Ελλάδα

Τρίτο βαρύτερο Μνημόνιο με την «συγκατάθεση» της πλειοψηφίας του λαού

 

Τρίτο Μνημόνιο λοιπόν, το οποίο από τον Φλεβάρη είχε συμφωνηθεί και απλά τώρα τα μέτρα θα είναι ακόμα περισσότερο επώδυνα.

ÁÈÇÍÁ-ÓõãêÝíôñùóç õðÝñ ôïõ «ü÷é» óôï Óýíôáãìá .ÊÜëåóìá ðñïò ôïí åëëçíéêü ëáü íá óõììåôÜó÷åé óÞìåñá ôï áðüãåõìá óå óõãêÝíôñùóç êáôÜ ôçò ëéôüôçôáò óôï Óýíôáãìá áðçýèõíå ï ÓÕÑÉÆÁ.(Eurokinissi-ÓÔÅËÉÏÓ ÌÉÓÉÍÁÓ)

Αρχικά απαιτείται από τους δανειστές ψήφιση από την Βουλή 12 μέτρων για να ξεκινήσουν συζητήσεις για το νέο πρόγραμμα χρηματοδότησης. Το ΔΝΤ μένει και δημιουργείται ταμείο δήμευσης ιδιωτικής και δημόσιας περιουσίας (50 δις θα μεταφερθούν εκεί). Ο πρωθυπουργός είχε κάνει λόγο για «έντιμο συμβιβασμό».

Τελικά δήλωσε την Δευτέρα, πως «θα είναι μια συμφωνία που η υλοποίησή της είναι δύσκολη. Τα μέτρα που περιλαμβάνει είναι τα μέτρα που ψηφίστηκαν στην Βουλή, μέτρα που θα δημιουργήσουνε, αναπόφευκτα, υφεσιακές τάσεις».

 

 

Στην ουσία δόθηκε το πρόβλημα μέσω της κυβέρνησης Τσίπρα (κλείσιμο των τραπεζών, έλεγχος κεφαλαίου, πάγωμα της ρευστότητας κτλ.), η κατάσταση έφτασε στο αμήν και τώρα πλασάρεται η λύση του τρίτου Μνημονίου, την οποία όλοι δέχονται αθόρυβα.

 

Ο «κυρίαρχος λαός» ξεγελάστηκε ακόμη μία φορά από «πατριωτικές κορώνες». Σύρθηκε αρχικά στην λογική των εκλογών με πρόφαση την αλλαγή και την κατάργηση των Μνημονίων. Στην συνέχεια πολώθηκε και διχάστηκε για ένα δημοψήφισμα, το οποίο οδήγησε την χώρα σε ακόμα πιο δυσχερή θέση.

Η πλειοψηφία όσων ψήφισαν εμπιστεύτηκε εκ νέου μια κυβέρνηση, η οποία μέσα σε 5 μήνες διέλυσε στην κυριολεξία την οικονομία.

Και τώρα η ίδια κυβέρνηση του σερβίρει, το Τρίτο Μνημόνιο, 12+ φορές χειρότερο από τα μέτρα που θα εφάρμοζε η χώρα, εφόσον δεν πηγαίναμε σε εκλογές.

 

 

Άρα γιατί έγιναν εκλογές; Με βεβαιότητα μπορούμε πλέον να βγάλουμε το συμπέρασμα ότι έγιναν για να μπει η χώρα σε ακόμα σκληρότερη συμφωνία με ή χωρίς ευρώ.

 

tsipras2_3-555x479Τον Αλέξη Τσίπρα τον ήθελαν. Τον πολέμησαν για τον ανεβάσουν στα μάτια του κόσμου, ο οποίος δεν έχει καταλάβει πως οι δανειστές γνωρίζουν την απέχθεια που τρέφει για αυτούς ο ελλαδικός λαός. Έτσι όποιον θέλουν να προωθήσουν, τον πολεμούν, ώστε να παρουσιαστεί ήρωας και ο κόσμος να τον ακολουθήσει.

Το ότι καταλήγουμε ωστόσο σε συμφωνία και όχι σε απότομη έξοδο από το ευρώ (προς απογοήτευση πολλών κύκλων στον ΣΥΡΙΖΑ αλλά και στο εξωτερικό, που όμως δεν τα έχουν παρατήσει) δεν σημαίνει ότι ο κίνδυνος πτώχευσης έχει απομακρυνθεί. Το αντίθετο μάλιστα!

Αν δεν μειωθούν οι δαπάνες στον δημόσιο τομέα με ό,τι αυτό συνεπάγεται και δεν δοθούν φορολογικά κίνητρα στις επιχειρήσεις που φέρουν φρέσκο χρήμα από το εξωτερικό (εξαγωγές, τουρισμός) δεν θα αλλάξει τίποτα. Η παραγωγή θα μείνει στα ίδια με αποτέλεσμα το βιοτικό επίπεδο να συνεχίσει τον κατήφορο.

Δεν μπορεί η κάθε κυβέρνηση να απαιτεί χρήματα ακόμα και από φτωχότερες χώρες, για να διορίζει σωρηδόν δικά της παιδιά. Να είμαστε δίκαιοι!

 

 

 

Δεν φταίνε άλλωστε οι Ευρωπαίοι για το ότι ενδεχόμενα κάποιοι έβγαλαν λεφτά, όταν μπήκαμε στο πρώτο Μνημόνιο. Δεν φταίνε οι Ευρωπαίοι που πολιτικάντηδες έπαιρναν μίζες. Δεν φταίνε οι Ευρωπαίοι που επικρατεί η νοοτροπία του ωχαδερφισμού στην ελλαδική κοινωνία.

Δεν φταίνε οι ξένοι για το υπερδιογκωμένο Δημόσιο, τους υψηλούς φόρους που παίρνουν κυβερνώντες, την γραφειοκρατία, για τις επιδοτήσεις που γίνονταν κότερα και βίλλες αντί να χρησιμοποιηθούν για εκμοντερνισμό της παραγωγής, για τα μονοπώλια επιχειρηματιών στην επαρχία, για την συνδικαλιστική ανωριμότητα που διέλυσε τον παραγωγικό ιστό, για τα στρεβλά εργασιακά. Δεν φταίνε οι ξένοι για την ύπαρξη φόρου υπερ τρίτων και για τα κλειστά επαγγέλματα.

 

Το ότι υπάρχει σχέδιο κατά της χώρας, δεν ακυρώνει τα λάθη που γίνονται. Οι ξένοι κοιτούν τα συμφέροντά τους και εμείς τους δίνουμε πατήματα.

 

Όσο για εκείνους που φανατίστηκαν με την «κυβέρνηση της αλλαγής», καταφερόμενοι με πολλές φορές χυδαίο τρόπο απέναντι σε συνανθρώπους τους με διαφορετική άποψη, το πάθημα να τους γίνει μάθημα και να μην πιστέψουν εκ νέου σε πολιτικάντηδες ή τουλάχιστον να κρατούν πάντα πισινή.

Δυστυχώς, όσο επικρατούν οι παγκοσμιοποιητές της Δύσης, ο λαός ψηφίζει αλλά η παγκόσμια κυβέρνηση αποφασίζει. Γι” αυτό το μόνο που μπορεί να σε κρατήσει στην παρούσα φάση όρθιο είναι η τακτική του Οδυσσέα και όχι το κατά μέτωπον.

Η ΕΕ και η Ευρωζώνη θα διαλυθούν, καθώς έτσι υπαγορεύει το σχέδιο που προωθεί αντικατάσταση όλων των υπερεθνικών οργανισμών (EE, NAFTA, ASEAN, ASEM, Αφρικανική Ένωση κτλ.) με ένα κέντρο εξουσίας.

Μοναδικό εμπόδιο η Ρωσία του Πούτιν. Ίσως το γεγονός αυτό χαλάσει τα όποια σχέδια.

Μέχρι τότε δεν συμφέρει την οικονομικά καθημαγμένη Ελλάδα να μπει σε περιπέτειες εξόδου.

 

 

 

Πάντως αναμένονται σίγουρα πολιτικές εξελίξεις στο εσωτερικό της χώρας μετά την αδυναμία του Αλέξη Τσίπρα να πείσει σύσσωμη την κοινοβουλευτική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ να στηρίξει την συμφωνία με τους δανειστές…

 

 

 

 

 

 

 

ΠΥΓΜΗ.gr

Back to top button