untitledΟ κύβος ερρίφθη… και να δείτε ότι πλήθος οικονομικά φτωχεύσαντων πολιτών-δανειοληπτών, που αντιλήφθηκαν επακριβώς το τι έγινε, αλλά κυρίως το τι θα επακολουθήσει, έστω και ανομολόγητα, φοβούμενοι τον ίδιό τους τον εαυτό εκρυγνόμενο, να αποζητούν αγωνιωδώς επίσπευση της… συνάντησής τους με την πιο βαριά μορφή κατάθλιψης.

Ώστε αυτή (η ψυχασθένεια) να λειτουργήσει ως «φρένο» ή ως μοχλός αποτροπής ενδεχομένου πρακτικής εκδήλωσης της συσσωρευμένης και ασυγκράτητης οργής με την οποία θα είναι ήδη «ζωσμένοι». Συναίσθημα, εξαιρετικά δύσκολο να ελεγχεί, πόσω μάλλον να τιθασευτεί, ιδιαίτερα όταν το «κουβαλούν» άνθρωποι που τους αφαιρέθηκε από την… ταυτότητα και την ιδιοσυγκρασία τους, η κάποτε αδιαπραγμάτευτη αξιοπρέπειά τους.  

 

… Τελικά όλα αλλάζουνε και όλα τα ίδια μένουν, σε έναν τόπο όπου τα πράγματα ποτέ δεν έπαψαν να λειτουργούν ανάποδα: Έτσι έχουμε μόνιμη επιβράβευση (συχνά μάλιστα διαμέσου επικυρωτικών τελετών αποενοχοποίησης) ενόχων και ηθικών αυτουργών πολιτικών και οικονομικών τραγωδιών, με ταυτόχρονη καταδικαστική απόφαση, κατά των θυμάτων τους! Βλέπετε, για το πολιτικό σύστημα ο λαουτζίκος, δεν είναι παρά το ασφαλές όχημα για την εξυπηρέτηση των ιδιοτελών σχεδίων και σκοπών του. Όταν… κόψουν μέσα, και κάτω από το βάρος των εγκλημάτων και των ποικίλων ανομημάτων τους, το… πετάνε στο χαντάκι, και συνεννοούμενοι διακομματικά, «δηλώνουν» το περιστατικό περίπου ως… δυστύχημα! Και μιξοκλαίουν ως μωρές παρθένες…  

 

…Με… αντίθετη εντελώς ψυχολογία, οι τραπεζίτες. Που υποτίθεται αναθεματίζονται ως οι… νεκροθάφτες της οικονομίας. Αυτοί, ναι, δικαιούνται να ανέβουν πάνω στα τραπέζια και να ξεσαλώσουν, ως άλλοτε. Ελπίζοντας βάσιμα ότι oσονούπω θα τους δοθεί και επίσημα ανά χείρας το πολυπόθητο συγχωροχάρτι: Η Βουλή μας (πάντα εν τη σοφία της!) τους «χάρισε», νομιμοποιώντας τα, τα απαραίτητα εκείνα εργαλεία που τους έλειπαν, για να προχωρήσουν απρόσκοπτα σε εκποιήσεις: Πρώτης κατοικίας και μικρής επιχείρησης, συμπεριλαμβανομένων.

 

…Βέβαια οι εθνοπατέρες μας, παίζοντας πολιτικά παιγνιδάκια και παιγνιδάκια επικοινωνιακά, προσπαθούν να ξεγελάσουν τον κοσμάκη. Και να του αποκρύψουν τη μια και μοναδική αλήθεια. Και το ξεκάθαρο που προκύπτει, μέσα από το σχετικό νομοσχέδιο, το συνοδευόμενο με… ουρές και όνειρα θερινής νυκτός: Ξεκινούν εκποιήσεις! Απλώς γίνεται προτροπή στους τραπεζίτες να γδέρνουν και να σφαγιάζουν όσο μπορούν πιο μαλακά. Και με… πάσα ευαισθησία!