Ελλάδα

Αυτοί που υποκατέστησαν το Σύνταγμα της χώρας με ένα διακρατικό σύμφωνο.

 

” Είναι, κατ’ αρχάς, νόμιμο το Μνημόνιο;
 Με τις ψήφους ποιων και πόσων βουλευτών;
 Το πρώτο Μνημόνιο αλλά και το δεύτερο υπήρξαν σαθρά, αίολα (και έωλα, δηλαδή βρόμικα) οπωσδήποτε
 Ουδέποτε υπερψηφίσθηκαν απ’ τον απαιτούμενο, κατά το Σύνταγμα, αριθμό βουλευτών. Δηλαδή απ’ τα δύο τρίτα του Σώματος, καθότι το Μνημόνιο Ενα άλλαζε το διεθνές στάτους της χώρας και αυτό δεν μπορούσε να έχει επισυμβεί με την πλειοψηφία του 150 συν ένας μόνον.

Εκείνος που νομιμοποίησε εκ των υστέρων τα δύο Μνημόνια είναι ο ΣΥΡΙΖΑ, όταν εξασφάλισε για το τρίτο Μνημόνιο τις ψήφους όλων των μνημονιακών δυνάμεων, υπερβαίνοντας σε άθροισμα ψήφων το απαιτούμενο των δύο τρίτων.

 Ετσι, και το μνημόνιο έγινε νόμιμο και ο ΣΥΡΙΖΑ ως κυβέρνηση ιδιοκτήτης της συμφωνίας, άμα τε και εντολοδόχος των δυνάμεων εκείνων που υποκατέστησαν το Σύνταγμα της χώρας με ένα διακρατικό σύμφωνο.
Ετσι, στον παρόντα χρόνο (κι όχι επί Ρώμης) η χώρα κυβερνάται με ανθύπατο το κουαρτέτο, και τοπικούς συνεργάτες τους διαχειριστές του ελληνικού κράτους – προτεκτοράτου πλέον.

Είναι μια ανώμαλη κατάσταση.

Αναγνωρίσιμη από την αναγνωρισμένη διεθνώς οικονομική κατοχή της χώρας από τρίτους. Και με δραματικά εμφανές το πολιτικό παράλογο που προκύπτει απ’ την πολιτειακή αποσάθρωση. Ο κ. Τσίπρας προσπαθεί να φερθεί ως πρωθυπουργός, ενώ πρωθυπουργός είναι οι «θεσμοί», που εκπροσωπούν ξένους Δυνατούς (και εν προκειμένω κατακτητές) . Η Βουλή προσπαθεί να κάνει τη Βουλή, ενώ μπορεί μόνον να «νομιμοποιεί» εφαρμοστικούς νόμους. Η Βουλή βουλεύεται με βάση αλλότριες βουλήσεις. Και βεβαίως με υπαγορεύσεις.

Πάνω απ’ το κεφάλι της δημοκρατίας ίπταται μια δικτατορία. Που έχει λόγο για όλα. Απ’ τους μισθούς έως το προσφυγικό πρόβλημα, απ’ την άμυνα της χώρας έως τη δικονομία, απ’ το εκπαιδευτικό σύστημα έως τη φορολόγηση και το ασφαλιστικό.

Αυτή η ανωμαλία παράγει πολιτικό λόγο παράλογο

Το παραλήρημα του ΣΥΡΙΖΑ (όπως το να καλεί σε απεργία εναντίον της πολιτικής του) είναι ενδεικτικό. Κι ακόμα ενδεικτικότερο το χάσμα μεταξύ κυβερνώντων και κυβερνωμένων.”

 

 

 

ΠΗΓΗ
Back to top button