Κύπρος

Το καλοστημένο σικέ, το τρύπιο δίκτυ προστασίας και ο εμπαιγμός

 

 

Γ. Καλλινίκου

 

 

μασκαραδες πολιτικοιΌταν άκουσα ότι τα μικρά κόμματα της αντιπολίτευσης (ΕΔΕΚ, Συμμαχία, ΕΥΡΩΚΟ, Οικολόγοι) καταψήφισαν το κυβερνητικό νομοσχέδιο για τις εκποιήσεις, θεώρησα λανθασμένη την ενέργεια τους. Σήμερα ωστόσο, φαίνεται ότι αυτοί ήσαν οι πιο ειλικρινείς. Μέσα στον κυκεώνα που επικράτησε το περασμένο Σάββατο, η αρχική εντύπωση που δημιουργήθηκε ήταν ότι τα τρία μεγάλα κόμματα ψήφισαν μεν το κυβερνητικό νομοσχέδιο αλλά με τις προτάσεις νόμου που παράλληλα πέρασαν, δημιουργούσαν όντως ένα δίκτυ προστασίας των ευάλωτων ομάδων. Αυτό που φάνηκε ήταν ότι είχαν πετάξει τη μπάλα στο Προεδρικό, βάζοντας του τα δύο πόδια σε ένα παπούτσι. Είτε θα έπρεπε να αποδεκτεί το πακέτο των νόμων που ψήφισε η Βουλή είτε θα έπρεπε να αναπέμψει εκείνους τους νόμους τους οποίους δεν αποδέχεται η Τρόικα ερχόμενος σε σύγκρουση με τα κόμματα.

 

 

Υπάρχει ένα λεπτό σημείο σε αυτή την ιστορία, από το οποίο διακρίνεται η υποκρισία των μεγάλων κομμάτων. Το σημείο αυτό αφορά το μέγα ερώτημα γιατί τα κόμματα δεν ενσωμάτωσαν όλες τις καίριες τροποποιήσεις τους με τις οποίες δημιουργούσαν το δίκτυ προστασίας των ευάλωτων ομάδων στο κυβερνητικό νομοσχέδιο αλλά αντ’ αυτού, τις πέρασαν σε ξεχωριστές προτάσεις νόμου.

 

Σε αυτή τη διαφοροποίηση εμπεριέχεται η ουσία και από αυτήν διαφαίνεται τελικά πως οι κορώνες που ακολούθησαν εκ μέρους των κομμάτων και οι φοβέρες τους προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας ότι αν αναπέμψει κάποιους νόμους θα προκαλέσει πολιτική κρίση, δεν είναι τίποτα περισσότερο από προπέτασμα καπνού για να ξεγελάσουν το λαό. Είναι καθαρό ότι αν τα κόμματα που σχίζονταν να προστατεύσουν τις ευάλωτες ομάδες (τελικά όλοι ευάλωτοι είμαστε αν αναλογιστούμε το ψυχολογικό τραλαλά στο οποίο μας υποβάλουν οι πολιτικοί ταγοί του τόπου) περνούσαν τις τροπολογίες τους στο βασικό κυβερνητικό νομοσχέδιο περί εκποιήσεων, ο Πρόεδρος δεν θα μπορούσε να αναπέμψει μόνο αυτές τις τροπολογίες. Θα έπρεπε να αναπέμψει ολόκληρο το νόμο.

 

 

Κάτι τέτοιο θα τον στρίμωχνε σε απίστευτο βαθμό διότι αυτόματα θα σήμαινε ότι το Γιούρογκρουπ θα απέρριπτε την επόμενη δόση προς την Κύπρο, αφού δεν θα υπήρχε νόμος για τις εκποιήσεις. Κάποιος μπορεί να ισχυριστεί ότι το αποτέλεσμα θα ήταν ουσιαστικά το ίδιο, αφού η Κύπρος θα φαινόταν ασυνεπής προς τις υποχρεώσεις της έναντι των ξένων δανειστών. Εντούτοις, υπάρχει μια ουσιώδης διαφορά. Τα κόμματα θα ήσαν συνεπέστατα προς τις εξαγγελίες τους και τις υποσχέσεις τους προς το λαό και τις ευάλωτες ομάδες. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα έπρεπε να έπαιρνε με ξεκάθαρο τρόπο θέση είτε να αποδεκτεί την κοινοβουλευτική πλειοψηφία είτε να την απορρίψει.

 

Σήμερα με τον τρόπο που ενήργησαν τα κοινοβουλευτικά κόμματα που ψήφισαν το νόμο, του δίνεται η ευκαιρία να υπογράψει όσα νομοθετήματα δεν επηρεάζουν το βασικό νόμο και όσα η Τρόικα αποδέχεται και να αναπέμψει τα υπόλοιπα με τα οποία διαφωνεί η Τρόικα. Αυτά τα υπόλοιπα όμως, κάθε άλλο παρά επουσιώδη είναι. Είναι όλη η ουσία. Είναι εκείνα τα οποία ουσιαστικά δημιουργούν δίκτυ προστασίας των ευάλωτων ομάδων. Μπορεί σήμερα τα κόμματα που υπερψήφισαν το νόμο περί εκποιήσεων να κομπάζουν ότι αν τολμήσει ο πρόεδρος να αναπέμψει νομοθετήματα θα προκληθεί πολιτική κρίση. Αυτό όμως, είναι το άλλοθι τους έναντι του λαού, τον οποίο φλόμωσαν με υποσχέσεις. Και με λεονταρισμούς ότι με καμία δύναμη δεν θα ψήφιζαν ένα νόμο που θα άφηνε τους μικρομεσαίους να μετατραπούν έρμαιο στις ορέξεις των τραπεζών ή των διαφόρων funds που ενδεχομένως να μυριστούν ψόφιο…

 

 

 

 

Όσο και αν ωρύονται σήμερα, η ουσία είναι ότι ο νόμος για τις εκποιήσεις είναι ουσιαστικά σε ισχύ, ενώ το δίκτυ προστασίας παρουσιάζεται με μια τεράστια τρύπα, που πιθανότατα να μην είναι δυνατό να μπαλωθεί. Διότι αν ο Πρόεδρος αναπέμψει τα συγκεκριμένα νομοσχέδια, ακόμη και αν η Βουλή αντιδράσει, το θέμα θα παραπεμφθεί στο Ανώτατο Δικαστήριο, το οποίο θα αποφανθεί με καθαρά νομικά κριτήρια. Αν επομένως, υπάρχει όντως συνταγματικό κώλυμα, τότε θα δικαιώσει τον Πρόεδρο. Εκείνο που θα μείνει είναι ο βασικός νόμος να ισχύει, το δίκτυ προστασίας να είναι τρυπημένο και να μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο σε κάποιο καλάθι του μπάσκετ για να καρφώνουν οι μπασκετμπολίστες και η Τρόικα αφού θα σιγουρευτεί ότι ο νόμος που ήθελε δεν αλλάζει ουσιαστικά, θα δώσει τη δόση έστω και με καθυστέρηση.

 

 

Έτσι θα δικαιωθεί ως η πιο επιτυχημένη δήλωση στο story των εκποιήσεων, αυτή του κ. Προδρόμου, ο οποίος μετά την ψήφιση των νομοθετημάτων είπε ότι τώρα είναι όλα μέλι-γάλα. Βεβαίως, τα κόμματα θα συνεχίσουν να ωρύονται και να προσποιούνται ότι θα τιμωρήσουν τον Πρόεδρο που τους έγραψε, αλλά ο κρότος που θα δημιουργούν θα καλύπτεται από το πονεμένο κλάμα εκείνων που θα αρχίσουν να χάνουν τα σπίτια τους. Αν στο ποδόσφαιρο οι συνάδελφοι αθλητικογράφοι μιλούν για σικέ αγώνες, προφανώς δεν έχουν ιδέα πόσο δεξιοτεχνικά στήνονται τα σικέ στην πολιτική…

 

 

 

PHILENEWS.COM

Γ. Καλλινίκου

Related Articles

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Close
%d bloggers like this: