ΆποψηΚύπρος

Η αποφορά της σήψης

Η διαφθορά ξεχειλίζει από τα… μπατζάκια των θεσμών και των κομμάτων

Πότε θα λειτουργήσουν στο εσωτερικό των κομμάτων διαδικασίες αυτοελέγχου, αυτοκάθαρσης και πραγματικής δημοκρατίας;

Η ΕΙΚΟΝΑ σαθρότητας, διαπλοκής και διάβρωσης των θεσμών και των φορέων τους επιτείνεται καθημερινά, από τις συνεχείς, σχεδόν, αποκαλύψεις του Γενικού Ελεγκτή

imagesCA63V4AFΗ επιτόπου… αυτοψία του Υπουργού Εσωτερικών την περασμένη Πέμπτη στη διακεκαυμένη ζώνη της (υπονοούμενης) διαφθοράς στον Δήμο Πάφου, είχε περισσότερο τον χαρακτήρα έκφρασης ηθικής αλλά και πολιτικής στήριξης εκ μέρους της Πολιτείας προς τον τραυματισμένο θεσμό της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και τους φορείς του.

 

Ο Σωκράτης Χάσικος έσπευσε να εξάρει το θάρρος και την ακεραιότητα των δημοτικών συμβούλων, που, μη ορρωδώντας εμπρός στους «παράπλευρους κινδύνους», αλλά και μη υποκύπτοντας στις εκμαυλιστικές Σειρήνες του νεποτισμού και της ημετεροκρατίας, τόλμησαν να αποκαλύψουν τα κακώς έχοντα στον Δήμο, που, όπως διαφαίνεται από την πορεία διερεύνησης των υποθέσεων και τις κατά συρροήν αποκαλύψεις, δεν αποτελούν μια μεμονωμένη περίπτωση ατασθαλιών, αλλά εμπλέκουν ευρύτερα επίπεδα πολιτικής και πολιτειακής εξουσίας.

Αυτή η εικόνα σαθρότητας, διαπλοκής και διάβρωσης των θεσμών και των φορέων τους επιτείνεται, καθημερινά, από τις συνεχείς, σχεδόν, αποκαλύψεις του Γενικού Ελεγκτή, η ετήσια έκθεση του οποίου έρχεται να επιβεβαιώσει, με τον πλέον επίσημο τρόπο, την καλπάζουσα αύξηση των φαινομένων διαφθοράς στην Κυπριακή Δημοκρατία. Οι διαδρομές της οποίας (διαφθοράς) δεν είναι απλώς κάθετες, οριζόντιες και σύντομες, αλλά εγκάρσιες, διασταυρούμενες και ελικοειδείς, και αποτελούν… άθλημα πραγματικών μαραθωνοδρόμων του είδους.

 

Πρόκειται για διαδρομές που διασχίζουν τους ακρογωνιαίους πυλώνες και τις κομβικές διασταυρώσεις του πολιτικού και πολιτειακού οικοδομήματος, από τα κόμματα, την εκτελεστική και νομοθετική εξουσία, τις τράπεζες και σύνολο το οικονομικό σύστημα, κοινωνικούς και αθλητικούς φορείς, και αγγίζουν μέχρι και τις κορυφές της πολιτειακής εκπροσώπησης των θεσμών και της κοινωνίας.

 

 

Επιμολυσμένα κύτταρα

Μία εξ όνυχος, ωστόσο, χαρτογράφηση του φαινομένου αρκεί για να αποκαλύψει ότι οι κύριες ευθύνες γι’ αυτό εντοπίζονται στον θεσμό των πολιτικών κομμάτων και τη λειτουργία τους, καθώς αποτελούν τις πλέον νευραλγικές αλλά και διακλαδούμενες αρτηρίες του πολιτικού και πολιτειακού συστήματος. Με τα πλοκάμια και την επιρροή τους να εξακτινώνονται σε ολόκληρο σχεδόν το πλέγμα των εξουσιών και της κοινωνίας, από την εκτελεστική και τη νομοθετική εξουσία, μέχρι την Τοπική Αυτοδιοίκηση, τη δημόσια υπηρεσία και τους ημικρατικούς οργανισμούς, τις κοινωνικές οργανώσεις και τους κοινωνικούς φορείς, ακόμη και θεωρούμενους ανεξάρτητους θεσμούς του κράτους, τα κόμματα, όντως, αποτελούν «τα κύτταρα της πολιτικής ζωής».

 

 

Ελλείψει, όμως, εσωτερικής δημοκρατίας, διαδικασιών αυτοελέγχου και μηχανισμών αυτοκάθαρσης, και εκδιπλούμενα πλήρως στο δίχτυ των πελατειακών σχέσεων και της διαπλοκής με ποικιλώνυμα, φανερά και άγνωστα, οικονομικά συμφέροντα, καθίστανται εστίες και πομποί επιμολύνσεως όχι μόνον του πολιτειακού συστήματος, αλλά και της ίδιας της κοινωνίας, σε μια παθογόνο σχέση διαδραστικής ανατροφοδότησης.

 

Ο Δήμος Πάφου αποτελεί μια κραυγαλέα περίπτωση διάχυσης, αλλά και μακρόχρονης συγκάλυψης της πολιτικής σήψης, που αντανακλά τα υπογείως συντελούμενα στο ευρύτερο φάσμα της πολιτικής και οικονομικής ζωής.

 

Ο κ. Σάββας Βέργας, που ασφαλώς παραμένει αθώος έως αποδείξεως του αντιθέτου όσον αφορά τις κατηγορίες που του απαγγέλθηκαν και, προσώρας, φέρει αποδεδειγμένα κορυφαίες πολιτικές ευθύνες αλλ’ όχι ποινικές, είναι ένα ιστορικό και σημαίνον στέλεχος του Δημοκρατικού Κόμματος, το οποίο εκπροσώπησε επί μακρόν στον θεσμό της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, και θα μπορούσε, σήμερα, να είναι και αντιπρόεδρός του, αλλά και πρόεδρος του Οργανισμού «Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης – Πάφος 2017». Θα μπορούσε, ασφαλώς, να αναλογιστεί κανείς τις συνέπειες και τις παρενέργειες αυτής της θεσμικής πολυσχιδείας, φοβούμενος πιθανόν να σκεφτεί τα πραγματικά τους αποτελέσματα.

 

Και αντανακλά η φερόμενη συμπεριφορά του εδραιωμένες θεσμικές λειτουργίες, νοοτροπίες και θεσμισμένες πρακτικές των κομμάτων, καθώς και παγιωμένους εθισμούς σε «τρόπους του πολιτεύεσθαι» κομματικών αξιωματούχων και στελεχών.

 

Στενή αντίληψη της ευθύνης

 

Δυστυχώς τα ίδια τα κόμματα, παρότι αποτελούν τους κεντρικούς θεσμούς της πολιτικής λειτουργίας και θα έπρεπε να σκέφτονται και να ενεργούν πρωτίστως πολιτικά, διαπνέονται, για… ευνόητους λόγους, από μία πολύ στενή αντίληψη της πολιτικής ευθύνης, την οποία, κατά κανόνα, υποκαθιστούν στις νομικές προεκτάσεις και συνεπαγωγές της. Χρειάστηκε αρκετή ώρα για να πείσω, που αμφιβάλλω αν το πέτυχα τελικά, υψηλόβαθμο στέλεχος του ΔΗΚΟ, ότι οι πολιτικές ευθύνες του Δημάρχου Πάφου, ως θεσμικού και κομματικού παράγοντα, δεν αρχίζουν από την… αίθουσα του δικαστηρίου ούτε από την ενδεχομένως ενοχοποιητική ετυμηγορία της δικαιοσύνης, αλλά είναι αυτονόητες και αυταπόδεικτες πολύ πριν εισέλθει στον ναό της Θέμιδος.

 

 

 

Και ότι, επιπρόσθετα, η ολοένα αυξανόμενη αναξιοπιστία των πολιτικών κομμάτων και των φορέων τους είναι σε μεγάλο βαθμό συνεπακόλουθο της ανικανότητας ανάληψης εκ μέρους τους της προσίδιας πολιτικής ευθύνης, όπου και όταν θα έπρεπε να είναι το πρώτιστο μέλημά τους και η αυτονόητη, μέσα σε συνθήκες πλήρους πολιτικής εντροπίας, ενέργειά τους. Αντ’ αυτού, επιχειρούν τη μετάθεση και συγκάλυψη του κορυφαίου αυτού ζητήματος μέσα σε νομικίστικου τύπου προφάσεις, σάμπως και η πολιτική ευθύνη ενός πολιτικού υπέχει θέση παραβάτη του κοινού ποινικού δικαίου.

 

«Πλάτη» στη διαφθορά

 

 

ΑΥΤΗ ακριβώς η στενή προσέγγιση επιτρέπει τα φαινόμενα διαφθοράς και διαπλοκής να αναπτύσσονται και να αναπαράγονται, συχνότατα εις πείσμαν της γνώσης μας γι’ αυτά, αφού, σύμφωνα με αυτήν τη σιωπηρή συμπαραδοχή, δεν υφίστανται παρά μόνον στις καταδικαστικές αποφάσεις κάποιου δικαστηρίου για τις έκνομες δραστηριότητες θεσμικών ή πολιτικών αξιωματούχων.

 

Ένας πολιτικός, ωστόσο, ανήκων εξ ολοκλήρου στη δημόσια σφαίρα, είναι μονίμως πολιτικά έκθετος και, εν δυνάμει, πολιτικά έκπτωτος, ανεξαρτήτως της απόδειξης ή μη της ποινικής ενοχής του. Και, προφανώς, η πιθανή αναρρίχησή του στα υπερώα της διαφθοράς και της διαπλοκής καθίσταται δυνατή, γιατί ποτέ δεν λειτούργησαν στο εσωτερικό των ίδιων των κομμάτων οι ενδεδειγμένες διαδικασίες ελέγχου τέτοιων συμπεριφορών και αποκλεισμού των φορέων τους.

 

Επιβάλλεται, συνακόλουθα, να σταθμιστεί σε επίπεδο εκπροσώπησης, χωρίς προσχήματα και υπεκφυγές, η πλήρης διάσταση της πολιτικής ευθύνης και της ανάληψής της. Καθίσταται, έτσι, αναγκαία η εσωτερική αυτομεταρρύθμιση των ίδιων των κομμάτων, ο ουσιαστικός εκδημοκρατισμός τους και υπαγωγή τους σε μορφές δημόσιας λογοδοσίας και αυτολογοδοσίας, ώστε να καταστεί μπορετό, αν όχι η καταστολή, τουλάχιστον ο περιορισμός τέτοιων φαινομένων.

Όταν, όμως, το οργανωμένο ρουσφέτι, ο ψηφοθηρικός δεκασμός και η αντιπαροχή αμοιβαίων εξυπηρετήσεων αποτελούν… γενετικό υλικό των περιώνυμων κυττάρων της δημοκρατίας, πώς είναι δυνατόν, επάνω στην υπώρεια της σήψης τους, να μην ανθίσει η διαφθορά;

 

 

 

 

Back to top button