Κύπρος

Το μοιραίο λάθος έγινε

Άριστος Μιχαηλίδης

Το επόμενο μοιραίο λάθος της ηγεσίας μας θα είναι να μην αντέξει τις πιέσεις και να αποδεχθεί να μπει το φυσικό αέριο στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων του Κυπριακού. Αυτό το γράφαμε στις 5 περασμένου Νοεμβρίου όταν η κυβέρνηση διέψευδε ακόμα και το ότι υπήρχαν επί τούτου πιέσεις. Ήταν εκτίμηση όλης της ηγεσίας ότι αν αποδεχθούμε την τουρκική απαίτηση να είναι στο τραπέζι και το φυσικό αέριο, η Κυπριακή Δημοκρατία θα απολέσει κάθε θετική προσδοκία, αφού θα αναγκαζόταν στο τέλος να παγώσει τις έρευνες στην ΑΟΖ, να μην μπορεί να αξιοποιήσει τον φυσικό πλούτο, θα αποδεχόταν ότι η Κυπριακή Δημοκρατία δεν έχει κυριαρχία κι ότι η Τουρκία έχει λόγο ακόμα και σε όσα η διεθνής κοινότητα αναγνωρίζει ως νόμιμα δικαιώματά της. Αλλά, κυρίως, θα χανόταν κάθε πιθανότητα να αποτελέσουν τα κοιτάσματα κίνητρο για την Τουρκία και τους Τουρκοκυπρίους για να κάνουν βήματα επίλυσης του Κυπριακού.

anan_simaiaΜε δεδομένο πάντα ότι αυτό που μας ενδιαφέρει δεν είναι να γίνουμε σεΐχηδες με τα αέρια αλλά να λύσουμε το Κυπριακό. Πριν αλλάξει ο χρόνος, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης έμενε πιστός σ’ αυτή την κορυφαία γραμμή η οποία μετά και την εισβολή του Μπαρμπαρός έγινε γραμμή επιβίωσης. Από το «Όρος Σινά» της Νέας Υόρκης δήλωνε στον Φιλελεύθερο ότι δεν πρόκειται να αλλάξει γραμμή διότι «διάλογος υπό την απειλή επιβολής του ισχυρού, των θέσεων και αξιώσεων του ισχυρού θα σήμαινε εν τη ουσία εθνική αυτοκτονία» (Φιλελεύθερος, 21/12/2014). Λίγο νωρίτερα, στις 15/12/14, ο Ιωάννης Κασουλίδης έκανε την ιστορική διαπίστωση ότι η τουρκική θέση «όχι μόνο στοχεύει στη συνδιαχείριση των υδρογονανθράκων στη νότια ΑΟΖ της Κύπρου αλλά και στην κατάργηση της νομικής οντότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας».

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον και τις διαπιστώσεις που μας έκαναν να πιστέψουμε ότι η ηγεσία μας έχει επιτέλους αναγνωρίσει τις παγίδες και πορεύεται σωτήρια προς άλλες κατευθύνσεις για να μην παγιδευτεί, ανακοινώθηκε η απόφαση του Προέδρου, στις 5 Ιανουαρίου, ότι τελικά το θέμα του φυσικού πλούτου μπορεί να μπει στο τραπέζι του Κυπριακού «κατά το τελικό στάδιο των διαπραγματεύσεων». Το στάδιο δεν έχει καμιά σημασία, από τη στιγμή που επί της ουσίας αποδέχτηκε αυτό που απαιτούσε η Άγκυρα και η πλευρά μας θεωρούσε εθνική αυτοκτονία. Ότι δηλαδή τα κοιτάσματα δεν είναι ζήτημα που διαχειρίζεται το νόμιμο κράτος της Κυπριακής Δημοκρατίας, όπως αναγνωρίζει το διεθνές δίκαιο, αλλά είναι μία από τις πτυχές του Κυπριακού, που θα συζητηθούν, όπως θα συζητηθεί η κατανομή εξουσιών ή το θέμα της Αμμοχώστου. Επομένως, κι αυτό είναι το επόμενο αναμενόμενο, πρέπει να σταματήσει και η εκμετάλλευση του φυσικού αερίου μέχρι να καταλήξουμε σε συμφωνία.

Όσοι το υπέδειξαν αυτό, άκουσαν τα εξ αμάξης. Μα, πού το είδατε αυτό, έλεγε έκπληκτος δήθεν στις τηλεοράσεις ο αντιπρόεδρος του κυβερνώντος κόμματος, Νίκος Τορναρίτης, που είναι πλέον η αλαλάζουσα φωνή του ΔΗΣΥ στο Κυπριακό. Τώρα, όμως, ήρθε ο Έσπεν Μπαρθ Άιντα. Τόσο την Τρίτη όσο και την Τετάρτη, τα εξήγησε δημοσίως. «Υπάρχει τώρα αποδοχή πως το θέμα των υδρογονανθράκων μπορεί να συζητηθεί στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Αυτό δεν ήταν σε ισχύ πριν το νέο έτος αλλά ισχύει τώρα και θεωρώ πως είναι προς την ορθή κατεύθυνση» (Άιντα, 13/1/2015). Τα ίδια είπε και χθες. Τι σημασία έχει τι λέμε εμείς, ο Τορναρίτης, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος ή όποιος άλλος; Σημασία έχει ότι τα Ηνωμένα Έθνη ερμηνεύουν και προβάλλουν τη δήλωση του Προέδρου ως αποδοχή αυτού που απέρριπτε πριν το νέο έτος. Το μοιραίο λάθος έγινε.

http://www.philenews.com

Back to top button