Σε μια ατμόσφαιρα φορτισμένη με συγκίνηση, ο Δήμος Αλεξανδρούπολης απέδωσε τον οφειλόμενο φόρο τιμής σε μια από τις πιο εμβληματικές προσωπικότητες του σύγχρονου Ελληνισμού, τον Μιχάλη Χαραλαμπίδη (1951–2024). Η εκδήλωση μνήμης πραγματοποιήθηκε στην κατάμεστη αίθουσα της Δημοτικής Βιβλιοθήκης, η οποία αποδείχθηκε μικρή για να χωρέσει το πλήθος των πολιτών που προσήλθαν για να τιμήσουν τον πολιτικό, κοινωνιολόγο και οραματιστή.
Ένας «Πρωτομάστορας» της Ποντιακής Ιδέας
Ο Μιχάλης Χαραλαμπίδης υπήρξε ένας άνθρωπος που ταύτισε άρρηκτα το όνομά του με την πολιτική ηθική και την ανιδιοτέλεια. Οι ομιλητές της βραδιάς τον χαρακτήρισαν ως τον «πρωτομάστορα» της ποντιακής ιδέας, υπογραμμίζοντας τους αδιάλειπτους αγώνες του για την ανάδειξη της Θράκης και την προάσπιση του Ελληνισμού ως οικουμενικής πολιτισμικής δύναμης.
Η Παρακαταθήκη: 19η Μαΐου και «Ρωμανία»
Κεντρικό σημείο αναφοράς στις τοποθετήσεις των παρευρισκομένων ήταν η κορυφαία ιστορική συνεισφορά του Χαραλαμπίδη: η καθοριστική συμβολή του στην αναγνώριση της 19ης Μαΐου ως Ημέρας Μνήμης της Γενοκτονίας των Ποντίων από την Ελληνική Βουλή το 1994.
Παράλληλα, ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε:
-
Στο αναπτυξιακό του όραμα για μια ισχυρή Θράκη.
-
Στις παρεμβάσεις του για την Αλεξανδρούπολη.
-
Στο εμβληματικό του σχέδιο για την ίδρυση της «πόλης των ονείρων του», της Ρωμανίας, στη Θράκη.
Οι Ομιλίες
Στο βήμα ανέβηκαν προσωπικότητες που γνώρισαν και συνεργάστηκαν με τον εκλιπόντα:
-
Ιωάννης Ζαμπούκης (Δήμαρχος Αλεξανδρούπολης): Αναφέρθηκε στο σπάνιο πολιτικό ήθος και τη διορατικότητα του Χαραλαμπίδη σε θέματα εθνικής στρατηγικής.
-
Κωνσταντίνος Χαραλαμπίδης: Ο αδελφός του εκλιπόντος μοιράστηκε προσωπικές στιγμές, τονίζοντας τη συνέπεια λόγων και έργων που χαρακτήριζε τον Μιχάλη σε όλη του τη διαδρομή.
-
Θεοφάνης Μαλκίδης: Ανέλυσε τη συμβολή του Χαραλαμπίδη στη γεωπολιτική και την οικονομική σκέψη, υπογραμμίζοντας τη διαχρονική αξία των προτάσεών του για την περιοχή.
Η εκδήλωση έκλεισε με την κοινή διαπίστωση ότι η απώλεια του Μιχάλη Χαραλαμπίδη αφήνει ένα δυσαναπλήρωτο κενό, αλλά η πνευματική του παρακαταθήκη παραμένει ζωντανή, αποτελώντας πυξίδα για το μέλλον της Θράκης και του ποντιακού ελληνισμού.