breaking newsΚύπρος

Μην ενοχλείστε

 

 

Τέτοιες ώρες, που τα αεροπλάνα πετούν πάνω από το κεφάλι μας, ψυχοπαθείς ηγέτες γαβγίζουν σαν αγριόσκυλα στους τηλεοπτικούς μας δέκτες κι ο αέρας που αναπνέουμε είναι γεμάτος σκόνη και μυρωδιά πολέμου, γίνεται ακόμη πιο αισθητή η τεράστια έλλειψη.

Εκεί που στα «κανονικά κράτη» υπάρχουν ηγεσίες και πολιτικοί σχεδιασμοί, εμείς έχουμε μια μεγάλη τρύπα που γεμίζει με μισόλογα και μια ανάλυση των γεγονότων αγορασμένη από το διπλανό περίπτερο.Μην ενοχλείστε

Ένας πόλεμος βρίσκεται σε εξέλιξη –και σιγά μη σας ζητήσουμε την άδεια για να πανικοβληθούμε, κύριε εκπρόσωπε– αλλά η κυβέρνηση λειτουργεί σαν εντεταλμένη εκπρόσωπος της υπηρεσίας «μη διαταράξετε τον τουρισμό, μην αγχώσετε τους επενδυτές, μην τρομάξετε τους developers, μη χάσουμε τα χρυσά συμβόλαια της ανάπτυξης».

Εκεί που οι κυβερνήσεις σε άλλους τόπους προτάσσουν την ασφάλεια των πολιτών τους, ή έστω την επικαλούνται, εμείς τους ακούμε να μιλάνε σαν αφοσιωμένοι προστάτες του επιχειρηματία που βλέπει την παραλία με τον ευκάλυπτο και φαντασιώνεται πύργους.

Έτσι κι αλλιώς, βέβαια, οι πολίτες δεν έχουμε σε καμία υπόληψη την αξιοπιστία της κυβέρνησης.

Είμαστε πεπεισμένοι ότι σε περίπτωση πολέμου, η οικογένεια του Προέδρου θα φύγει νύχτα με το ίδιο αεροπλάνο που έφυγαν και τα λεφτά του συμπέθερου παραμονές του κουρέματος. 

Την εποχή που έπρεπε να χτίσουμε ασφαλή καταφύγια και να επενδύσουμε σε μια αποτελεσματική άμυνα, εμείς ως κράτος τσιμεντώναμε τη διαπλοκή, με μίζες και επενδύσεις στο «χρυσό ομόλογο» του ψευδοπατριωτισμού.

Γι’ αυτό έχουμε φτάσει σ’ αυτά τα επίπεδα απάθειας ως λαός. Γιατί ένας μεγαλύτερος πόλεμος μαίνεται εδώ και χρόνια σ’ αυτό τον τόπο.

Ένας πόλεμος, που τρώει τις παραλίες μας, χτίζει πολυτελή spa resort πάνω σε αποχαρακτηρισμένα αρχαία, πουλάει υπηκοότητες σε ολιγάρχες και δίνει πουρμπουάρ τις εθνικές τράπεζες και τον δημόσιο αερομεταφορέα σε όποιον κάνει τη μεγαλύτερη προσφορά.

Ενώ είσαι ο αριθμός 22.392 στη σειρά αναμονής για ένα υπερηχογράφημα στο Δημόσιο, σου ζητάνε να ντύσεις το παιδί σου φαντάρο και να το στείλεις σκοπό σε ένα ακριτικό φυλάκιο να βλέπει νύχτα-μέρα το κόκκινο πανί. Τέτοιες ώρες, λοιπόν, είναι που αισθάνεσαι ότι τα λεφτά σου ίσως είναι το λιγότερο από όσα σου έχουν κλέψει διαχρονικά σ’ αυτό τον τόπο.

Η περηφάνια κι η αγάπη για την πατρίδα έχουν εξευτελιστεί και ξεπουληθεί από αυτούς που διασφαλίζουν κάθε μέρα με χίλιους τρόπους ότι δεν θα μας μείνει πατρίδα.

Κι όλη μας η ζωή συνοψίζεται στο πατριωτικό τουίντ ενός Καμένου υπουργού, που εμπερικλείει όλη την αμηχανία και ανεπάρκεια μιας ηγεσίας που ήξερε ότι το Mirage ξεκινάει απ’ το ίδιο γράμμα με τη μίζα.

 

.philenews.com

Related Articles

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Close
%d bloggers like this: