Το Ιράν περνά σε φάση μεταβατικής διαχείρισης της εξουσίας μετά τη εξολόθρευση του ανώτατου ηγέτη Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, με την Τεχεράνη να ενεργοποιεί τον θεσμικό μηχανισμό διαδοχής που προβλέπεται για τέτοιες έκτακτες συνθήκες. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Αγιατολάχ Αλιρεζά Αραφί ορίστηκε μέλος του προσωρινού Συμβουλίου Ηγεσίας, το οποίο θα αναλάβει να «κρατήσει το τιμόνι» έως την εκλογή μόνιμου ηγέτη από τη Συνέλευση των Εμπειρογνωμόνων.
Την απόφαση ανακοίνωσε ο εκπρόσωπος του Συμβουλίου Διακρίσεως της Σκοπιμότητας, Μοχσέν Ντεχναβί, με ανάρτηση στο X, υπογραμμίζοντας ότι το όργανο «εξέλεξε τον Αγιατολάχ Αλιρεζά Αραφί μέλος του προσωρινού συμβουλίου ηγεσίας». Το μεταβατικό σχήμα θα συγκροτηθεί –όπως προβλέπεται– από τρεις κορυφές εξουσίας: τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τον επικεφαλής της Δικαστικής Εξουσίας και τον κληρικό που ορίστηκε από το Συμβούλιο της Σκοπιμότητας, μέχρις ότου η Συνέλευση των Εμπειρογνωμόνων εκλέξει νέο μόνιμο ανώτατο ηγέτη «το συντομότερο δυνατόν».
Ποιος είναι ο Αλιρεζά Αραφί
Ο 67χρονος Αραφί θεωρείται βαρύ χαρτί του ιρανικού κλήρου με μακρά διαδρομή σε κομβικούς θεσμούς του ισλαμικού καθεστώτος και φέρεται να ανήκε στον στενό κύκλο εμπιστοσύνης του Χαμενεΐ. Κατέχει τη θέση του αντιπροέδρου της Συνέλευσης των Εμπειρογνωμόνων, ενώ είναι και μέλος του ισχυρού Συμβουλίου των Φυλάκων – του οργάνου που ελέγχει την καταλληλότητα υποψηφίων στις εκλογές και κρίνει τη συμβατότητα των νόμων του κοινοβουλίου. Παράλληλα, είναι επικεφαλής του συστήματος θεολογικών σχολών του Ιράν, ένα πόστο με βαρύ πολιτικό αποτύπωμα, καθώς τροφοδοτεί τον μηχανισμό στελέχωσης του κλήρου και της ιδεολογικής επιτήρησης.
Στο προσωρινό Συμβούλιο Ηγεσίας, ο Αραφί θα συνυπάρξει με τον Μασούντ Πεζεσκιάν και τον πρόεδρο του Ανωτάτου Δικαστηρίου, με το σχήμα να αναλαμβάνει τη συνολική καθοδήγηση της χώρας στην πιο κρίσιμη στιγμή των τελευταίων δεκαετιών.
Η επιλογή ενός κληρικού με ισχυρό θεσμικό αποτύπωμα και δεσμούς με τον Χαμενεΐ δείχνει ότι το ιρανικό σύστημα επιχειρεί να εκπέμψει σήμα συνέχειας και σταθερότητας, αποτρέποντας κενό εξουσίας εν μέσω οξυμένης εξωτερικής πίεσης και εσωτερικής αβεβαιότητας. Το ενδιαφέρον πλέον μεταφέρεται στο πόσο γρήγορα θα κινηθεί η Συνέλευση των Εμπειρογνωμόνων για την εκλογή μόνιμου ηγέτη και στο αν η διαδικασία θα λειτουργήσει ως «συγκόλληση» του καθεστώτος ή ως πεδίο σκληρής εσωτερικής διαπραγμάτευσης.