Σε κλίμα υψηλής έντασης και με φόντο την κλιμάκωση στη Μέση Ανατολή, ο Σταύρος Καλεντερίδης άνοιξε την εκπομπή του προειδοποιώντας ότι «όλα δείχνουν» χτύπημα των ΗΠΑ επί προεδρίας Τραμπ κατά του Ιράν. Όπως είπε, η σημερινή εκπομπή εστιάζει στις «τελευταίες εξελίξεις στα ελληνοτουρκικά», μιλώντας για «μεγάλες αποκαλύψεις» και υποστηρίζοντας ότι κυβερνητικές διαβεβαιώσεις αποδεικνύονται παραπλανητικές.
Κεντρικός άξονας της τοποθέτησής του ήταν η σύμβαση για τα θαλάσσια οικόπεδα νότια της Κρήτης, με αναφορές σε δημοσίευμα της «Εστίας» και σε παρεμβάσεις του Αντώνη Σαμαρά. Ο ίδιος υποστήριξε ότι στη συμφωνία έχουν ενσωματωθεί όροι που, όπως τους ερμηνεύει, ανοίγουν παράθυρο «μελλοντικής αποχώρησης» της εταιρείας από περιοχές όπου η Ελλάδα «δεν θα διαθέτει» κυριαρχικά δικαιώματα. Στο ίδιο πλαίσιο, έθεσε το ερώτημα γιατί κρίσιμες συμφωνίες δεν κοινοποιούνται εγκαίρως στους πολίτες και αναδεικνύονται μόνο όταν προκύπτουν διαρροές ή αποκαλύψεις.
Στη συνέχεια συνέδεσε το θέμα με το συνταγματικό πλαίσιο, επικαλούμενος ειδικά το άρθρο 28 παρ. 3, υποστηρίζοντας ότι προβλέπονται δυνατότητες περιορισμών στην άσκηση εθνικής κυριαρχίας με κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Με αυτό το επιχείρημα, υποστήριξε ότι οι ρήτρες που περιγράφει «δένουν» πολιτικά και νομικά ένα σενάριο αναδίπλωσης, εφόσον υπάρξει πίεση ή αμφισβήτηση επί του πεδίου.
Παράλληλα, έκανε αναφορά στο επεισόδιο με το καλώδιο στην περιοχή της Κάσου, λέγοντας ότι προκύπτουν δημόσιες τοποθετήσεις από κυπριακής πλευράς που, κατά την άποψή του, διαψεύδουν την ελληνική κυβερνητική αφήγηση για το αν «ολοκληρώθηκαν οι έρευνες» και ποιος προκάλεσε τη διακοπή. Επέμεινε ότι απαιτούνται καθαρές απαντήσεις, ειδικά όταν το ζήτημα ακουμπά ευθέως γεωπολιτικές ισορροπίες και εθνικά συμφέροντα.
Στο κομμάτι των ελληνοτουρκικών, ο Καλεντερίδης σχολίασε επικριτικά αρθρογραφία του Χρήστου Ροζάκη, εστιάζοντας στη συζήτηση για τα 12 ναυτικά μίλια και στο επιχείρημα περί «διεθνούς ναυσιπλοΐας» στο κεντρικό Αιγαίο. Η γραμμή του ήταν ότι η Άγκυρα αξιοποιεί κάθε ελληνική «συστολή» για να μετακινεί σταδιακά το πλαίσιο των τουρκικών αξιώσεων, ενώ υποστήριξε ότι η ελληνική πλευρά, αντί να αξιοποιεί πλήρως τα δικαιώματά της, εγκλωβίζεται σε μια λογική «ειδικών εξαιρέσεων» που τελικά γκριζάρει το Αιγαίο.
Κλείνοντας, ανέφερε ότι η Τουρκία επανέρχεται ρητορικά στη μειονότητα της Θράκης, μιλώντας για «τουρκική μειονότητα», ενώ έκανε και ιστορικές αναφορές για τον ελληνισμό της Κωνσταντινούπολης, της Ίμβρου και της Τενέδου, ως παράδειγμα του πώς –κατά την άποψή του– η Άγκυρα εργαλειοποιεί συστηματικά μειονοτικά ζητήματα.
Στο τελευταίο μέρος πρόσθεσε δύο ειδήσεις από το ρωσο-ουκρανικό:
πρώτον, την κίνηση της Ε.Ε. να περιορίσει το προσωπικό ρωσικής διπλωματικής αποστολής στις Βρυξέλλες και την αναμενόμενη ρωσική «ανταπάντηση», υποστηρίζοντας ότι τέτοιες κινήσεις δείχνουν πως οι Βρυξέλλες δεν κινούνται σε λογική αποκλιμάκωσης.
και δεύτερον, την αναφορά του Βίκτορ Όρμπαν για πλήγμα σε αγωγό/υποδομή που επηρέασε την ενεργειακή τροφοδοσία της Ουγγαρίας, ζητώντας –όπως ειπώθηκε– αποστολή πραγματογνωμόνων από την Ε.Ε., με τον Καλεντερίδη να κατηγορεί τους ευρωπαϊκούς θεσμούς για αδράνεια.