breaking newsΚύπρος

Η ΕΛΛΕΙΨΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ ΚΑΙ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΤΕΥΝΑΣΜΟΥ

 

του Παναγιώτη Παντελίδη

 

 

Όταν η αντίδραση της Ελλάδος στην ενέργεια της Τουρκίας να προχωρήσει σε συμφωνία με το υπό αμφισβήτηση καθεστώς της Λιβύης για οριοθέτηση θαλάσσιων συνόρων είναι πλαδαρή, τότε το επόμενο βήμα αναμένεται να είναι η εφαρμογή και επιβολή των απαράδεκτων και άνομων διεκδικήσεων της Άγκυρας μέσω της δύναμης της ισχύος.

 

 

Προφανώς και το μνημόνιο συναντίληψης Τουρκίας – Λιβύης δεν δημιουργεί δίκαιο, ωστόσο αυτό δεν είναι κάτι που απασχολεί την Τουρκία η οποία δεν διαβουλεύεται, αλλά επιβάλλει πλέον όσο της επιτρέπει η δύναμή της.

Είναι ολοφάνερο πως η μέχρι τώρα στάση της Κύπρου και ειδικότερα της Ελλάδος, ενισχύει την τουρκική βουλιμία η οποία δεν θα σταματήσει αν δεν υπάρξει αποτροπή και κόστος έναντι των ενεργειών της.

Όσα συμβαίνουν αυτή τη στιγμή είναι αποτέλεσμα της έλλειψης στρατηγικής αφού όπως φαίνεται περιμένουμε τα γεγονότα και τρέχουμε εκ των υστέρων για διορθωτικές κινήσεις.

Και πάλι, αντί για διορθωτικές κινήσεις αρκούμαστε στην πολιτική του κατευνασμού για να δείξουμε καλό πρόσωπο ούτως ώστε η διεθνής γνώμη και οι μεγάλες δυνάμεις (πχ. Ευρωπαϊκή Ένωση, ΗΠΑ) να επέμβουν με το μέρος μας. Κανείς ωστόσο δεν λαμβάνει τα απαραίτητα μέτρα απέναντι στην Τουρκία αφού οι μεν αρκούνται σε φραστικές καταδίκες και ψευτοκυρώσεις και οι δε την χαϊδεύουν. Επιπλέον κανείς σύμμαχος δεν θα επέμβει δραστικά για σένα αν εσύ ο ίδιος δεν προτίθεσαι να υπερασπιστείς τα δίκαιά σου.

Η πράξη της Ελλάδος να μην προχωρήσει η ίδια σε καθορισμό ΑΟΖ, μια πάγια θέση ορισμένων κατά τους ιθύνοντες “λαϊκιστών” ή/και “ακραίων” που βρίσκονται στο περιθώριο, αποδεικνύεται τώρα ένα μέγιστο σφάλμα. Εμφανίζονται τώρα στις τηλεοράσεις και υιοθετούν αυτά που λέμε εδώ και καιρό.

Η Ελλάδα απέχει από την άσκηση των διεθνώς αναγνωρισμένων δικαιωμάτων που κατέχει διότι απειλείται με πόλεμο από το casus belli της Τουρκίας. Αντί να ενισχύει λοιπόν την αποτρεπτική της δύναμη, η Ελλάδα υπολείπεται σημαντικά του στόχου του 20% που θέτει το ΝΑΤΟ, της αμυντικής δαπάνης στον εξοπλισμό, αυξάνοντας τον κίνδυνο απαρχαίωσης του υλικού και των υποδομών. Στην Κύπρο οι φορολογούμενοι πολίτες έδωσαν κάπου στα 8 δισ. για την άμυνα με τα 4 δισ., δηλαδή τα μισά, να πηγαίνουν σε άλλα ταμεία!

Η υδάτινη και χερσαία επικράτεια Ελλάδος και Κύπρου απειλούνται καθημερινά. Οι ιθύνοντες πολιτικοί συνεχίζουν να αγνοούν κάθε απειλή, πετώντας στα σύννεφα επικαλούμενοι συνεργασίες και Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης. Ακολουθούν αποσπάσματα από άρθρο της κ.Καίτης Κληρίδου – στην παρένθεση δικά μου σχόλια:

“Πρέπει να παραδεχθούμε όμως, ότι εδώ και μισό αιώνα τουλάχιστον, κάνουμε «damagecontrol», δηλαδή προσπαθούμε να περιορίσουμε τις επεκτατικές βλέψεις της Τουρκίας, χωρίς καμία επιτυχία. [Αφού οι ομοϊδεάτες σας δεν πράττουν τα δέοντα πώς να υπάρξει επιτυχία;]

Σκεφθείτε ποσά ωφελήματα θα μπορούσε να έχει η Κύπρος από μια συνεργασία με την πιο δυνατή χώρα της περιοχής [εδώ μιλά για την Τουρκία, ενώ η πιο δυνατή χώρα της περιοχής είναι το Ισραήλ], η οποία θα είχε και αυτή πραγματικό συμφέρον να συνεργάζεται με μια επανενωμένη Ευρωπαϊκή Κύπρο, στο πλαίσιο μιας διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδίας, καθώς επίσης και με την Ελλάδα.

Στην τελική ανάλυση, είναι τα κοινά συμφέροντα που δημιουργούν τις δυνατές συμμαχίες και όχι οι κοινές αρχές ή το διεθνές δίκαιο που, όπως ξέρουμε από την πικρή μας πείρα, χρησιμοποιούνται κατά το δοκούν από τον ισχυρότερο σε κάθε αναμέτρηση. [Ό,τι σχολιάσω περισσεύει]”

Πριν από λίγες μέρες ο αναπληρωτής Σύμβουλος Εθνικής (αν)Ασφάλειας του κ.Μητσοτάκη, Θάνος Ντόκος, μιλώντας σε πρακτορείο ειδήσεων δήλωσε χαρακτηριστικά:

“Ακόμη και ιδέες περί συνεκμετάλλευσης kazan-kazan (που σημαίνει μισά-μισά στα τουρκικά) μπορούν να συζητηθούν, υπό την προϋπόθεση της προηγούμενης οριοθέτησης μέσω προσφυγής σε διεθνές δικαιοδοτικό όργανο”.

Ο κύριος Ντόκος ο οποίος μέσω facebook προσπάθησε να μαζέψει τα “σπασμένα”, στις δηλώσεις του μίλησε για Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης και τα συναφή και έδωσε σε όλους μας να δούμε για ακόμα μια φορά ποια είναι η πολιτική αντιμετώπισης της Νέας Δημοκρατίας στις τουρκικές προκλήσεις – καθόλου διαφορετική από αυτή της Κυπριακής Κυβέρνησης και του Δημοκρατικού Συναγερμού.

Ο λαός εμπιστεύεται την τύχη του σε άτομα με ΑΠΟΔΕΔΕΙΓΜΕΝΑ επιζήμιες (σεβαστές ωστόσο) απόψεις/θέσεις σαν αυτές της κυρίας Κληρίδου στην Κύπρο και του κ.Ντόκου στην Ελλάδα.

Ο λαός που εξακολουθεί να ψηφίζει αυτούς που μας οδήγησαν σε αυτή την κατάσταση είναι σαν τους επιβάτες ενός αεροπλάνου, που ενώ ξέρουν πως εξαιτίας ενός άπειρου πιλότου έγινε ένα αεροπορικό δυστήχημα (στο οποίο ας πούμε υπήρξαν απώλειες αλλά ο πιλότος έζησε) επιλέγουν τον ίδιο πιλότο να τους οδηγήσει στον προορισμό τους.

Πολύ απλά, καλά να πάθουμε.

 

 

 

onisilos

Related Articles

Αρέσει σε %d bloggers: