Σε τροχιά μετωπικής και ανεπίστρεπτης σύγκρουσης οδηγούνται πλέον η κυβέρνηση και η Τοπική Αυτοδιοίκηση, καθώς αποκαλύπτεται ένα μεθοδευμένο, υπόγειο σχέδιο της κυβέρνησης Μητσοτάκη για τον πλήρη ακρωτηριασμό των δήμων μέσω της αφαίρεσης των Υπηρεσιών Δόμησης (ΥΔΟΜ).
Αυτό το πρωτοφανές θεσμικό πισωγύρισμα, το οποίο επιχειρείται να περάσει «στα μουλωχτά» από το προσχέδιο του νέου Κώδικα Τοπικής Αυτοδιοίκησης με την εσκεμμένη απάλειψη των σχετικών διατάξεων του «Καλλικράτη», στερεί από τις τοπικές κοινωνίες τον έλεγχο του οικιστικού τους περιβάλλοντος.
Η κυβερνητική αυτή επιλογή δεν είναι καθόλου τυχαία, αλλά αποτελεί μια ξεκάθαρη πράξη εκδίκησης και τιμωρίας απέναντι στους δήμους που τόλμησαν να ορθώσουν ανάστημα, να προσφύγουν στο Συμβούλιο της Επικρατείας και να παγώσουν τις καταστροφικές διατάξεις του Νέου Οικοδομικού Κανονισμού (ΝΟΚ), ο οποίος αλλοίωνε τη φυσιογνωμία των πόλεων προς όφελος της άναρχης τσιμεντοποίησης.
Για να στηρίξει αυτό το αυθαίρετο αφήγημα, ο κυβερνητικός μηχανισμός επιστράτευσε μια άκρως υποκριτική και προσβλητική ρητορική περί δήθεν «διαφθοράς» στις δημοτικές πολεοδομίες, εργαλειοποιώντας ελάχιστες μεμονωμένες περιπτώσεις παραβάσεων.
Η πραγματικότητα, ωστόσο, ξεmaskαρεύει την κρατική σκοπιμότητα: η ίδια η κεντρική διοίκηση είναι εκείνη που έχει εσκεμμένα αποδεκατίσει τις ΥΔΟΜ απαγορεύοντας τις προσλήψεις προσωπικού, ενώ παράλληλα θέσπισε την αυτόματη ηλεκτρονική έκδοση αδειών χωρίς κανέναν προληπτικό έλεγχο, δημιουργώντας πολεοδομικά τερατουργήματα.
Το πιο εξοργιστικό στοιχείο της μεθόδευσης, την οποία κατήγγειλε με σφοδρότητα ο Δήμαρχος Βάρης Βούλας Βουλιαγμένης και Α’ Αντιπρόεδρος της ΚΕΔΕ, Γρηγόρης Κωνσταντέλλος, είναι ότι στην επιχείρηση αυτή πρωτοστατεί κυβερνητικό στέλεχος με μακρά πορεία στην Αυτοδιοίκηση, το οποίο στο παρελθόν στηλίτευε υποκριτικά τις ίδιες ακριβώς παρεμβάσεις που σήμερα υλοποιεί.
Η ουσία του σχεδίου βρίσκεται στην επιδίωξη της κυβέρνησης να μετατρέψει το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας (ΤΕΕ) από σύμβουλο του κράτους σε ένα ανεξέλεγκτο υπερ-υπουργείο, παραδίδοντάς του το σύνολο των πολεοδομικών αρμοδιοτήτων. Αυτή η σκανδαλώδης μεταβίβαση εξουσίας εξυπηρετεί τυφλά συγκεκριμένα συντεχνιακά και μεγάλα οικονομικά συμφέροντα, οδηγώντας σε μια θεσμική εκτροπή όπου ο ελεγχόμενος μετατρέπεται σε ελεγκτή.
Είναι αδιανόητο για ένα ευνομούμενο κράτος ο ίδιος φορέας που εκπροσωπεί τους μελετητές, τους κατασκευαστές και τους επενδυτές να αποκτά τον καθοριστικό λόγο τόσο για τη θέσπιση των κανόνων δόμησης όσο και για την εφαρμογή τους, ελέγχοντας ουσιαστικά τον εαυτό του.
Η φυσιογνωμία των πόλεων και το περιβάλλον δεν αποτελούν εμπορικά προϊόντα για να εκχωρούνται σε όργανα χωρίς καμία δημοκρατική νομιμοποίηση και λογοδοσία, υποβαθμίζοντας την ποιότητα ζωής των πολιτών.
Με την Τοπική Αυτοδιοίκηση να βρίσκεται σε αναταραχή και τις πρώτες σκληρές αντιδράσεις να εκδηλώνονται ήδη δυναμικά, γεννάται ένα εύλογο και ανησυχητικό ερώτημα: τι άλλο μπορεί να ετοιμάζουν υπογείως στα κυβερνητικά γραφεία, αν είναι διατεθειμένοι να ισοπεδώσουν ακόμα και τους βασικότερους θεσμούς τοπικής δημοκρατίας για να ικανοποιήσουν τα μεγάλα κατασκευαστικά συμφέροντα;
makeleio