breaking newsΚύπρος

Από την Kοινωνικοποίηση στην Tουριστικοποίηση της Kατοχής

του    Άριστου Μιχαηλίδη  

 

Σωστά ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, κατά την ομιλία του χθες στη Γενική Συνέλευση, έθεσε ζήτημα για Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης «σύμφωνα με τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών και τις εκθέσεις του Γενικού Γραμματέα» και έφερε ως παράδειγμα την «επιστροφή και επανεγκατάσταση στα Βαρώσια των νομίμων κατοίκων τους».

Αλλά επειδή χθες με αφορμή την υπόθεση με τους Ισραηλινούς που παραλίγο να μην τους επιτραπεί η είσοδος επειδή θα πήγαιναν σε ξενοδοχεία Ελληνοκυπρίων στα κατεχόμενα, άνοιξε ξανά η συζήτηση με τα οδοφράγματα, και επειδή ένας φίλος αναγνώστης με ρώτησε γιατί ταυτίζω όσους Ελληνοκύπριους κάνουν διακοπές στα κατεχόμενα με όσους επιδιώκουν τη συνύπαρξη Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων και όσους επί τούτου συμφωνούν με τις παραστάσεις στη Σαλαμίνα, πρέπει να ειπωθούν κάποια πράγματα.

Διότι, μου φαίνεται, είμαστε πάρα πολύ μπερδεμένοι.

Η επιστροφή στην Αμμόχωστο είναι ένα πράγμα και το άνοιγμα όλο και περισσότερων οδοφραγμάτων είναι άλλο.

Μπορεί κάποιος να εξηγήσει τι νόημα έχει να ανοίξει, για παράδειγμα, το οδόφραγμα της Δερύνειας, όταν λίγα χιλιόμετρα παραπέρα υπάρχει το οδόφραγμα του Περγάμου;

Ποιο νόημα έχει να ανοίξει το οδόφραγμα της Λεύκας όταν υπάρχει κοντά του το οδόφραγμα του Αστρομερίτη;

Και τι σχέση έχουν αυτά με την επιδίωξη συνύπαρξης Ε/κ και Τ/κ;

Το να παραδοθεί η ακατοίκητη Αμμόχωστος στους νόμιμους κατοίκους της, παρότι ελλοχεύει πάντα ο κίνδυνος αυτού που λέμε αμμοχωστοποίησης του Κυπριακού (δηλαδή, επιστρέφεται η Αμμόχωστος και κλείνει εκεί το εδαφικό), είναι ένα μέτρο που πραγματικά μπορεί να δείξει για πρώτη φορά καλή θέληση από την τουρκική πλευρά. Κάτι τέτοιο μπορεί και να πείσει πολλούς απ΄ όσους σήμερα αμφισβητούν τις τουρκικές προθέσεις ή και τις τουρκοκυπριακές και να είναι ένα ουσιαστικό βήμα για να σπάσει το αδιέξοδο.

Όμως, το να υποκαθίσταται αυτό το ουσιαστικό μέτρο, από ανοίγματα οδοφραγμάτων, που εξυπηρετούν μόνο το τουριστικό ρεύμα προς τα κατεχόμενα, δεν είναι σοφή πολιτική ενέργεια.

Είναι κουτουρού πολιτική.

Όσοι επιδιώκουν επαφές με τους Τουρκοκύπριους δεν χρειάζονται άλλα οδοφράγματα για να τις κάνουν, ούτως ή άλλως. Ούτε όσοι θέλουν να επισκεφθούν τα σπίτια τους ή τις εκκλησίες τους. Δεν είμαστε δα και καμιά αχανής χώρα.

Οι παραστάσεις στη Σαλαμίνα δεν έχουν σχέση ούτε με όσους πάνε στα καζίνα ή στα ξενοδοχεία για διακοπές, ούτε με όσους επιδιώκουν τη συνύπαρξη Ε/κ και Τ/κ.

Είναι, όμως, κι αυτό ενταγμένο σε μια ευρύτερη πολιτική που δεν πετυχαίνει τίποτε άλλο παρά την εξοικείωση των Ελληνοκυπρίων με την κατοχή και την αποδοχή των τετελεσμένων.

Το Κυπριακό θα λυθεί όταν οι Ελληνοκύπριοι αποδεχτούν τις πραγματικότητες, έλεγε ο Ραούφ Ντενκτάς.

Και αυτό συμβαίνει τώρα.

Τι άλλο από αυτό σημαίνει, όταν κατά χιλιάδες οι Ελληνοκύπριοι, δεν έχουν κανένα πρόβλημα να κάνουν δύο βδομάδες διακοπές στα κατεχόμενα.

Το κάνουν για τη συνύπαρξη;

Τι άλλο σημαίνει το άνοιγμα όλο και περισσότερων οδοφραγμάτων εκτός από την αποδοχή της συμβίωσης δύο λαών και δύο κρατών πλάι – πλάι; Την ώρα, μάλιστα, που ακόμα κι ένα δρόμο μερικών χιλιομέτρων διά μέσου των Κοκκίνων για να μην ανεβοκατεβαίνουν τον Λωρόβουνο οι κάτοικοι του Πύργου, αρνούνται να τον ανοίξουν οι κατοχικές δυνάμεις.

Προσέξτε τώρα τι έγινε με το αεροδρόμιο.

Εφαρμόστηκε μια πολιτική να μην επιτρέπεται η είσοδος σε επισκέπτες τρίτων χωρών όταν δηλώνουν διαμονή σε ξενοδοχεία Ελληνοκυπρίων στα κατεχόμενα. Αντέδρασε η πρεσβεία του Ισραήλ, διότι αυτές τις μέρες θα έρθουν 2.000 Ισραηλινοί για να πάνε στα κατεχόμενα, και αμέσως η πολιτική ακυρώθηκε για να επανεξεταστεί, λένε. Τι να επανεξεταστεί;

Για να ικανοποιηθεί η πρεσβεία ακυρώθηκε!

Και δεν ενδιαφέρει κανέναν ότι αυτό ακυρώνει και την Κυπριακή Δημοκρατία, ενισχύει και τον τουρισμό των κατεχομένων και εδραιώνει βαθύτερα τον διαχωρισμό.

Έχουμε πολιτική ή δεν έχουμε;

Τα κάνουμε όλα στα κουτουρού και μετά διερωτώμαστε τι μας φταίει. Κάνουν, λέει, παραστάσεις στην κατεχόμενη Σαλαμίνα ή πάνε διακοπές στην Κερύνεια, διότι είναι υπέρ της συνύπαρξης. Της συνύπαρξης με τον κατοχικό στρατό;

* Στη φωτογραφία, ένα εκκλησάκι στην παραλία μεταξύ Αγίου Αμβροσίου και Καντάρας, που τώρα είναι μάντρα ζώων, φωτογραφημένο από τον Ανδρέα Μανώλη, που μου είπε: «η κοπριά παντού σαν υπογραφή της ευαισθησίας του Τούρκου κατακτητή».

Όσοι πάνε διακοπές στα κατεχόμενα δεν πρέπει να βλέπουν τέτοια αίσχη.

Παρακαλούνται να γυρίζουν από την άλλη, για να μην χαλούν τις διακοπές τους.

ΠΗΓΗ:http://www.philenews.com/f-me-apopsi/arthra-apo-f/article/432437/apo-tin-koinonikopoiisi-stin-toyristikopoiisi-tis-katochis

onisilos.gr

Back to top button