Κύπρος

Στο ίδιο θρίλερ θεατές

Χρυστάλλα Χατζηδημητρίου

 

 

ΑΥΤΟΙ οι άνθρωποι που δεν ξέρουν κάτω από ποιες συνθήκες υπογράφηκε άλλο συμβόλαιο από αυτό που στάλθηκε στη διοικήτρια της Κεντρικής Τράπεζας θα χειριστούν το θέμα των υδρογονανθράκων; Αυτοί οι άνθρωποι που τους έφυγε με προεδρική χάρη ο βιαστής των φυλακών, υπόθεση για την οποία ο Πρόεδρος δήλωνε εξοργισμένος έξω από το νοσοκομείο όταν πήγε να δει το θύμα, θα λύσουν το Κυπριακό; Αυτοί οι άνθρωποι που κλείνουν ραντεβού στα Starbacks και χαζολογούν στα twitter, θα σώσουν τις Κυπριακές Αερογραμμές και θα καταφέρουν να ιδιωτικοποιήσουν τη Cyta πριν την εξαθλιώσουν όπως και τις Αερογραμμές;

 

 

 

 

 μκκΑυτοί οι άνθρωποι που κάνουν έρευνες και βρίσκουν πως ο Πανίκος Δημητριάδης φέρει βαρύτατες ευθύνες για τη διαιώνιση του προβλήματος της Λαϊκής Τράπεζας και κατ’ επέκταση για τον καταποντισμό της οικονομίας, αλλά ταυτόχρονα δίνουν στον Δημητριάδη 300.000 ευρώ δώρο για να φύγει, θα εξυγιάνουν την οικονομία; (Αυτή η κυβέρνηση στα αλήθεια έχει επικοινωνιολόγους;) Το πράγμα εξελίσσεται σε θρίλερ, το οποίο ωστόσο έχουμε ξαναδεί. Μόνο που στην πρώτη του εκδοχή, ο υπουργός χαζολογούσε στο Aperitivo αντί στο Starbacks. Και το Προεδρικό υπέγραφε για περίθαλψη στο εξωτερικό του Αντώνη Προκοπίου Κίτα, χωρίς να έχει αντίληψη πως επρόκειτο για τον Αλ Καπόνε. Κι ο διοικητής ονομαζόταν Ορφανίδης, αλλά το πάθος στη σχέση με τον Πρόεδρο ήταν το ίδιο, τουλάχιστον όπως αυτό εκφράστηκε δημόσια πριν λίγες μέρες όταν ο Πρόεδρος τελευταίος -σαν απατημένος σύζυγος που έλεγε κι ο προηγούμενος- έμαθε τα του συμβολαίου. Τότε ο μεγάλος επενδυτής ονομαζόταν Γκερμεζιάν και φιλούσε μπροστά στις κάμερες τον Πρόεδρο στα μαγουλάκια, ενώ στο sequel του θρίλερ ο μέγας επενδυτής είναι φάντασμα και μόνο ο Αρχιεπίσκοπος τον γνωρίζει.

 

Τότε οι Καταρινοί ενδιαφέρονταν για τα φιλέτα της πρωτεύουσας, ενώ τώρα για τα πευκόφυτα του Τροόδους. Ακόμα και τα αγγλικά των δύο βασικών πρωταγωνιστών των θρίλερ, όταν μιλάνε εκ του προχείρου, είναι σχεδόν τα ίδια. Παρόλο, όμως, που το έχουμε ξαναδεί το έργο (σενάριο χωρίς πλοκή της ιστορίας εμπλοκή), δεν καταφέρνουμε να μην τρομάζουμε καθώς παρακολουθούμε τη μια σκηνή να διαδέχεται την άλλη. Κι ακόμα και οι άπιστοι στα θεία είναι στιγμές που αναφωνούμε ο Θεός να μας λυπηθεί και να μας σώσει. Χρυστάλλα Χατζηδημητρίου

 

philenews.com

Back to top button