Κύπρος

Κύπρος: Ο ιδιοκτήτης, ο χρήστης και ο καταχραστής

Είναι πράγματι πολύ νωρίς για να υπάρχουν τόσο έντονες αντιδράσεις για όσα συζητούνται για την πτυχή του περιουσιακού. Εξάλλου, είναι λογικό ότι θα ερχόταν η ώρα για να συζητηθεί η ουσία, που λίγο πολύ θα προκαλέσει αναστάτωση και στις δύο κοινότητες. Ισχύει κι εδώ το τετριμμένο: Δεν μπορείς να κάνεις ομελέτα αν δεν σπάσεις αβγά.

 

Ήταν επόμενο να τεθούν στο τραπέζι τα δικαιώματα του ιδιοκτήτη, δηλαδή του πρόσφυγα, αλλά και το πόσο η διασφάλιση αυτών των δικαιωμάτων επηρεάζει τον χρήστη, δηλαδή τον σφετεριστή, προπάντων μετά από 41 χρόνια σφετερισμού. Αν θα είμαστε θετικοί στη διαδικασία των συνομιλιών δεν μπορούμε να παραγνωρίζουμε αυτό το γεγονός.

 

 

cyprus-kypros-kiprosΌτι δηλαδή στις κλεμμένες περιουσίες των Ελληνοκυπρίων στα κατεχόμενα ζουν άνθρωποι, που έστησαν τις ζωές τους επί τέσσερις δεκαετίες, έστω με τα κλεμμένα και πρέπει να βρεθεί μια διευθέτηση ώστε να μη βρεθούν ξαφνικά απροστάτευτοι. Πώς θα δεχόταν κάτι τέτοιο η τουρκοκυπριακή ηγεσία στο πλαίσιο ενός συμβιβασμού; Κι αυτό, φυσικά, ανεξάρτητα από το γεγονός ότι τους εγκατέστησε εκεί μια ξένη χώρα, που εισέβαλε και λεηλάτησε την Κύπρο.

 

Οφείλουμε, λοιπόν, να το συζητήσουμε και δεν πιστεύουμε ότι υπάρχει κανείς που το αμφισβητεί αυτό, που αμφισβητεί δηλαδή την ανάγκη να συζητήσουμε για να βρούμε μια διευθέτηση. Γιατί όμως υπάρχουν αντιδράσεις και γιατί κάνουν πως δεν τις κατανοούν οι εκπρόσωποι της κυβέρνησης, αλλά και των κομμάτων, που θεωρούν ότι έχουν ευκαιρία να κοτσάρουν στους υπόλοιπους τον τίτλο του λυσιφοβικού; Διότι, όσοι έχουν πεισθεί ότι υπάρχει ευκαιρία για λύση, δεν συζητούν τη λογική, δημοκρατική και βιώσιμη διευθέτηση.

 

Προσπαθούν μόνο να βρουν δικαιολογίες για να νομιμοποιήσουν την κλοπή των περιουσιών των Ελληνοκυπρίων. Ακόμα κι αν νομιμοποιούν με αυτό τον τρόπο τη χειρότερη παραβίαση του διεθνούς δικαίου που είναι ο εποικισμός. Ανασύρουν την απόφαση ΕΔΑΔ στην υπόθεση Δημόπουλος για να επιχειρηματολογούν, οι Ελληνοκύπριοι όχι οι Τουρκοκύπριοι, ότι με αυτή την υπόθεση απέκτησαν δικαιώματα οι χρήστες.

 

Όταν υπήρξαν άλλες αποφάσεις (τέταρτη διακρατική προσφυγή της Κύπρου εναντίον της Τουρκίας ή η απόφαση στην υπόθεση Τιτίνας Λοϊζίδου), μας έλεγαν ότι το Κυπριακό δεν είναι νομικό θέμα και δεν θα λυθεί στα δικαστήρια. Τώρα, επικαλούνται την απόφαση Δημόπουλος για να λένε ότι απέκτησαν δικαιώματα οι χρήστες.

 

Ωστόσο, η υπόθεση Δημόπουλος δεν ανατρέπει ούτε την υπόθεση Τιτίνας, ούτε τη διακρατική προσφυγή και μάλιστα επαναβεβαιώνει ότι το δικαίωμα ιδιοκτησίας σε καμιά περίπτωση δεν παραγράφεται λόγω της στρατιωτικής κατοχής. Στην απόφαση Δημόπουλος δεν υπάρχει τίποτε που να αποκλείει την επιμονή των θυμάτων της εισβολής, δηλαδή των Ελληνοκυπρίων προσφύγων, στην εφαρμογή του Διεθνούς Δικαίου με βάση το οποίο τον πρώτο λόγο έχει ο ιδιοκτήτης και μάλιστα με προτεραιότητα στην αποκατάσταση της ιδιοκτησίας του.

 

Είναι εντυπωσιακό το γεγονός ότι ήδη στήνονται συγχορδίες για να πείσουν τους πρόσφυγες ότι έχασαν το δίκαιο τους και πρέπει να σιωπήσουν και να δεχτούν την αδικία και τη νομιμοποίηση της κλοπής, για να μη χαλάσουν το κλίμα. Η απορία εν τέλει, που προκαλεί και τις αντιδράσεις, είναι αν θα υπερασπιστούν οι Ελληνοκύπριοι ηγέτες το δίκαιο έναντι της παρανομίας ή αν το εγκατέλειψαν ήδη για να συνεχίσουν να ζουν στην ουτοπία.

 

 

 

 

 

 

 

 

Back to top button