Κύπρος

Για ποια ανθρώπινα δικαιώματα μιλάμε;

 

Άριστος Μιχαηλίδης  ΠΗΓΉ philenews.com

 

 

 

imagesOA9JRZNUΗ αλήθεια είναι ότι για πρώτη φορά ειδικός απεσταλμένος των Ηνωμένων Εθνών, μιλά τόσο καθαρά για τον πρωταρχικό ρόλο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη λύση του Κυπριακού και για τη συμβατότητα της λύσης με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ο Έσπεν Μπαρθ Άιντα, που την περασμένη βδομάδα είχε το βάπτισμα του πυρός σε συναντήσεις με Αναστασιάδη και Έρογλου, ως ο 25ος ειδικός απεσταλμένος, ήταν κατηγορηματικός στη συνέντευξη του στον Φιλελεύθερο: «Από την ώρα που θέλετε να είστε μέλος της ΕΕ, αυτό θα καθορίσει πολλές από τις απαντήσεις.

Η γενική θέση είναι πως η λύση πρέπει να είναι συμβατή με την ΕΕ. (…) Δεν νομίζω ότι μπορεί να επιλυθεί οποιοδήποτε πρόβλημα χωρίς τον σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα». Ήταν μάλιστα και πιο συγκεκριμένος όταν ρωτήθηκε, λέγοντας ότι αφού «το μελλοντικό κράτος» θα είναι μέλος του ΟΗΕ, της ΕΕ και του Συμβουλίου της Ευρώπης «μέσα από αυτούς τους οργανισμούς υπάρχει ισχυρή δέσμευση για τα ανθρώπινα δικαιώματα». Από τη στιγμή, λοιπόν, που θέλουμε (Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι) μια χώρα μέλος της ΕΕ, του ΟΗΕ και του Συμβουλίου της Ευρώπης, δεν μπορούμε να ξεκινούμε τις συζητήσεις μας αγνοώντας τις αρχές και τις δεσμεύσεις αυτών των οργανισμών.

Δεν υπάρχει λογική. Κι αυτό θα έπρεπε να καθορίζει όλα όσα προτάσσει, η ελληνοκυπριακή πλευρά, που δεν έχει τη δυνατότητα να μιλά με τη δύναμη των όπλων. Δηλαδή, επιδιώκουμε μια λύση που θα βασίζεται στα ανθρώπινα δικαιώματα και θα είναι συμβατή με το ευρωπαϊκό κεκτημένο. Για όλη την Κύπρο και όλους τους Κυπρίους. Τίποτε άλλο. Χωρίς να προσπαθούμε να πετύχουμε το απραγματοποίητο: να τετραγωνίσουμε τον κύκλο. Όμως, στη συνέχεια της συνέντευξης του ο κ. Άιντα, αναγκάστηκε να μιλήσει και για την Τουρκία. Είναι αδύνατο να μιλάς για το Κυπριακό και να το αποφύγεις αυτό. Έτσι, μιλώντας θεωρητικά για τα ανθρώπινα δικαιώματα ήταν σχεδόν άψογος, αντικειμενικός και πρακτικός.

 

 

Όταν ρωτήθηκε όμως για τον ρόλο της Τουρκίας, είπε «θα μιλήσω με όλες τις εγγυήτριες δυνάμεις και φυσικά με την Τουρκία». Κι όταν επέμενε ο Κώστας Βενιζέλος, συνέχιζε να αποφεύγει την ουσία, το ότι δηλαδή το πρόβλημα είναι η Τουρκία, ο κατοχικός στρατός της, οι έποικοι της, η επεκτατική πολιτική της, τώρα και οι βλέψεις της στο φυσικό αέριο και όχι ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων μεταξύ των Κυπρίων ή οι εγγυήτριες δυνάμεις. Πιστεύει, ο κ. Άιντα, ότι αν οι δυο πλευρές στην Κύπρο καταλήξουν σε μια συμφωνία, «θα υπάρξει ένα ισχυρό κίνητρο για την Τουρκία να συμπορευθεί».

 

Εδώ είναι το μεγάλο κενό στις σκέψεις των μεσολαβητών, όπως ακριβώς υπάρχει και στις σκέψεις πολλών Ελληνοκυπρίων. Πιστεύουν ότι οι Τουρκοκύπριοι μπορούν να αποφασίσουν οτιδήποτε χωρίς την Τουρκία, πιστεύουν ότι η Άγκυρα είναι «παρατηρητής», είναι ένας τρίτος που παρακολουθεί από μακριά για να βοηθήσει την τ/κ κοινότητα ή, ακόμα χειρότερα, ότι έχει κάποια συμφέροντα στην Κύπρο για τα οποία πρέπει να δείξουμε κατανόηση. Αυτό είναι το παράλογο θεώρημα, που όσο το ασπάζονται τα Ηνωμένα Έθνη και δικοί μας ηγέτες, δεν πρόκειται να οδηγήσει σε λογικά αποτελέσματα. Διότι, σε μια χώρα όπου παραβιάζονται τα ανθρώπινα δικαιώματα κατά συρροή και κατ΄ εξακολούθηση από έναν στρατοκράτη κατακτητή, δεν μπορείς να βάζεις σε δεύτερη μοίρα την πηγή των παραβιάσεων και να αναζητάς τον σεβασμό τους από τα θύματα.

 

 

Άριστος Μιχαηλίδης

 

philenews.com

Back to top button