ε μια επένδυση με ισχυρό οικονομικό, τεχνολογικό και γεωπολιτικό αποτύπωμα προχωρά η Ινδία, δεσμεύοντας 13 δισ. δολάρια για τη δεύτερη φάση της εθνικής αποστολής της στον τομέα των ημιαγωγών. Στόχος του Νέου Δελχί είναι η δημιουργία ενός ολοκληρωμένου εγχώριου οικοσυστήματος, το οποίο θα καλύπτει τον σχεδιασμό, την κατασκευή, τη συναρμολόγηση και τις δοκιμές μικροτσίπ.
Η ινδική κυβέρνηση επιδιώκει να περιορίσει τη μεγάλη εξάρτηση της χώρας από τις εισαγωγές ημιαγωγών και ταυτόχρονα να αξιοποιήσει το πολυάριθμο επιστημονικό και τεχνικό δυναμικό της για να ανέβει στην παγκόσμια αλυσίδα παραγωγής τεχνολογίας. Η νέα φιλοσοφία απομακρύνεται σταδιακά από το σύνθημα «Make in India» και στρέφεται προς το πιο φιλόδοξο «Engineer in India».
Μέχρι στιγμής έχουν εγκριθεί 12 επενδυτικά έργα σε έξι ινδικές πολιτείες. Οι Micron, Kaynes Semicon και CG Semi αναμένεται να αρχίσουν εντός του έτους εμπορική παραγωγή, κυρίως στους τομείς της συναρμολόγησης, των δοκιμών και της συσκευασίας ημιαγωγών. Πρόκειται για δραστηριότητες χαμηλότερης τεχνολογικής δυσκολίας σε σύγκριση με την προηγμένη κατασκευή πλακιδίων πυριτίου, αποτελούν όμως κρίσιμα τμήματα της εφοδιαστικής αλυσίδας.
Ιδιαίτερο βάρος αποκτά η συνεργασία της Tata Electronics με την ταϊβανέζικη Powerchip για τη δημιουργία μονάδας στην Ντολέρα του Γκουτζαράτ. Η πρώτη παραγωγή μικροτσίπ έχει προγραμματιστεί για τον Δεκέμβριο. Παράλληλα, η Tata έχει υπογράψει μνημόνιο συνεργασίας ύψους 11 δισ. δολαρίων με την ολλανδική ASML, με προσανατολισμό στην προηγμένη παραγωγή ημιαγωγών για την αυτοκινητοβιομηχανία, την τεχνητή νοημοσύνη και άλλους στρατηγικούς κλάδους.
Το δύσκολο στοίχημα του οικοσυστήματος
Η κατασκευή εργοστασίων, ωστόσο, αποτελεί μόνο την αρχή. Μια ανταγωνιστική βιομηχανία ημιαγωγών χρειάζεται ολοκληρωμένο δίκτυο σχεδιασμού, παραγωγής, προμηθευτών, εξειδικευμένων χημικών, συναρμολόγησης, δοκιμών και ανθρώπινου δυναμικού.
Οι αναλυτές επισημαίνουν ότι η οικοδόμηση ενός τέτοιου οικοσυστήματος είναι «μαραθώνιος και όχι αγώνας ταχύτητας». Η Ινδία μπορεί να αναπτύσσει τις δραστηριότητες συναρμολόγησης και δοκιμών ενώ κατασκευάζονται οι μεγαλύτερες μονάδες παραγωγής, αλλά θα χρειαστεί σταθερή πολιτική, μεγάλες επενδύσεις και μακροχρόνια μεταφορά τεχνογνωσίας.
Κρίσιμο ζήτημα αποτελεί και η δημιουργία κατάλληλων υποδομών. Η παραγωγή ημιαγωγών απαιτεί τεράστιες ποσότητες υπερκαθαρού νερού, αδιάλειπτη ηλεκτροδότηση και συνεχή πρόσβαση σε εξειδικευμένες χημικές ουσίες. Ακόμη και μια μικρή διακοπή μπορεί να προκαλέσει σοβαρές ζημιές στην παραγωγική διαδικασία. Η χώρα καλείται, επομένως, να δημιουργήσει βιομηχανικά πάρκα όπου οι βασικές παροχές δεν θα αποτελούν απλώς κυβερνητική υπόσχεση, αλλά θα ανταποκρίνονται στα αυστηρότερα διεθνή πρότυπα.
Το μεγάλο όπλο των Ινδών μηχανικών
Το ισχυρότερο πλεονέκτημα της Ινδίας βρίσκεται στον σχεδιασμό και στην έρευνα. Η χώρα διαθέτει ήδη μία από τις μεγαλύτερες δεξαμενές μηχανικών σχεδιασμού μικροτσίπ στον κόσμο. Αντιμετωπίζει, όμως, έλλειψη εξειδικευμένων χειριστών εργοστασίων και μηχανικών παραγωγικής διαδικασίας, οι οποίοι είναι απαραίτητοι για τη μετατροπή του πυριτίου σε λειτουργικά ολοκληρωμένα κυκλώματα.
Σύμφωνα με τον υπουργό Τεχνολογίας Πληροφοριών Ασουίνι Βαϊσνάου, η Ινδία στοχεύει στην εκπαίδευση 100.000 μηχανικών ημιαγωγών. Ήδη, μέσα σε τέσσερα χρόνια, έχουν εκπαιδευτεί περίπου 85.000, παρά το γεγονός ότι ο αρχικός σχεδιασμός προέβλεπε την επίτευξη του στόχου σε βάθος δεκαετίας.
Προγράμματα σχεδιασμού ημιαγωγών λειτουργούν πλέον σε 355 πανεπιστήμια, ακόμη και σε μικρότερες πόλεις. Την ίδια στιγμή, η παγκόσμια βιομηχανία εκτιμάται ότι θα αντιμετωπίσει έλλειμμα περίπου ενός εκατομμυρίου εργαζομένων έως το 2032, γεγονός που μπορεί να προσφέρει στην Ινδία σημαντικό ανταγωνιστικό πλεονέκτημα.
Στρατηγική ανάγκη η μείωση των εισαγωγών
Η Ινδία εισάγει σήμερα το 90% έως 95% των ημιαγωγών που καταναλώνει, σύμφωνα με έκθεση της κυβερνητικής δεξαμενής σκέψης NITI Aayog. Παράλληλα, η εγχώρια ζήτηση αναμένεται να υπερβεί τα 200 δισ. δολάρια έως το 2035. Η μείωση της εξάρτησης από τις εισαγωγές αποτελεί, συνεπώς, όχι μόνο βιομηχανικό στόχο, αλλά ζήτημα εθνικής ασφάλειας και στρατηγικής αυτονομίας.
Για να προσελκύσει κεφάλαια, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση επιδοτεί έως και το 50% του κόστους των έργων παραγωγής ημιαγωγών, ενώ πρόσθετα κίνητρα παρέχονται από τις κυβερνήσεις των επιμέρους πολιτειών.
Το Νέο Δελχί δεν επιχειρεί, τουλάχιστον στην πρώτη φάση, να ανταγωνιστεί ευθέως τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Κίνα και την Ταϊβάν στην παραγωγή των πλέον προηγμένων μικροτσίπ. Δίνει προτεραιότητα σε κατηγορίες όπου η ζήτηση παραμένει ισχυρή και τα εμπόδια εισόδου είναι χαμηλότερα. Ακόμη και η παραγωγή λιγότερο προηγμένων μικροτσίπ μπορεί να προσφέρει σημαντικά οικονομικά οφέλη, περιορίζοντας την εξάρτηση κρίσιμων κλάδων της ινδικής οικονομίας από ξένους προμηθευτές.
Το μεγάλο στοίχημα είναι εάν η Ινδία θα καταφέρει να μετατρέψει τις διεθνείς συνεργασίες σε πραγματική εγχώρια τεχνογνωσία. Η επιτυχία του σχεδίου θα εξαρτηθεί από το κατά πόσο το ανθρώπινο δυναμικό της χώρας θα συνδυαστεί με τις απαιτούμενες υποδομές, τις δεξιότητες παραγωγής και τα βιομηχανικά δίκτυα. Εάν αυτό επιτευχθεί, η Ινδία δεν θα αποτελεί απλώς τόπο κατασκευής μικροτσίπ, αλλά έναν νέο παγκόσμιο κόμβο σχεδιασμού και παραγωγής ημιαγωγών.