Σε ένα πρωτοφανές ανθελληνικό ξέσπασμα εξελίχθηκαν οι πρόσφατες συζητήσεις και άρθρα σε τουρκικά ΜΜΕ. Ακαδημαϊκοί και αρθρογράφοι δεν περιορίστηκαν στην προβολή των πάγιων διεκδικήσεων της Άγκυρας για τα χωρικά ύδατα, αλλά προχώρησαν σε ανοικτές αναφορές περί κατάληψης της Θεσσαλονίκης, της Δυτικής Θράκης και του Καστελόριζου.
Οι εξαιρετικά προκλητικές αυτές τοποθετήσεις εκδηλώνονται σε μια περίοδο κατά την οποία η Τουρκία δέχεται συστηματικές πιέσεις από την Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ για την κατάργηση του casus belli, δηλαδή της επίσημης απειλής πολέμου σε περίπτωση επέκτασης των ελληνικών χωρικών υδάτων στο Αιγαίο.
Η πίεση για το casus belli και η εξίσωση των δικαιωμάτων
Ο καθηγητής στρατιωτικών σχολών Ουγούρ Οζκόκερ παραδέχθηκε δημόσια ότι η συγκεκριμένη απόφαση της τουρκικής Εθνοσυνέλευσης τίθεται πλέον επιτακτικά ενώπιον της τουρκικής ηγεσίας στις διεθνείς επαφές της.
Όπως ανέφερε ο ίδιος, η Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ υπενθυμίζουν συνεχώς στην τουρκική πλευρά πως το Κοινοβούλιό της διατηρεί εγκεκριμένη «εξουσιοδότηση για πόλεμο» απέναντι σε μια χώρα που αποτελεί σύμμαχο εντός της Ατλαντικής Συμμαχίας.
Παράλληλα, ο Οζκόκερ ισχυρίστηκε ότι οποιαδήποτε ελληνική διεύρυνση πέραν των έξι ναυτικών μιλίων, ακόμα και αν αφορά «100 μέτρα», συνιστά για την Τουρκία αφορμή πολέμου.
Στην προσπάθειά του να δικαιολογήσει τη στάση αυτή, επιχείρησε να παρουσιάσει το casus belli και το κυριαρχικό δικαίωμα της Ελλάδας ως δύο ισοδύναμες αποφάσεις που θα έπρεπε να ακυρωθούν ταυτόχρονα. Πρόκειται ωστόσο για μια εντελώς αυθαίρετη εξίσωση, καθώς η επέκταση των χωρικών υδάτων έως τα 12 ναυτικά μίλια αποτελεί ρητό δικαίωμα που κατοχυρώνεται από το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας, ενώ η τουρκική απειλή συνιστά ευθεία παραβίαση της απαγόρευσης χρήσης βίας.
Στη συνέχεια της τοποθέτησής του, επικαλέστηκε τη δήλωση του Έλληνα Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη σχετικά με το δικαίωμα της Ελλάδας να επεκτείνει τα κυριαρχικά της δικαιώματα όταν το κρίνει σκόπιμο, προβάλλοντάς την ως επιβεβαίωση των τουρκικών φοβιών. Ισχυρίστηκε μάλιστα ότι, αν συνέβαινε κάτι τέτοιο, τα τουρκικά πλοία που μετακινούνται από την Κωνσταντινούπολη προς τη Σμύρνη θα υποχρεώνονταν να εισέρχονται σε ελληνικά ύδατα και να ζητούν άδεια, ένα επιχείρημα που επιστρατεύεται διαχρονικά από την Άγκυρα για να διαστρεβλώνει την εφαρμογή του Διεθνούς Δικαίου.
Προκλητικές αναφορές για Θεσσαλονίκη και Θράκη
Η συζήτηση ξεπέρασε κάθε όριο διπλωματικής ευπρέπειας όταν ο παρουσιαστής της εκπομπής αναφέρθηκε στο ενδεχόμενο μιας τουρκικής στρατιωτικής κίνησης προς τη Θεσσαλονίκη. Ο Οζκόκερ απάντησε αρχικά πως δεν συντρέχει καν λόγος για τη Θεσσαλονίκη, υποστηρίζοντας ότι «η Κομοτηνή και η Δυτική Θράκη αρκούν», ενώ συμπλήρωσε πως σε ένα τέτοιο σενάριο η Θάσος και άλλα νησιά θα περιέρχονταν στην κατοχή της Τουρκίας.
Όταν όμως ο συντονιστής επέμεινε στη γεωπολιτική βαρύτητα της Θεσσαλονίκης, ο Τούρκος ακαδημαϊκός προχώρησε σε μια ακραία δήλωση: «Θα την πάρουμε τη Θεσσαλονίκη, με τη βοήθεια του Θεού. Υπάρχει ακόμη χρόνος. Αυτό θα εξαρτηθεί από τη διεθνή συγκυρία, διότι αν μείνουμε μόνοι μας με αυτούς, θα κάνουμε τη μεσημεριανή μας προσευχή στη Θεσσαλονίκη». Η συγκεκριμένη αναφορά στη «διεθνή συγκυρία» φανερώνει τον τρόπο με τον οποίο ο τουρκικός αναθεωρητισμός αντιλαμβάνεται τις διεθνείς αναταραχές ως πιθανές ευκαιρίες για αμφισβήτηση υφιστάμενων συνόρων.
Απειλές για το Καστελόριζο και καλλιέργεια αναθεωρητισμού
Στο ίδιο επιθετικό μοτίβο κινήθηκαν και οι αναφορές για το Καστελόριζο. Ο αρθρογράφος της εφημερίδας Hürriyet, Νεντίμ Σενέρ, σχολιάζοντας πρόσφατη αποστροφή του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν για τη μικρή απόσταση που χωρίζει την τουρκική ακτή του Κας από το ελληνικό νησί, εκτίμησε ότι το μήνυμα του Τούρκου προέδρου ήταν πως η Τουρκία βρίσκεται τόσο κοντά ώστε αρκεί «να απλώσει το χέρι της».
Ο Σενέρ έφτασε στο σημείο να επικαλεστεί το ελικοπτεροφόρο TCG Anadolu, υποστηρίζοντας ότι η απόσταση είναι μηδαμινή και εκτοξεύοντας ευθεία απειλή κατάληψης: «Δεν χρειάζεται καν να στείλουμε φρεγάτα. Αν θέλουμε, μπορούμε να πάμε με μια ψαρόβαρκα και να πάρουμε το Καστελόριζο». Στην ίδια κατεύθυνση, ο πολιτικός αναλυτής Αλί Σαϊντάμ επανέφερε τις γνωστές μεγαλοστομίες περί «πρωινού καφέ στην Αθήνα».
Αυτές οι τοποθετήσεις δεν αποτελούν απλές τηλεοπτικές υπερβολές. Εντάσσονται σε έναν οργανωμένο μηχανισμό καλλιέργειας αναθεωρητικού κλίματος στην τουρκική κοινή γνώμη, όπου τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα παρουσιάζονται ψευδώς ως απειλή και η αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας προβάλλεται ως θεμιτή επιλογή. Ο συνδυασμός της διατήρησης του επίσημου casus belli με τη δημόσια ρητορική μίσους συνιστά ένα σταθερό εργαλείο προπαγάνδας που συντηρεί την ένταση στην περιοχή.
karditsastakra.