Κύπρος

Μας έχεσε και μας… έχρισε!

Α Π Ε Χ Θ Ω Σ ΑΦΟΡΗΤΗ κατέστη πλέον η εμμονή στις περί Τουρκίας ψευδαισθήσεις. Οι οποίες αποδείχθηκαν, με τον πιο πασιφανή, κατηγορηματικό, αναντίρρητο και, προπάντων, έμπρακτο τρόπο ότι ήσαν εξαρχής ψευδαισθήσεις και μόνο ψευδαισθήσεις. Το μεγαλύτερο πρόβλημα δεν αφορά το θυμικό, ούτε τη στοιχειώδη αξιοπρέπεια της διανοητικής κατάστασης όσων ανυπόφορα κι αηδιαστικά παρακολουθούν τις κυβερνητικές και κομματικές εμμονές στις περί Τουρκίας ψευδαισθήσεις. Το μείζον πρόβλημα αφορά την ποιότητα των πολιτικών σχεδιασμών τους. Και των πολιτικών ρητορειών που παράγονται από την εμμονή στις ψευδαισθήσεις. Και που, εξ αυτού και μόνο του λόγου, προεξοφλούνται καταστροφικότεροι…

 

 

erd-davΕ Φ Τ Υ Σ Ε στα μούτρα όσων -και δεν ήσαν λίγοι εν Αθήναις κι εν Λευκωσία, διαδοχικώς κυβερνήσαντες και κυβερνώντες- εναπέθεσαν τις ελπίδες τους στον ίδιο και στην πολιτική του, ο νεο-σουλτάνος Ερντογάν. Η πρακτική εφαρμογή: οι επιχειρήσεις υλοποίησης της νεο-οθωμανικής επεκτατικής στρατηγικής των κυβερνώντων απ’ το 2002 Ισλαμιστών, Νεο-Οθωμανών, γεγραμμένη προ του 2002 στο «Στρατηγικό Βάθος» Νταβούτογλου τού δήθεν «ισλαμο-δημοκράτη» Ερντογάν, στο Κυπριακό γενικότερα και στην ΑΟΖ ειδικότερα, με «Μπαρμπαρός», φρεγάτες και κορβέτες του πολεμικού στόλου και με 105 σελίδων φιρμάνι προς την ΕΕ για τον… επιτάφιο της «Εκλιπούσας Κυπριακής Δημοκρατίας», έχεσε κι έχρισε, με τουρκικές αφοδεύσεις, όλες τις ψευδαισθήσεις των παρ’ ημίν ελπιζόντων στον… Ερντογάν. Αφόρητη δυσοσμία θ’ ανέδιδε η στήλη αν υπενθύμιζε τα ονόματα ενός εκάστου, με τις δηλώσεις, τις ενέργειες, τα άρθρα, τις ομιλίες, τις συνεντεύξεις του… «ερντογανισμού» τους…

Ε Ι Ν Α Ι ΟΜΩΣ αποπνικτικής δυσοσμίας πλέον αφόρητο ν’ ακούγεται εκ στόματος Υπουργού Εξωτερικών της Κυπριακής Δημοκρατίας δήλωση εκκινούσα με το «εάν η Τουρκία επιθυμεί επίλυση»! Τι σημαίνει αυτό το «εάν»; Και τι πιθανόν παράγει αυτός ο… δικολαβισμός; Όταν κάθε «εάν» το έχει απαντήσει με όλους τους τρόπους, γραπτούς, προφορικούς και, προπάντων, αποφασιστικά έμπρακτους, με πολεμικό στόλο, η Τουρκία, επιτρέπεται σε οιονδήποτε υπουργό, ή κομματικό ηγέτη της Κύπρου, να διανοείται και πολύ περισσότερο να εκφωνεί το «εάν»;

Κ Α Ι ΠΩΣ θα δώσεις αποφασιστικά και, κυρίως, αποτελεσματικά τις διπλωματικές μάχες στη διεθνή κοινότητα εναντίον των Τούρκων κατακτητών, όταν ξεκινάς τη σκέψη και τον λόγο σου με οποιαδήποτε αμφιβολία («εάν») για τις προθέσεις των κατακτητών, ενώ θα έπρεπε, με την ομολογημένη από τους ίδιους νεο-οθωμανική επεκτατική τους πολιτική, σε κάθε πρώτη πρόταση οποιασδήποτε δήλωσής σου, σε κάθε έγγραφο, σε κάθε άρθρο, σε κάθε συνέντευξη, σε κάθε ομιλία στον ΟΗΕ, στην ΕΕ και παντού, να τους κυνηγάς και να τους καταγγέλλεις νυχθημερόν χωρίς το παραμικρό «εάν», όπου κάτσουν και σταθούν, στις διεθνείς τους σχέσεις;

 

ΕΡΩΤΗΣΗ ΣΑ 22.11.14

Όταν, λόγου χάριν, στην υπόθεση του συμβολαίου της διοικητού της Κεντρικής Τράπεζας βλέπετε πως εκτίθεται ανάγλυφος (ξανά) ο τρόπος του κυβερνάν, όμοιος κι αναλλοίωτος με τον τρόπο διακυβέρνησης που περιέγραψε το Πόρισμα Πολυβίου για τον Όλεθρο στο Μαρί της 11ης Ιουλίου 2011, μπορείτε να υποπτευθείτε και τον βεβαιότατα χειρότερο τρόπο που ασκείται η «αρμονικότατη σχέση» Λευκωσίας – Αθηνών, λόγου χάριν, στην… υποδοχή του Νταβούτογλου 5-6 Δεκεμβρίου στο Κλεινόν Άστυ;

Λάζ. Α. Μαύρος

 

 

http://www.sigmalive.com/simerini

Back to top button