breaking newsNEA TAΞΗ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝΆποψη

Ολοταχώς στον δρόμο προς τον νέο Μεσαίωνα. Ή μήπως όχι;

Του Γιώργου Β. Μιχαήλ

Παρά τις προσδοκίες πολλών, η Ευρασιατική Συμμαχία δεν πρόκειται να νικηθεί στην σύγκρουσή της με την Δύση.

Ο ολοκληρωτικός πόλεμος μεταξύ Πολιτισμού και Βαρβαρότητας (στον οποίον, είτε το καταλαβαίνουν κάποιοι είτε όχι, η βαρβαρότητα φοράει δυτικά ενδύματα) θα οδηγήσει σ΄έναν πλανήτη βιαίως χωρισμένο σε δύο ημισφαίρια, που θα κινούνται ταχύτατα προς αντίθετες κατευθύνσεις.

Το ευρασιατικό ημισφαίριο θα καλπάζει προς την ευημερία και την επανάκαμψη του πραγματικού πολιτισμού, ενώ, την ίδια στιγμή, το ευρωατλαντικό ημισφαίριο θα βυθίζεται στο σκοτάδι ενός (τεχνολογικού, αυτήν την φορά) μεσαίωνα, όπου η βαρβαρότητα θα λάβει διαστάσεις πρωτόφαντες στην ιστορία της ανθρωπότητας.

Γνωρίζω ότι πολλοί θα χλευάσουν αυτήν μου την τοποθέτηση. Και θα είναι αυτοί που δεν έχουν ιδέα τι στ’ αλήθεια συμβαίνει στην Ρωσία και στην Κίνα, και που ελάχιστα έως καθόλου έχουν εντρυφήσει στο φιλοσοφικό και ιδεολογικό υπόβαθρο των αρχών του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ και του μετανθρωπικού του οράματος.

Υπόσχομαι ότι, σε επόμενα άρθρα, θα προσπαθήσω να ρίξω λίγο φως στα σκοπίμως και εντέχνως συσκοτισμένα αυτά ζητήματα. Στο παρόν άρθρο, θα περιοριστώ σε βασικές επισημάνσεις, εν είδει εισαγωγής σε μιαν ευρύτερη και λεπτομερέστερη προσέγγιση. Και θα εστιάσω στον ευρωπαϊκό χώρο, που αποτελεί άλλωστε και το μόνιμο πεδίο τέτοιου είδους συγκρούσεων και ιστορικών ανακατατάξεων.

Ουδείς, θαρρώ, μπορεί να αμφισβητήσει το γεγονός ότι η Ευρώπη χωρίς την Ρωσία και την Ουκρανία είναι μια ήπειρος φτωχή σε σημαντικούς φυσικούς πόρους. Τόσο διατροφικά όσο και ενεργειακά, είναι παντελώς ανίκανη να καλύψει τις ανάγκες του πληθυσμού της και να διασφαλίσει, έτσι, την αξιοπρεπή επιβίωση και ανάπτυξή του.

Αν σε αυτήν την ενεργειακή και διατροφική ένδεια προσθέσουμε την πολιτική ένδεια, που ευθύνεται για την σταδιακή αποβιομηχάνιση και απογεωργικοποίηση των περισσοτέρων ευρωπαϊκών χωρών, θα βρεθούμε μπροστά σε μιαν εφιαλτική και δυσκόλως αναστρέψιμη πραγματικότητα.

Οι ευρωπαϊκές κορώνες περί απεξάρτησης από τα ρωσικά εμπορεύματα (και προσεχώς από τα κινεζικά), περί ταχύτερης μετάβασης στην πράσινη ενέργεια, περί κονδυλίων στήριξης των ευάλωτων Ευρωπαίων, και περί άλλων τέτοιων σχεδίων και κινήσεων, εκτοξεύονται μόνο και μόνο για να καθησυχάσουν εκείνες τις μάζες, οι οποίες, αν και τελούν ακόμη εν υπνώσει, έχουν εντούτοις αρχίσει να ανθίζονται ότι κάτι δεν πάει καλά στην όλη ιστορία.

Ας μην κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας. Με ελάχιστες εξαιρέσεις, στην ευρωπαϊκή (αλλά και στην δυτική εν γένει) πολιτική σκηνή δεν υπάρχουν αυτόβουλοι πολιτικοί με οράματα και σχεδιασμούς υπέρ των λαών τους. Υπάρχουν μόνον διαχειριστικές μαριονέτες που εργάζονται μεθοδικά για την υλοποίηση των σχεδίων των αφεντικών τους.

Ποια είναι τα αφεντικά τους;

Υπό το φως του ηλίου, είναι οι τρελές του Νταβός με προεξάρχοντα τον θείο Κλάους, ο οποίος έχει εκφράσει πολλάκις την ικανοποίησή του για την αναρρίχηση αριστούχων μαθητών του σε ηγετικά αξιώματα (βλέπε Μακρόν, Ντράγκι, Μητσοτάκης, κ.ά.).

Και ποια είναι τα σχέδιά τους;

Προτείνω, όσοι ενδιαφέρεστε, να διαβάσετε τα βιβλία «Η μεγάλη επανεκκίνηση» και «Συμμετοχικός καπιταλισμός – Καπιταλισμός των ενδιαφερομένων μερών» ή/και να επισκεφτείτε την ιστοσελίδα του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ και να κατεβάσετε στον υπολογιστή σας τις σχετικές εκθέσεις. Εδώ, θα αναφέρω σχεδόν επιγραμματικά τις βασικές αρχές του οράματος των δυτικών ελίτ που θέλουν να ρυθμίζουν την ζωή μας.

Παγκοσμιοποίηση: Διάλυση των εθνικών κρατών (και συνεπώς εξάλειψη των συνόρων), συγκρότηση γεωγραφικών, πολιτισμικών, και λοιπών περιφερειών, ανάμειξη πληθυσμών, κεντρικός έλεγχος και διαχείριση όλων των ζητημάτων από ένα παγκόσμιο κέντρο.

Καπιταλισμός των ενδιαφερομένων μερών (stakeholder capitalism): Σύγκλιση δημόσιου και ιδιωτικού τομέα και άσκηση (διαχειριστικής) εξουσίας, από κοινού, από κυβερνητικούς φορείς, επιχειρήσεις, ιδρύματα, ΜΚΟ, και άλλα «ενδιαφερόμενα μέρη».

Διανθρωπισμός-Μετανθρωπισμός: Τεχνολογική και γενετική «αναβάθμιση» του ανθρώπου, σε βαθμό που να μην μπορείς να ξεχωρίσεις ποιο είναι το βιολογικό και ποιο το τεχνητό μέρος του εαυτού σου. Οι μετάνθρωποι θα είναι συνδεδεμένοι μεταξύ τους (σαν υπολογιστές σε δίκτυο), αλλά και με μια κεντρική Τεχνητή Νοημοσύνη, με την οποίαν θα ανταλλάσσουν «δεδομένα».

Ψηφιοποίηση της ζωής: Σχεδόν ολική μετεγκατάσταση των (μετ)ανθρώπων σε έναν ψηφιακό κόσμο τύπου Metaverse.

Κατάργηση της ατομικής ιδιοκτησίας: Δεν θα έχεις τίποτα, δεν θα σου ανήκει τίποτα, και θα είσαι (υποτίθεται) ευτυχισμένος γι’ αυτό.

Όλα τα παραπάνω, και πολλά περισσότερα, έχουν μπει σε διαδικασία εφαρμογής εδώ και πολλές δεκαετίες, αλλά ο ρυθμός ανάπτυξής τους επιταχύνθηκε δραματικά κατά την διάρκεια της πανδημίας.

Εξαίρεση αποτελεί μόνον η πορεία προς την Παγκοσμιοποίηση, η οποία ανακόπηκε, κυρίως μετά την μεγάλη χρηματοπιστωτική κρίση του 2008 -όπως με λύπη αναγνωρίζει και ο θείος Κλάους.

Μείζονα συμμετοχή σε αυτήν την ανακοπή έχει η ανάδυση της Ευρασιατικής Συμμαχίας και του οράματός της για έναν Πολυπολικό κόσμο κυρίαρχων, ελεύθερων, και ισότιμων μεταξύ τους εθνικών κρατών.

Οι Παγκοσμιοποιητές αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν και να περιοριστούν στα δυτικά αγγλοσαξωνικά τους κάστρα, μιλώντας πλέον για μια μεταβατική περίοδο Περιφερειοποίησης.

Αλλά δεν κατέθεσαν τα όπλα. Ανασυντάχθηκαν και, αφού καθάρισαν το αρχοντικό τους (βλέπε: πτώση Τραμπ, απόσυρση Μέρκελ), αποφάσισαν να δράσουν προς δύο κατευθύνσεις.

Η μία κατεύθυνση είναι αυτή της επιτάχυνσης της Μεγάλης Επανεκκίνησης στο εσωτερικό της επικράτειάς τους. Αλλά για να επιτευχθεί η Επανεκκίνηση, πρέπει πρώτα να γκρεμιστεί ο (δυτικός) κόσμος έτσι όπως τον γνωρίσαμε στο παρελθόν. Πρέπει, δηλαδή, να φτάσουμε σε ένα «σημείο μηδέν», σε μια «tabula rasa», έναν «άγραφο πίνακα», για να μπορέσουμε να εγγράψουμε όλα όσα επιθυμούμε. Και το «σημείο μηδέν» προϋποθέτει: πανδημία, ενεργειακή κρίση, οικονομική κατάρρευση, επισιτιστική κρίση.

Η δεύτερη κατεύθυνση είναι αυτή της ολομέτωπης σύγκρουσης με το μπλοκ που ανέκοψε την πορεία της Παγκοσμιοποίησης. Η σύγκρουση έπρεπε να εστιαστεί κυρίως στα δύο μείζονα μέτωπα της Ευρασίας: την Ρωσία και την Κίνα. Για λόγους στρατηγικούς, επελέγη ως πρώτος στόχος η Ρωσία.

Τα τρέχοντα γεγονότα στην Ουκρανία και οι κυρώσεις κατά της Ρωσίας (όπως και η προηγηθείσα συγκρότηση του AUKUS) εντάσσονται σε αυτό το πλαίσιο δράσης προς δύο κατευθύνσεις.

Ο εξαναγκασμός της Ρωσίας να επιτεθεί στην Ουκρανία έδωσε στις δυτικές ελίτ αφενός την αφορμή για την κλιμάκωση του ολοκληρωτικού πολέμου εναντίον της Ευρασιατικής Συμμαχίας, και αφετέρου την απόλυτη δικαιολογία για την προσχεδιασμένη ενεργειακή-επισιτιστική κρίση και την συνακόλουθη οικονομική κατάρρευση στο εσωτερικό της επικράτειάς τους.

Οι άρχοντες της Δύσης δεν επιθυμούν έναν άμεσο και βραχυχρόνιο πόλεμο, από τον οποίον γνωρίζουν καλά πως δεν μπορούν να βγουν νικητές. Θέλουν μακροχρόνιο πόλεμο αντιπροσώπων σε περισσότερα του ενός μέτωπα, προκειμένου (α) να κερδίσουν χρόνο για εσωτερικές εκκαθαρίσεις και για ενίσχυση των οπλικών τους συστημάτων, και (β) να φθείρουν όσο γίνεται περισσότερο τους εξωτερικούς εχθρούς, υπονομεύοντας ταυτόχρονα την Συμμαχία. Αλλά, αν τα πράγματα δεν κυλήσουν ευνοϊκά γι’ αυτούς, υπάρχει πάντα η πιθανότητα να τινάξουν τον πλανήτη στον αέρα…

Οι δυτικοί λαοί θα θυσιαστούν, όπως η Ιφιγένεια, προκειμένου να φυσήξει ούριος άνεμος στα πανιά των αρχόντων. Και η πιο αιματηρή θυσία θα είναι αυτή των Ευρωπαίων.

Ο (τεχνολογικός) Μεσαίωνας θα εγκαθιδρυθεί στην Ευρώπη είτε επιτευχθούν είτε όχι οι στόχοι των δράσεων της ελίτ προς την δεύτερη κατευθύνση. Ας ευχόμαστε ότι θα έχει τον χαρακτήρα ενός σύντομου μεσοδιαστήματος.

Η άμεση απεξάρτηση από τα ρωσικά εμπορεύματα είναι ανέφικτη. Οι Ευρωπαίοι και θα κρυώσουν και θα πεινάσουν και θα περιπέσουν σε απόλυτη φτώχεια. Θα ξεσπάσουν κοινωνικές αναταραχές μεγάλης έκτασης, και ενδεχομένως πολεμικές συγκρούσεις μεταξύ ευρωπαϊκών κρατών. Και, φυσικά, ο πληθυσμός της Ευρώπης θα μειωθεί δραματικά.

Υπάρχει λύση ή βρισκόμαστε σε μονοδρομική πορεία;

Σαφώς και υπάρχει λύση. Πρόβλημα χωρίς λύση είναι ψευδοπρόβλημα. Αφήνοντας στην άκρη τους αστάθμητους παράγοντες, και πιστεύοντας ότι οι δυτικές ελίτ θα ηττηθούν στην σύγκρουσή τους με τις ευρασιατικές δυνάμεις, φρονώ ότι θα πρέπει να προετοιμαστούμε κατάλληλα, προκειμένου να επιβιώσουμε στο σύντομο αλλά δύσκολο μεσοδιάστημα και να επιταχύνουμε την έξοδο από το τούνελ.

Οι λαοί πρέπει πρώτα να κατανοήσουν και να αποδεχτούν όσα εν συνόψει εκτέθηκαν σε αυτό το κείμενο, και να πάψουν επιτέλους να ρίχνουν νερό στον μύλο των κυβερνώντων-μαριονετών και των αφεντικών τους.

Πρέπει, στην συνέχεια, να αυτοοργανωθούν σε (μικρότερες ή μεγαλύτερες) ομάδες-κοινότητες, βασισμένες στην αλληλοϋποστήριξη και στην αχρήματη ανταλλαγή προϊόντων και υπηρεσιών.

Πρέπει, τέλος, να χρησιμοποιήσουν κάθε νόμιμο τρόπο για να αλλάξουν την κυρίαρχη πολιτική των χωρών τους προς όλες τις κατευθύνσεις.

Αλλαγή πορείας, λοιπόν. Ολοταχώς προς την Αναγέννηση, υπονομεύοντας τον Μεσαίωνα.

hellasmag

Back to top button