Γράφει η Μαρία Γιαλαμά
Λίγες ημέρες παρήλθαν από τα γεγονότα στο Κρατικό Νοσοκομείο Νίκαιας Αττικής, γεγονότα που, με τη διαχρονική ανοχή των κυβερνήσεων σε δράσεις και πράξεις που δεν αρμόζουν σε χώρους νοσοκομείων, έλαβαν χώρα.
Τα εγκαίνια του ανακαινισμένου ΤΕΠ, με την επίσκεψη του Υπουργού Υγείας, έδωσαν αφορμή στους «συνήθεις ιδεολογικώς εντεταλμένους αγωνιστές» να δημιουργήσουν καταστάσεις, εικόνες οι οποίες για πολλά χρόνια θα αμαυρώνουν το ΕΣΥ, για τη βελτίωση των υπηρεσιών του οποίου, δυνητικά, όλοι αγωνίζονται.
Οι μεν καθ’ ύλην αρμόδιοι πολιτικοί για την εύρυθμη λειτουργία του, με έργα που βελτιώνουν την παροχή υπηρεσιών προς τους εργαζόμενους σε αυτό, οι δε εργαζόμενοι υγειονομικοί και το λοιπό προσωπικό για την ανθρώπινη προσφορά υπηρεσιών υγείας, ώστε οι προσερχόμενοι ασθενείς να οδηγούνται στη θεραπεία. Ζητούμενο, τόσο για την πολιτική ηγεσία όσο και για το υγειονομικό προσωπικό, είναι η θεραπευτική αποκατάσταση της υγείας των προσερχομένων πολιτών.
Οι συζητήσεις για τη στελέχωση των δομών του ΕΣΥ με υγειονομικούς είναι ατελείωτες. Τα αιτήματα των εργαζομένων είναι, σε μεγάλο βαθμό, λογικά.
Το μείζον όμως θέμα είναι ότι δεν υπάρχει σωστά δομημένη πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας, ώστε να αποσυμφορηθεί από τη μεγάλη πίεση η νοσοκομειακή φροντίδα.
Οι προσπάθειες που γίνονται κατά καιρούς για τη βελτίωση του Εθνικού Συστήματος Υγείας είναι πολλές, όμως οι χαμηλές αμοιβές των υγειονομικών δεν επιτρέπουν να καρποφορήσουν όπως πρέπει.
Ανακατασκευές δομών υγείας
Τελευταία, η χρήση των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης οδήγησε, σε πολλά νοσοκομειακά ιδρύματα της χώρας, σε μια εργώδη κτηριακή και εξοπλιστική βελτίωση. Ανακαινίσεις χώρων κλινικών, βελτίωση ιατρικού εξοπλισμού και πολλά άλλα γίνονται με ταχείς ρυθμούς.
Όμως πάντοτε χρειάζεται κάτι περισσότερο: πάντοτε απαιτείται περισσότερο ιατρικό, νοσηλευτικό και λοιπό υγειονομικό προσωπικό, πάντοτε υπάρχει η γκρίνια των εργαζομένων. Όλα αυτά χωρίς τη σκέψη ότι η χώρα, υπερχρεωμένη και για 99 έτη υποθηκευμένη από τους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, αδυνατεί να καλύψει πλήρως όλες τις, κατά τα λοιπά, δικαιολογημένες απαιτήσεις.
Αυτή την αδυναμία εκμεταλλεύονται οι συνήθεις εντεταλμένοι αγωνιστές, μηδενιστές οποιουδήποτε έργου γίνεται, προκειμένου να δημιουργήσουν καταστάσεις εντάσεων και αναταραχών.
Με δεδομένο ότι ο καθ’ ύλην αρμόδιος Υπουργός Υγείας επιβάλλεται να επισκέπτεται τους χώρους για τους οποίους έχει, εκ του νόμου, την ευθύνη της εύρυθμης λειτουργίας, οι ανακοινώσεις των εν λόγω αγωνιστών στις 19/2 στα ΜΚΔ, ότι θα τον «υποδεχθούν όπως του αρμόζει», και η πρόσκληση προς τους πολίτες να μετάσχουν στη «συγκέντρωση υποδοχής του υπουργού εμπορίου της υγείας», γεννά πολλά ερωτήματα ως προς τη διάθεσή τους για μια ειρηνική συγκέντρωση διαμαρτυρίας.
Η γροθιά της «ειρήνης» και της «αγάπης»
Υπαρχούσης, λοιπόν, αυτής της προδιαθέσεως, η επίσκεψη του Υπουργού ακολουθήθηκε από απόπειρα να του απαγορευθεί η είσοδος στον χώρο του νοσοκομείου. Στη χώρα της μεγάλης ανοχής, πράξεις αυτού του είδους θεωρούνται «ακτιβιστικές διεκδικητικές πράξεις», υπερβαίνοντας κάθε νόμο.
Ο Υπουργός προσήλθε αποφασισμένος να παραστεί στην τελετή των εγκαινίων, ενώ οι συμμετέχοντες στην «ειρηνική» διεκδικητική συγκέντρωση, με συνθήματα και υψωμένες γροθιές, του απαγόρευσαν να εισέλθει, χωρίς φυσικά να αιτηθούν διάλογο μαζί του. Μια κοκκινόμαυρη τακτική εκδηλώθηκε μπροστά στις κάμερες των τηλεοπτικών δικτύων, με μοναδική προσπάθεια την ανάδειξη του ποιος «κάνει κουμάντο» στον χώρο.
Σε εκείνο το σημείο, οι αστυνομικές δυνάμεις συνέδραμαν τον Υπουργό και τους βουλευτές της περιοχής, ώστε να εισέλθουν στον χώρο των εγκαινίων. Σκηνές που προκαλούν θλίψη ακολούθησαν, με πρωταγωνιστές γιατρούς, οι οποίοι έβρισαν «φασίστα» τον Υπουργό, ύψωσαν γροθιές και επιχείρησαν να κάμψουν την προστασία που του παρείχαν οι αστυνομικοί, με σκοπό να του απαγορεύσουν την είσοδο στον χώρο των εγκαινίων.
Η αστυνομία, ως όφειλε, συνέλαβε έναν εκ των γιατρών που απαγόρευε την είσοδο και ο Υπουργός έκανε το μεγάλο ατόπημα να συνομιλήσει μαζί του, ενώ αυτός ήταν με χειροπέδες, σε έντονο ύφος.
Η προσπάθεια ηρωοποίησης του γιατρού ξεκίνησε με συλλογή υπογραφών δικηγόρων, 200 τον αριθμό, που στηρίζουν την «ειρηνική διαδήλωση», αγνοώντας ότι ο εν λόγω ιατρός μετείχε συγκέντρωσης για την οποία καλούσε, ημέρες πριν, τους πολίτες να μετάσχουν προκειμένου να υποδεχθούν «τον υπουργό εμπορίου της υγείας όπως του αρμόζει».
Καλό είναι, λοιπόν, οι έγκριτοι υπογράψαντες νομικοί να ενημερώσουν ποιες είναι οι σύννομες ειρηνικές διεκδικητικές συγκεντρώσεις, ώστε να γνωρίζει ο ελληνικός λαός. Επίσης, καλό είναι να γνωστοποιήσουν βάσει ποίου άρθρου του Συντάγματος Έλληνες πολίτες απαγορεύουν την είσοδο Υπουργού, εκλεγμένου βουλευτή, σε δημόσιο νοσοκομείο, για το οποίο φέρει τη θεσμική ευθύνη εύρυθμης λειτουργίας.
Άλλως, οι σύλλογοι στους οποίους ανήκουν πρέπει άμεσα να τοποθετηθούν για το αν οι ενέργειες των μελών τους είναι σύννομες ή μη, προφανώς χάριν εντυπώσεων.
Στους περίεργους χρόνους που διάγουμε, η ορθή λειτουργία των συνδικαλιστικών φορέων είναι απαραίτητη. Πρωτίστως για την κατοχύρωση και προστασία των δικαιωμάτων των μελών τους, αλλά και για την εύρυθμη λειτουργία των κρατικών φορέων, εφόσον οι συνδικαλιστικοί φορείς εκφράζουν εργαζομένους στον ευρύτερο δημόσιο τομέα.
Τα απομεινάρια της Αριστεράς, με τις αντιδημοκρατικές πρακτικές τους, επ’ ουδενί έχουν το δικαίωμα να λειτουργούν κατά των θεσμών και των υπηρετούντων τους θεσμούς.
Οι έχοντες δε θεσμική ευθύνη άρχοντες οφείλουν να σέβονται την ανατεθείσα από τον ελληνικό λαό σε αυτούς εργασία, λειτουργώντας ενσυνειδήτως και οργανώνοντας το εν αποσυνθέσει κράτος.
Στα πλαίσια αυτής της αναδιοργάνωσης καλό είναι να ερευνηθούν και οι υπάρχουσες αναφορές για εκδοθείσες βεβαιώσεις σε ποινικώς καταδικασθέντες τροφίμους των φυλακών, νοσηλευομένους στο εν λόγω νοσοκομείο, τις οποίες φήμες θέλουν ευνοϊκές, χάριν των «από μηχανής θεών», του θεωρούμενου από τη συγκεκριμένη μειοψηφία των εντεταλμένων αγωνιστών «αβάτου» για την πολιτική ηγεσία.
Η αποδοχή ότι οι δομές του ΕΣΥ ανήκουν αποκλειστικώς και μόνον στους χρηματοδοτούντες αυτό Έλληνες πολίτες, και όχι στους εργαζομένους επ’ αμοιβή σε αυτές, αποτελεί βασική προϋπόθεση της εύρυθμης λειτουργίας τους. Η συνεργασία διοίκησης και εργαζομένων είναι το ζητούμενο που βελτιώνει την παροχή υπηρεσιών.