-AD-
Κύπρος

Ευαγόρα, συγγνώμη, σε προδώσαμε…

Πήρες την ανηφοριά και βρήκες τα σκαλοπάτια που πάν’ στη λευτεριά… Στο δρόμο σε βρήκε η αγχόνη, μόλις στα 19 σου χρόνια. Παρ΄ όλα αυτά, εσύ απάγγελλες τον Εθνικό μας ύμνο όταν σου περνούσαν τη θηλιά στο λαιμό…

 

Του Φάνη Μακρίδη

 

Ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης έγινε αθάνατος στις 14 Μαρτίου του 1957

01-04-2015-pallikaridesΣυγγνώμη, Ευαγόρα, αλλά σε προδώσαμε. 58 χρόνια μετά δεν έχουμε δικαιώσει τη θυσία σου.

Σε προδώσαμε επανειλημμένα. Η αρχή έγινε όταν καπηλευτήκαμε έναν αγώνα χωρίς κομματική ταυτότητα και καταφέραμε να τον χρωματίσουμε.

Τη συνέχεια την βιώνουμε σήμερα. Η μανία μας να «φάμε» όσα περισσότερα μπορούσαμε, έσβησε από τη μνήμη μας τα όσα εσύ και οι συναγωνιστές σου κάνατε. Έσβησε ταυτόχρονα το ήθος, τις αρχές, τις αξίες…

Τρώγαμε, τρώγαμε και δεν μας ένοιαζε η πατρίδα μας, τα παιδιά μας, το μέλλον τους. Στρώσαμε το χαλί σε νέους κατακτητές κι αντί να κλαίμε για την κατάντια της κοινωνίας μας, κλαίμε για τα λεφτά που δεν έχουμε.

Κι όλα αυτά, μόλις 58 χρόνια μετά την θυσία που έκανες για μας, χαραμίζοντας τα νιάτα και το μέλλον σου. Θυσία που έκανες για να μας χαρίσεις το υπέρτατο αγαθό: Την ελευθερία. Για την οποία όταν είχες συλληφθεί είπες τα ακόλουθα: «Γνωρίζω ότι θα με κρεμάσετε. Ό,τι έκαμα το έκαμα ως Έλλην Κύπριος όστις ζητεί την Ελευθερίαν του. Τίποτα άλλο».

Κι εμείς πήραμε την ελευθερία που προσπάθησες με την ίδια σου τη ζωή να μας χαρίσεις και καταφέραμε να γίνουμε σκλάβοι άλλων αξιών. Αξιών που σχετίζονται με υψηλές θέσεις, χρήματα κι ανέσεις.

Γι΄ αυτό σου λέω Ευαγόρα: Συγγνώμη, σε προδώσαμε…

28-02-2015-stelios1

Υ.Γ. Ούτε καν τα ελάχιστα δεν κάναμε για να τιμήσουμε τους ήρωες του 1955-59. Ο τάφος του Στέλιου Μαυρομμάτη, δεύτερου ξάδερφου του Ευαγόρα Παλληκαρίδη, στον κατεχόμενο Λάρνακα Λαπήθου βεβηλώθηκε και ούτε ένας από εμάς δεν μπήκε στον κόπο να επανορθώσει. Βλέπετε όταν άνοιξαν τα οδοφράγματα είχαμε άλλες έγνοιες. Κι ο 23χρονος Μαυρομμάτης απαγχονίστηκε, επίσης, (21/09/56) τραγουδώντας τον εθνικό ύμνο. Πριν του αφαιρέσουν τη ζωή είχε γράψει στους δικούς του: «Δεν θέλω μοιρολόγια και Θρήνους… θέλω να ξέρετε πως ο γιος και αδελφός σας πέθανε με το χαμόγελο στα χείλη, κρατώντας μέχρι τέλους τον όρκο τον ιερό που έδωσε: να θυσιαστεί για χάρη της ελευθερίας της Κύπρου».

 

 

 

 

 

http://oparatiritis.com.cy

 

 

 

 

 

 

 

 

Related Articles

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Close
%d bloggers like this: