breaking newsNEA TAΞΗ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝΥΓΕΙΑ-ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

ΑΙΩΝΑΣ ΟΙΚΟΚΤΟΝΙΑΣ ΚΑΙ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ μέσω δηλητηρίων και τοξικών χημικών ουσιών.ΜΕΡΟΣ 1ο

Το αληθινό κόστος της γεωργίας του R@ckef#ller και η νέα επισιτιστική ατζέντα

Μετάφραση blümlifee

 

από τον Ryan Matters

 

ΜΕΡΟΣ 1ο

Λίγο μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, το Ίδρυμα Rockefeller ξεκίνησε μια προσπάθεια να επιφέρει έναν μετασχηματισμό της παγκόσμιας γεωργίας. Αυτό το έκαναν, εν μέρει, εφαρμόζοντας την “κοινωνική μηχανική” στην επιστημονική κουλτούρα, ώστε εκείνη όχι μόνο να αποδεχτεί αλλά και να προωθήσει τη χρήση τροφίμων ΓΤΟ και άλλων επικίνδυνων βιοτεχνολογιών. Και τώρα, επανέρχονται σε αυτό.

Αυτή η νέα επιχειρούμενη αλλαγή πολιτικής περιγράφεται σε ένα έγγραφο με τίτλο “Το πραγματικό κόστος των τροφίμων: Μετρώντας τί έχει σημασία για τον μετασχηματισμό του συστήματος τροφίμων των ΗΠΑ” (“The True Cost of Food: Measuring What Matters to Transform the U.S. Food System”). Στην έκθεση, γίνεται αναφορά τόσο στην κρίση του Covid-19 όσο και στην κλιματική κρίση, υποστηρίζοντας ότι τώρα είναι η ευκαιρία που περιμέναμε για να πραγματοποιήσουμε “μεταμορφωτική αλλαγή” στην παραγωγή τροφίμων.

Η έκθεση είναι το αποτέλεσμα μιας συνεργασίας μεταξύ του Ιδρύματος Rockefeller, διαφόρων ακαδημαϊκών από κορυφαία πανεπιστήμια, του World Wildlife Fund και του True Price Foundation. Επικεφαλής της ανάλυσης ήταν τα μέλη της “True Price”, μιας ολλανδικής εταιρείας που αυτοχαρακτηρίζεται ως “κοινωνική επιχείρηση με αποστολή να πραγματοποιεί βιώσιμα προϊόντα που είναι προσιτά σε όλους, δίνοντας τη δυνατότητα στους καταναλωτές να βλέπουν και να πληρώνουν εθελοντικά την πραγματική τιμή των προϊόντων που αγοράζουν”.

Επικεφαλής της ομάδας True Price είναι ο Michel Scholte, απόφοιτος του World Economic Forum Global Shapers Network, ο Adrian de Groot Ruiz, επίσης πρώην “Global Shaper” του WEF και ο Herman Mulder, πρώην Γενικός Διευθυντής της ABN AMRO, μίας από τις κορυφαίες παγκοσμίως αγροτικές τράπεζες!

Ο επιδιωκόμενος στόχος της έκθεσης είναι να αποκαλύψει το “πραγματικό κόστος” των τροφίμων στις ΗΠΑ, το οποίο υποστηρίζεται ότι είναι τουλάχιστον 3,2 τρισεκατομμύρια δολάρια ετησίως, τρεις φορές περισσότερο από 1,1 τρισεκατομμύρια δολάρια που ξοδεύουν ετησίως οι Αμερικανοί για τρόφιμα.

Σε αυτήν την “ανάλυση κόστους” περιλαμβάνονται πράγματα όπως οι ασθένειες που σχετίζονται με τη διατροφή, η ατμοσφαιρική ρύπανση, οι εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου και η μειωμένη βιοποικιλότητα – όλες οι εύλογες ανησυχίες. Ωστόσο, για να κατανοήσει κανείς την πραγματική ατζέντα που παίζει, πρέπει να εστιάσει κανείς στην περίτεχνη γλώσσα και τα δημοφιλή τσιτάτα. Όπως σημειώνει ο συγγραφέας και ερευνητής, William Engdahl:

“Το μήνυμα είναι ότι φταίει η τρέχουσα αμερικανική παραγωγή τροφίμων και ότι χρειάζονται επειγόντως ριζικές και δαπανηρές αλλαγές. Η δυσκολία στην ανάγνωση της έκθεσης είναι ότι η ΓΛΩΣΣΑ είναι ΕΣΚΕΜΜΕΝΑ ΑΣΑΦΗΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΤΙΚΗ. Για παράδειγμα, ένα από τα πιο επιζήμια συστατικά της αμερικανικής γεωργίας από τη δεκαετία του 1990 ήταν η χονδρική εισαγωγή γενετικά τροποποιημένων καλλιεργειών—ιδίως σόγιας, καλαμποκιού και βαμβακιού και το εξαιρετικά καρκινογόνο Roundup των Monsanto-Bayer που περιείχε γλυφοσάτη (glyphosate). Η έκθεση Rockefeller παραλείπει τον άμεσο ρόλο τους στην προώθηση αυτής της καταστροφής με τη δημιουργία και την προώθηση της Monsanto και των ΓΤΟ για δεκαετίες, γνωρίζοντας ότι ήταν καταστροφικό”.

Όπως διευκρινίζει ο Engdahl, μια τέτοια έκθεση αφαιρεί την προσοχή από το γεγονός ότι το μεγαλύτερο μέρος του “κόστους” που σχετίζεται με τη βιομηχανία τροφίμων μπορεί να εντοπιστεί απευθείας στους ίδιους τους Rockefellers και στον ρόλο τους στη δημιουργία της τρέχουσας βιομηχανοποιημένης τροφικής αλυσίδας που όχι μόνο έχει προκαλέσει την ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΓΕΩΡΓΙΑ ΑΛΛΑ ΣΥΝΕΒΑΛΕ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΞΑΡΣΗ ΤΩΝ ΧΡΟΝΙΩΝ ΑΣΘΕΝΕΙΩΝ.

Οι δυσμενείς επιπτώσεις στην υγεία που προκαλούνται από την εισαγωγή καλλιεργειών ΓΤΟ στη σύγχρονη γεωργία και η επακόλουθη έλλειψη δοκιμών ασφάλειας δεν μπορούν να υπερεκτιμηθούν. Αυτό θα αναλυθεί λεπτομερώς στο 2ο μέρος.

Ακολουθώντας το κλασικό μοντέλο πρόβλημα-αντίδραση-λύση, η έκθεση αναφέρει τον αντίκτυπο του Covid-19 στην τρέχουσα αλυσίδα εφοδιασμού τροφίμων, δηλώνοντας ότι το σύστημα τροφίμων πρέπει να γίνει πιο ανθεκτικό.

“Η επισιτιστική ανασφάλεια έχει εκτοξευθεί στα ύψη κατά τη διάρκεια της πανδημίας, με περισσότερους από 54 εκατομμύρια Αμερικανούς (ένας στους έξι Αμερικανούς), από τους οποίους πάνω από 18 εκατομμύρια είναι παιδιά, να αντιμετωπίζουν αβεβαιότητα σχετικά με το επόμενο γεύμα τους”.

Αυτό είναι ειρωνικό αν σκεφτεί κανείς ότι αυτά τα ζητήματα είναι το άμεσο αποτέλεσμα πολιτικών αποφάσεων για τη θέσπιση δρακόντειων lockdowns και άλλων μη επιστημονικών πολιτικών, και ΟΧΙ ΕΝΟΣ ΙΟΥ ή μιας ασθένειας που ονομάζεται “Covid-19”. Και για να μην ξεχνάμε τη δημοσίευση του Rockefeller του 2012, “Σενάρια για το μέλλον της τεχνολογίας και της διεθνούς ανάπτυξης” (“Scenarios for the Future of Technology and International Development”) (σελ. 18, “Lockstep”) περιγράφει πολλές πτυχές του δράματος του Covid-19 με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες.

Σύμφωνα με την έκθεση Rockefeller, ο τρόπος για να δημιουργηθεί μια πιο ανθεκτική αλυσίδα εφοδιασμού τροφίμων είναι η αύξηση της εταιρικής συμμετοχής μέσω της εστίασης στην εκβιομηχάνιση και την τεχνολογική καινοτομία. Ωστόσο, αυτά είναι ακριβώς τα ίδια μέτρα που προκάλεσαν πολλά από τα ζητήματα που περιγράφονται.

Για παράδειγμα, η έκθεση αναφέρει την “υγεία του εδάφους” ως πρωταρχικό μέλημα. Ωστόσο, είναι ακριβώς η ευρεία εφαρμογή των σύγχρονων γεωργικών τεχνικών (που περιλαμβάνουν τη χρήση τεχνητών λιπασμάτων και τον ψεκασμό φυτοφαρμάκων) – την οποία υποστηρίζουν οι Rockefeller – που έχει εξαντλήσει αρχικά το έδαφος από τα θρεπτικά συστατικά του.

Δεν αποτελεί καμία έκπληξη ότι η έκθεση δεν κάνει καμία αναφορά στην αγροοικολογία ή σε άλλες αναγεννητικές μεθόδους φυσικής γεωργίας που επιδιώκουν να αξιοποιήσουν, να διατηρήσουν και να ενισχύσουν τις βιολογικές και οικολογικές διεργασίες στη γεωργική παραγωγή.

Ο FAO (Food and Agriculture Organization: Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών) περιγράφει την αγροοικολογία ως μια προσέγγιση στη γεωργία που:

“Εννοεί τη χρήση φυσικών διαδικασιών, περιορίζει τη χρήση εξωτερικών εισροών, προωθεί κλειστούς κύκλους με ελάχιστες αρνητικές εξωτερικές επιδράσεις και τονίζει τη σημασία της τοπικής γνώσης και των συμμετοχικών διαδικασιών που αναπτύσσουν τη γνώση και την πρακτική μέσω της εμπειρίας, καθώς και των επιστημονικών μεθόδων, και την ανάγκη αντιμετώπιση των κοινωνικών ανισοτήτων”.

Σύμφωνα με την Ινδή περιβαλλοντική ακτιβίστρια, Δρ Vandana Siva (η έμφαση προστέθηκε):

“Η αγροοικολογία, η οποία περιλαμβάνει κοινές οικολογικές αρχές – βιολογική γεωργία, περμακουλτούρα, βιοδυναμική γεωργία, φυσική γεωργία, αναγεννητική γεωργία, μεταξύ πολλών άλλων – έχει αναγνωριστεί ως η πιο αποτελεσματική βιώσιμη και δίκαιη μέθοδος γεωργίας που αντιμετωπίζει επίσης τις προκλήσεις της σίτισης του κόσμου την εποχή των κλιματικών κρίσεων”.

Ας επιστρέψουμε, όμως, στην έκθεση Rockefeller, η οποία ισχυρίζεται ότι μία από τις θεμελιώδεις αλλαγές που απαιτούνται στο τρέχον σύστημα τροφίμων είναι η επιτάχυνση της ανάπτυξης νέων εργαλείων για τη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου. Όπως αναφέρεται στην έκθεση, “αυτό περιλαμβάνει νέες χρηματοπιστωτικές αγορές που σχετίζονται με το φυσικό κεφάλαιο, συμπεριλαμβανομένου του άνθρακα, του νερού, του αζώτου του εδάφους και της βιοποικιλότητας”.

Δεν αναφέρεται πώς θα κατασκευαστούν αυτές οι νέες χρηματοοικονομικές αγορές, αλλά αυτό φαίνεται σαν μια αναφορά στην πρόσφατη δημιουργία μιας νέας κατηγορίας περιουσιακών στοιχείων που ονομάζεται Natural Asset Company (Εταιρείες Φυσικών Περιουσιακών Στοιχείων), με την υποστήριξη του Rockefeller/Wallstreet. Τα NAC είναι εξειδικευμένες εταιρείες “που κατέχουν τα δικαιώματα στις υπηρεσίες οικοσυστήματος που παράγονται σε ένα δεδομένο κομμάτι γης, υπηρεσίες όπως η δέσμευση άνθρακα ή το καθαρό νερό”.

Η δημοσιογράφος και ερευνήτρια Whitney Webb εξηγεί τα αληθινά κίνητρα πίσω από τη δημιουργία των NAC με καθόλου αβέβαιους όρους:

“Ο απώτερος στόχος των NACs δεν είναι η βιωσιμότητα ή η διατήρηση – είναι η χρηματιστικοποίηση (financialization) της φύσης, δηλαδή η μετατροπή της φύσης σε εμπόρευμα που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να διατηρήσει την τρέχουσα, διεφθαρμένη οικονομία της Wall Street σε άνθηση, υπό το πρόσχημα της προστασίας του περιβάλλοντος και της αποτροπής περαιτέρω υποβιβασμός.”

Μια άλλη μέθοδος μείωσης των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, σύμφωνα με την πρωτοβουλία Rockefeller/Gates/WEF, είναι η εισαγωγή εναλλακτικών λύσεων φυτικής προέλευσης χωρίς κρέας. Για άλλη μια φορά, η απειλή του “Covid-19” αξιοποιείται διακριτικά για να τονιστεί η σημασία αυτής της μετάβασης.

“Οι μονάδες επεξεργασίας [κρέατος] που συνέχισαν να λειτουργούν έγιναν τόποι μετάδοσης της νόσου. Οι αναφορές δείχνουν περίπου 300.000 υπερβολικά κρούσματα Covid-19 λόγω της γειτνίασής τους με κτηνοτροφικό εργοστάσιο και περίπου 5.000 θάνατοι σημειώθηκαν μεταξύ εργαζομένων σε εγκαταστάσεις επεξεργασίας κρέατος”.

Εδώ αξίζει να σημειωθεί ότι ο Πρόεδρος του Ιδρύματος Rockefeller, Rajiv Shah, είναι πρώην Διευθυντής Αγροτικής Ανάπτυξης στο Gates Foundation και ότι ο Bill Gates επενδύει προσωπικά στις Impossible Foods, Memphis Meats and Beyond Meats – εταιρείες που παράγουν συνθετικό κρέας και γαλακτοκομικά προϊόντα, προϊόντα από φυτά, χρησιμοποιώντας εργαστηριακές τεχνικές, συμπεριλαμβανομένης της επεξεργασίας γονιδίων.

Στο βιβλίο του 2021 του Gates “How to Avoid a Climate Disaster” (Πώς να αποφύγετε μια κλιματική καταστροφή) υποστηρίζει την αντικατάσταση του βοείου κρέατος με ψεύτικο κρέας. Σε μια πρόσφατη συνέντευξή του στην επιθεώρηση τεχνολογίας του MIT, ΕΙΠΕ ΟΤΙ ΟΙ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΕΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΜΑΘΟΥΝ ΝΑ ΑΓΑΠΟΥΝ ΤΟ ΨΕΥΤΙΚΟ ΚΡΕΑΣ ΚΑΙ ΑΝ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΕΙ, ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΕΘΟΥΝ ΣΕ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΟΙ ΚΑΤΑΛΛΗΛΟΙ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΙ. (!!!!!!!)

Αυτός ο αγροτικός μετασχηματισμός που υποστήριξαν ο Gates, οι Rockefeller και το WEF, που επιδιώκει να αυξήσει την εκβιομηχάνιση, τις κατοχυρωμένες με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας καλλιέργειες και την κατανάλωση “κρέατος” που καλλιεργείται στο εργαστήριο, πηγάζει εν μέρει από το μηχανικό μυαλό και τη μειωτική θεωρία του για τα τρόφιμα.

Η “αναγωγική” άποψη για τα τρόφιμα μάς λέει ότι η τροφή αφομοιώνεται στο σώμα όπου διασπάται στα συστατικά της μέρη, αποστέλλεται σε διαφορετικές περιοχές του σώματος και, τελικά, χρησιμοποιείται ως “καύσιμο” για να κάψει το σώμα. Δίνεται μεγάλη έμφαση στη θερμιδική περιεκτικότητα των τροφίμων, παρά στη θρεπτική τους αξία ή στις άλλες φαρμακευτικές ιδιότητες/ωφέλη. Αυτή η άποψη πηγάζει από το επιστημονικό μας κατεστημένο που βλέπει το σώμα ως τίποτα περισσότερο από μια πολύπλοκη “μηχανή”.

Επιπλέον, όπως είναι προφανές, οι ΜΕΤΑΝΘΡΩΠΙΣΤΕΣ ΕΠΙΔΙΩΚΟΥΝ ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΝ ΤΗΝ ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΑ ΤΡΟΦΙΜΑ ΑΠΟ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΑΝΑΠΤΥΣΣΕΤΑΙ ΦΥΣΙΚΑ ΣΤΗΝ ΓΗ, κάτω από τα πόδια μας, ΣΕ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΕΙ ΣΥΝΘΕΤΙΚΑ ΣΕ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑ. Εταιρείες όπως η Beyond Meat και η Impossible Burger έχουν συγκεντρώσει εκατομμύρια δολάρια, προωθώντας τα παρασκευάσματα τους με βάση τους ισχυρισμούς ότι “το κρέας που καλλιεργείται στο εργαστήριο θα αναπαράγει τη γεύση και τη συνοχή του παραδοσιακού κρέατος”.

Αν η γεύση από μόνη της δεν πουλάει στους ανθρώπους, τότε παίζουν το χαρτί της “κλιματικής αλλαγής”, προβάλλοντας την κατανάλωση ψεύτικου κρέατος ως “απαραίτητη” για να αποφύγουμε μια περιβαλλοντική καταστροφή. Κατά ειρωνικό τρόπο, η έρευνα δείχνει ότι η ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΚΡΕΑΤΟΣ ΠΟΥ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΤΑΙ ΣΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ θα μπορούσε να ΑΠΑΙΤΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ από την παρασκευή κανονικού κρέατος. Σε αυτήν την ειρωνεία προστίθεται το γεγονός ότι ο Gates, ο οποίος ζει σε μια έπαυλη 66.000 τετραγωνικών ποδιών και ταξιδεύει με ιδιωτικό τζετ, είναι ο ίδιος ένας υπερεκπομπός άνθρακα.

Το 2019, το USDA και η FDA ανακοίνωσαν ένα ρυθμιστικό πλαίσιο για το κρέας που καλλιεργείται στο εργαστήριο, μια κίνηση που ενθουσίασε τη βιομηχανία ψεύτικου κρέατος. Γιατί οι παραγωγοί συνθετικού κρέατος να είναι ευχαριστημένοι με αυτό; Η Kelsey Piper, σε άρθρο της για το Vox, μας δίνει την απάντηση:

“… η εμπιστοσύνη των καταναλωτών είναι απολύτως κρίσιμη. Εάν οι άνθρωποι δεν πιστεύουν ότι τα προϊόντα κρέατος με βάση τα κύτταρα είναι ασφαλή, ρυθμισμένα και υγιεινά, τότε θα παραμείνουν στο σφαγμένο κρέας”.

Με άλλα λόγια, ανεξάρτητα από το πόσο δόλιο είναι, ένα σήμα που αναγράφει “Εγκρίθηκε από την FDA” αποτελεί αναντικατάστατο εργαλείο μάρκετινγκ. Για παράδειγμα, τα δεδομένα δείχνουν ότι τα ποσοστά m-volιασμού κατά του Covid-19 αυξήθηκαν μετά την πλήρη έγκριση των m-volίων από τον FDA.

Με ένα ρυθμιστικό πλαίσιο σε ισχύ, οι νεοφυείς επιχειρήσεις εργάζονται για να δημιουργήσουν την τεχνολογική υποδομή που θα επιτρέψει την παραγωγή κρέατος που καλλιεργείται στο εργαστήριο σε κλίμακα. Το επόμενο βήμα του μεατνθρωπισμού θα είναι τα “ΤΡΟΦΙΜΑ” που θα δημιουργηθούν ΜΕ ΤΗΝ ΧΡΗΣΗ ΝΑΝΟΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ. Όπως δήλωσε ο συγγραφέας και ερευνητής Aaron Franz,

“Η νανοτεχνολογία θα μπορούσε να πάρει τα άτομα από μια κατά τα άλλα άχρηστη πηγή και να τη μετατρέψει σε κάτι χρήσιμο. Θα μπορούσατε να μετατρέψετε τη βρωμιά απευθείας σε τροφή με τη νανοτεχνολογία”.[1]

Σχετική με αυτό είναι η αναπτυσσόμενη επιστήμη της “μοριακής κατασκευής”, η οποία μπορεί να οριστεί ως “η υποθετική μελλοντική χρήση επαναπρογραμματιζόμενων “συναρμολογητών” νανοκλίμακας για την κατασκευή προϊόντων άτομο προς άτομο”.

Ο Franz εξηγεί τη μετανθρωπιστική νοοτροπία πίσω από την ανάπτυξη μιας τέτοιας τεχνολογίας:

“Η μοριακή κατασκευή χαιρετίζεται από τους μετανθρωπιστές ως ένας τρόπος να καταπολεμηθεί η σπανιότητα. Σε έναν κόσμο χωρίς έλλειψη, οι άνθρωποι θα μπορούσαν να επικεντρωθούν σε άλλα πράγματα εκτός από την επιβίωση”.[1]

Ωστόσο, μια γρήγορη αναζήτηση στην επιστημονική βιβλιογραφία δείχνει ότι η χρήση της μοριακής παραγωγής στην παραγωγή τροφίμων υπερβαίνει κατά πολύ την ανακούφιση της “σπανιότητας” και μπορεί να έχει περισσότερο να κάνει με την ΑΛΛΑΓΗ ΤΗΣ ΔΟΜΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ. Για παράδειγμα, ένα έγγραφο ανασκόπησης του 2015 αναφέρει ότι (η έμφαση προστέθηκε):

“Τα πιθανά οφέλη από τη χρήση νανοϋλικών στα τρόφιμα είναι η βελτιωμένη βιοδιαθεσιμότητα, τα αντιμικροβιακά αποτελέσματα, η ενισχυμένη αισθητηριακή αποδοχή και η στοχευμένη παροχή βιοδραστικών ενώσεων”.

Μια άλλη ανασκόπηση που δημοσιεύτηκε στο American Journal of Food Technology κάνει αναφορά στους “βιοαισθητήρες που βασίζονται στη νανοτεχνολογία” για την ανίχνευση παθογόνων παραγόντων που μεταδίδονται από τα τρόφιμα. Οι αποχρώσεις του πνευματικού τέκνου της DARPA/NIH, Profusa, και της έρευνάς τους για την ανάπτυξη ενός ενέσιμου βιοαισθητήρα που μπορεί να “ανιχνεύσει μελλοντικές πανδημίες”.

Για άλλη μια φορά, η “ΔΗΜΟΣΙΑ ΑΠΟΔΟΧΗ” ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ΩΣ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΕΜΠΟΔΙΟ για την εισαγωγή τροφίμων που δημιουργούνται με τη χρήση νανοτεχνολογίας και επομένως μπορεί κανείς εύλογα να προβλέψει ότι ΘΑ ΔΟΥΜΕ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΡΥΘΜΙΣΤΙΚΑ ΠΛΑΙΣΙΑ που δημιουργούνται ειδικά για τέτοια προϊόντα.

ΤΟ ΦΑΓΗΤΟ ΩΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ

Παρά το αναγωγικό δόγμα, το σώμα ως μηχανή που εξέθεσαν οι μετανθρωπιστές, νέα έρευνα υποστηρίζει ότι η τροφή είναι μια μορφή πληροφοριών και ότι αυτές οι πληροφορίες αλληλεπιδρούν άμεσα με τη γενετική μας υποδομή, επιφέροντας επιγενετικές αλλαγές ενεργοποιώντας και απενεργοποιώντας διάφορα γονίδια. “Είσαι ό,τι τρως”, όπως λέει η παλιά παροιμία.

Η “επιγενετική” αναφέρεται στην επιστήμη του πώς τα κύτταρα ελέγχουν τη γονιδιακή δραστηριότητα χωρίς να αλλάζουν την αλληλουχία του DNA. Η τροφή μας και το περιβάλλον μας είναι δύο σημαντικοί παράγοντες που οδηγούν τις επιγενετικές αλλαγές. Ένας από τους κύριους επιγενετικούς μηχανισμούς είναι η μεθυλίωση του DNA – μια διαδικασία που ρυθμίζει την έκφραση των γονιδίων αλλάζοντας τη δραστηριότητα των πρωτεϊνών και/ή αναστέλλοντας τη δέσμευση παραγόντων μεταγραφής.

Η μη φυσιολογική μεθυλίωση του DNA παρατηρείται σε ασθενείς με καρκίνο και όπως σημειώνουν οι ερευνητές, “η διαιτητική πρόσληψη θρεπτικών συστατικών και τα βιοενεργά συστατικά των τροφίμων είναι βασικοί περιβαλλοντικοί παράγοντες που μπορεί να επηρεάσουν τη μεθυλίωση του DNA”. Η ανακάλυψη της επιγενετικής αποκάλυψε τη βαθιά σημασία της πρόσληψης τροφής στον κίνδυνο ασθένειας και στη φαινοτυπική έκφραση.

Αλλά η μεθυλίωση του DNA δεν είναι ο μόνος μηχανισμός με τον οποίο τα τρόφιμα αλληλεπιδρούν με το DNA μας. Όλα τα τρόφιμα, φυτικής ή ζωικής προέλευσης, περιέχουν μη κωδικοποιητικό RNA που μπορεί να επιβιώσει κατά την πέψη και να επηρεάσει βαθιές αλλαγές στην έκφραση των γονιδίων μας. Αυτά τα RNA μεταφέρονται σε “μικροκύστεις” μεγέθους ιού (!) (ονομάζονται επίσης “εξωσώματα”). Μια πρωτοποριακή μελέτη που δημοσιεύθηκε το 2011 διαπίστωσε ότι τα εξωγενή μικρο-RNA φυτών θα μπορούσαν να ρυθμίσουν τις αλλαγές της γονιδιακής έκφρασης στον άνθρωπο.

Αυτά τα ευρήματα μπορεί να επεκτείνουν τον ρόλο των εξωσωμάτων σε αυτόν της επικοινωνίας μεταξύ των ειδών, υπογραμμίζοντας έτσι τη σημασία της τροφής ως πηγής μεταφοράς πληροφοριών, επηρεάζοντας το σώμα σε θρεπτικό, ενεργειακό και γενετικό επίπεδο.

Μια άλλη πηγή πληροφοριών προέρχεται από τα μικρόβια που συνοδεύουν τις περισσότερες φυτικές τροφές. Το “μικρόβιωμα”, όπως αποκαλείται, αναφέρεται στο συλλογικό μικροβιακό (μυκητιακό, βακτηριακό, κ.λπ.) περιεχόμενο του σώματός μας, μεγάλο μέρος του οποίου βρίσκεται στο έντερο. Πρόσφατες ανακαλύψεις έχουν φωτίσει τη σημασία του μικροβιώματος και του ρόλου του σε σχεδόν κάθε χρόνια ασθένεια, από την κατάθλιψη έως τις καρδιαγγειακές παθήσεις.

Τα ωφέλιμα μικρόβια βοηθούν στη ρύθμιση του pH του εντέρου, παράγουν βιταμίνες, διατηρούν την ακεραιότητα του βλεννογόνου, ρυθμίζουν τη λειτουργία του ανοσοποιητικού, μειώνουν τη φλεγμονή και ζυμώνουν σύνθετους υδατάνθρακες που είναι συνήθως απρόσιτοι στην ανθρώπινη πέψη.

Τα μικρόβια αντιπροσωπεύουν ένα βαθύ “αποθήκη” πληροφοριών, που μεταδίδεται σε εμάς μέσω των τροφίμων που τρώμε. Τα τρόφιμα που έχουν υποστεί ζύμωση (όπως το kimchi) είναι επομένως αναντικατάστατες πηγές ωφέλιμων βακτηρίων που συμβάλλουν στην προώθηση των βέλτιστων συνθηκών του εντέρου, στη μείωση του κινδύνου ασθενειών και στην αποκατάσταση της ισορροπίας σε ένα μικροβίωμα που έχει αποδεκατιστεί από υπερβολικά επεξεργασμένα τρόφιμα, γλυφοσάτες και άλλες τοξίνες κοινές στη σύγχρονη ζωή.

Η κατανόηση του φαγητού ως κάτι περισσότερο από μια απλή πηγή ενέργειας μας επιτρέπει να κατανοήσουμε το μέγεθος της ατζέντας που επιδιώκει να προωθήσει την κατανάλωση γενετικά τροποποιημένης, συνθετικά παραγόμενης μέσω δοκιμαστικών σωλήνων τροφής που μαγειρεύεται σε εταιρικά εργαστήρια. Έχοντας αυτό κατά νου, είμαστε τώρα έτοιμοι να βουτήξουμε στην ιστορία των ΓΤΟ και της σύγχρονης “αγροτοβιομηχανίας”, με έμφαση στην ανάδειξη του ρόλου των Rockefeller και άλλων εύπορων ελίτ ηθοποιών.

 

ΑΝΑΦΟΡΕΣ
][1] Franz, A. Revolve: Man’s Scientific Rise to Godhood. Franz Productions. 2011.

attikanea.info
Back to top button