Ελληνικές ναυτιλιακές εταιρείες εξοπλίζουν και τροφοδοτούν κρυφά τη γενοκτονία του Ισραήλ εναντίον των Παλαιστινίων, αποκαλύπτει νέα έκθεση των palyouthmvmt κι progintl
και .EEforpalestine
ΕΡΕΥΝΑ Αλαφούζος – Μαρτίνος «τροφοδοτούν τη γενοκτονική μηχανή» του Ισραήλ
Ελληνικές ναυτιλιακές εταιρείες μεταφέρουν κρυφά πετρέλαιο, άνθρακα και στρατιωτικό φορτίο προς το Ισραήλ σύμφωνα με νέα έκθεση που εκπονήθηκε από την εκστρατεία No Harbour for Genocide. Η έκθεση χαρτογραφεί τις ροές που τροφοδοτούν την πολεμική μηχανή του Ισραήλ με πρωτοφανή σαφήνεια, αποκαλύπτοντας τις ποσότητες, τις διαδρομές, τα πρόσωπα και τις εταιρείες, αλλά και τις τακτικές συγκάλυψης των παράνομων μεταφορών.
Καμία πολεμική μηχανή δεν μπορεί να συντηρηθεί χωρίς σταθερές γραμμές προμήθειας. Στην περίπτωση του Ισραήλ, ένα μέρος της απαραίτητης υποδομής περνά από τη Μεσόγειο. Και σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουν συγκεντρωθεί, σε αυτό το θαλάσσιο δίκτυο την κομβική θέση κατέχουν ελληνικές ναυτιλιακές εταιρείες.
Στην έκθεση που δημοσιεύτηκε, πέρα από τα παράνομα φορτία και τις εταιρείες, αποκαλύπτεται ένα συγκεκριμένο μοτίβο: πλοία που δηλώνουν έναν προορισμό και καταλήγουν αλλού, πλοία που απενεργοποιούν τα συστήματα εντοπισμού τους σε κρίσιμα σημεία της διαδρομής, πλοία που επανεμφανίζονται αφού έχει ολοκληρωθεί η εκφόρτωση σε ισραηλινά λιμάνια.
Στο κέντρο αυτής της επιχείρησης βρίσκεται το αργό πετρέλαιο. Από τον Μάιο του 2024 έως τον Δεκέμβριο του 2025 καταγράφονται τουλάχιστον 57 κρυφές αποστολές αργού πετρελαίου από την Τουρκία προς το Ισραήλ. Ο συνολικός όγκος τους φτάνει περίπου τους 6.463 κιλοτόνους, δηλαδή σχεδόν 47 εκατομμύρια βαρέλια. Πρόκειται για φορτία που μεταφέρθηκαν σε μια περίοδο κατά την οποία η Τουρκία είχε ανακοινώσει εμπορικό εμπάργκο στο Ισραήλ.
Περίπου το 95% του συνολικού βάρους αυτών των φορτίων συνδέεται με πλοία υπό τη διαχείριση δύο ελληνικών εταιρειών: της Kyklades Maritime Corporation της οικογένειας Αλαφούζου, και της Thenamaris Ships Management της οικογένειας Μαρτίνου. Στην έκθεση τονίζεται ότι πριν από την επιβολή του τουρκικού εμπάργκο, στις δυο εταιρείες αντιστοιχούσε περίπου το ένα τέταρτο των αντίστοιχων μεταφορών. Μετά την επιβολή του εμπάργκο, κυριαρχούν στις συγκεκριμένες θαλάσσιες διαδρομές.
Thenamaris Ships Management και Kyklades Maritime Corporation πριν και μετά το εμπορικό εμπάργκο της
Τουρκίας. Πηγή: Ο ρόλος των Ελλήνων εφοπλιστών στις μεταφορές ενέργειας και στρατιωτικού υλικού στο Ισραήλ
Το αζέρικο αργό πετρέλαιο και πλοία που «εξαφανίζονται» στη Μεσόγειο
Το αργό πετρέλαιο που φτάνει στο Ισραήλ διυλίζεται στη Χάιφα και στο Ασντόντ και μετατρέπεται σε καύσιμο αεριωθούμενων, ντίζελ και άλλα προϊόντα στρατιωτικής χρήσης. Αυτό σημαίνει ότι η εφοδιαστική αλυσίδα του πετρελαίου συνδέεται άμεσα με τη δυνατότητα λειτουργίας της ισραηλινής πολεμικής αεροπορίας, των τεθωρακισμένων και των στρατιωτικών οχημάτων.
Κρίσιμο ρόλο σε αυτή τη ροή παίζει ο αγωγός Baku-Tbilisi-Ceyhan, γνωστός ως BTC. Μέσω αυτού μεταφέρεται αζέρικο πετρέλαιο προς τις τουρκικές ακτές της Μεσογείου, από όπου φορτώνεται σε δεξαμενόπλοια. Ο BTC εμφανίζεται ως ο σημαντικότερος μεμονωμένος προμηθευτής πετρελαίου του Ισραήλ για την υπό εξέταση περίοδο, καλύπτοντας περίπου το 40% των συνολικών εισαγωγών αργού πετρελαίου μεταξύ Νοεμβρίου 2023 και Οκτωβρίου 2025. Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι μια μεγάλη μερίδα του πετρελαίου που καταλήγει στα ισραηλινά διυλιστήρια ακολουθεί μια διαδρομή που αρχίζει στην Κασπία, περνά μέσω Τουρκίας και συνεχίζεται δια θαλάσσης προς το Ισραήλ, με ελληνικά διαχειριζόμενα πλοία να καταλαμβάνουν μεγάλο τμήμα αυτής της αλυσίδας.
Η αναχώρηση γινόταν από το Τσεϊχάν της Τουρκίας, αλλά στα ναυτιλιακά δεδομένα δηλωνόταν ως προορισμός συνήθως το Πορτ Σαϊντ της Αιγύπτου. Στη συνέχεια, καθώς τα πλοία εισέρχονταν στην Ανατολική Μεσόγειο, τα συστήματα AIS απενεργοποιούνταν. Έτσι χανόταν προσωρινά το ψηφιακό ίχνος της διαδρομής τους. Μερικές ημέρες αργότερα, τα πλοία επανεμφανίζονταν, έχοντας ήδη εκφορτώσει. Η δορυφορική παρακολούθηση συνδέει αυτό το «σβήσιμο» από τους χάρτες με πραγματικό ελλιμενισμό σε ισραηλινά λιμάνια, κυρίως στο Ασκελόν.
Θερμικός άνθρακας από τη Νότια Αφρική
Αντίστοιχη εικόνα προκύπτει και για τις μεταφορές θερμικού άνθρακα από τη Νότια Αφρική. Από τον Οκτώβριο του 2023 έως τον Φεβρουάριο του 2026 καταγράφονται τουλάχιστον οκτώ κρυφές αποστολές συνολικού βάρους περίπου 751 κιλοτόνων. Σύμφωνα με την έκθεση των No Harbour for Genocide και εδώ ο ρόλος ελληνικών εταιρειών είναι κεντρικός, με τη Thenamaris ConBulk Inc., θυγατρική της Thenamaris (οικογένεια Μαρτίνου), να εμφανίζεται ως βασικός διαχειριστής των πλοίων που εκτέλεσαν αυτές τις διαδρομές. Σε ορισμένες περιπτώσεις εμφανίζεται και η Eastern Mediterranean Maritime, εταιρεία που συνδέεται επίσης με τον ίδιο επιχειρηματικό πυρήνα.
Ο άνθρακας αυτός φόρτωνε στη Νότια Αφρική, κυρίως από τον τερματικό σταθμό του Ρίτσαρντς Μπέι. Στα ναυτιλιακά έγγραφα τα πλοία δήλωναν ως προορισμό τη Δαμιέτη ή το Πορτ Σαϊντ της Αιγύπτου. Όμως τα πλοία δεν εμφανίζονταν να καταπλέουν σε αυτά τα λιμάνια. Καθώς πλησίαζαν στην ανατολική Μεσόγειο, τα σήματα εντοπισμού απενεργοποιούνταν, για να επανέλθουν αργότερα, όταν τα πλοία είχαν ήδη αρχίσει την επιστροφή τους με μικρότερο βύθισμα (άρα το φορτίο είχε εκφορτωθεί). Δορυφορικές εικόνες συνδέουν αυτές τις κινήσεις με ισραηλινά λιμάνια, κυρίως με τη Χαντέρα.
Η σημασία του θερμικού άνθρακα είναι διαφορετική από εκείνη του αργού πετρελαίου, αλλά όχι μικρότερη. Το Ισραήλ δεν παράγει άνθρακα και στηρίζεται στις εισαγωγές για την τροφοδοσία των δύο βασικών ανθρακικών του σταθμών, στο Ασκελόν και στη Χαντέρα. Μέσω αυτών στηρίζεται μέρος του ηλεκτρικού δικτύου της χώρας, στο οποίο είναι ενταγμένες οι αστικές και βιομηχανικές υποδομές, αλλά και οι στρατιωτικές εγκαταστάσεις, τα διοικητικά κέντρα και οι υποδομές που συνδέονται με τους παράνομους εποικισμούς του Ισραήλ στα κατεχόμενα εδάφη.
Το κλεμμένο βενεζουελάνικο πετρέλαιο στη Χάιφα
Στις αρχές του 2026, το δεξαμενόπλοιο POLIEGOS, υπό τη διαχείριση της Kyklades Maritime και ιδιοκτησίας της Okeanis Eco Tankers (ιδιοκτησίας Αλαφούζου), εμφανίζεται να έχει αναλάβει την παράδοση 200.000 βαρελιών βενεζουελάνικου αργού πετρελαίου στο Ισραήλ για λογαριασμό του Ομίλου Bazan. Ο Bazan διαχειρίζεται τα διυλιστήρια της Χάιφας, από τα οποία παράχθηκαν και μεγάλες ποσότητες καυσίμου στρατιωτικών αεριωθουμένων. Στην πορεία του το πλοίο έκανε στάση και στην Ιταλία, στο διυλιστήριο Saras στο Sarroch, όπου εκφόρτωσε ακόμη 800.000 βαρέλια. Στη συνέχεια δήλωσε ως προορισμό το Πορτ Σαϊντ, αλλά εντοπίστηκε κοντά στο Ασκελόν.
Οι ροές στρατιωτικού εξοπλισμού
Οι παραπάνω ενεργειακές ροές συνθέτουν τη μία πλευρά της εικόνας. Η άλλη πλευρά αφορά μεταφορές στρατιωτικών φορτίων. Το 2025 καταγράφονται τουλάχιστον 13 αποστολές, στις οποίες πλοία υπό ελληνική διαχείριση είτε μετέφεραν ρητά στρατιωτικό φορτίο είτε υλικά που προορίζονταν για την Elbit Systems, τον μεγαλύτερο ισραηλινό κατασκευαστή όπλων. Στα φορτία αυτά περιλαμβάνονταν πυρομαχικά, εξαρτήματα πολυβόλων, κάννες πυροβόλων, χάλυβας στρατιωτικής χρήσης και σύνθετα υλικά.
Ανάμεσα στα πλοία που εμφανίζονται σε αυτές τις διαδρομές βρίσκεται το CONTSHIP ERA. Μεταξύ Απριλίου και Ιουνίου 2025 πραγματοποίησε τρεις αποστολές στρατιωτικού φορτίου προς την IMI Systems, θυγατρική της Elbit Systems. Τον Σεπτέμβριο της ίδιας χρονιάς ακολούθησαν άλλες δύο αποστολές προς το Ισραήλ, η μία με φορτίο για την Elbit και η άλλη με πυρομαχικά. Το πλοίο συνδέεται με την Karia Shiptrading SA, θυγατρική της Navios Maritime Partners, ενώ τη διαχείρισή του έχει η Contship Management. Πίσω από αυτές τις εταιρικές δομές εμφανίζονται τα ονόματα της Αγγελικής Φράγκου και του Νικόλα Πατέρα.
Αντίστοιχα, το MARLA BULL, που συνδέεται με τη Marla Dry Bulk Shipmanagement της οικογένειας Λάτση, πραγματοποίησε πέντε αποστολές προς την Elbit Systems μεταξύ Σεπτεμβρίου και Νοεμβρίου 2025. Το ίδιο πλοίο είχε βρεθεί και στο επίκεντρο μιας άλλης υπόθεσης, όταν τον Οκτώβριο του 2024 επιχειρήθηκε να φορτώσει 21 τόνους πυρομαχικών από τον Πειραιά. Η φόρτωση αυτή δεν ολοκληρώθηκε, καθώς εμποδίστηκε από τη μαζική κινητοποίηση λιμενεργατών και αλληλέγγυων.
Σε άλλη περίπτωση, το ZIM AMERICA, υπό τη διαχείριση της Costamare Shipping της οικογένειας Κωνσταντακόπουλου, επρόκειτο να φορτώσει 18 τόνους καννών πυροβόλων με προορισμό την Elbit Systems τον Δεκέμβριο του 2025. Οι κάννες αυτές προορίζονταν για χρήση σε πυροβόλα Howitzer 155 χιλιοστών. Η φόρτωση επίσης δεν πραγματοποιήθηκε, καθώς Γάλλοι λιμενεργάτες αρνήθηκαν να τη διεκπεραιώσουν.
Το πλοίο JAMAICA, πρώην ZIM LUANDA, συνδέεται επίσης με αυτή την αλυσίδα. Υπό τη διαχείριση της Danaos Shipping και ιδιοκτησία θυγατρικής της Danaos που συνδέεται με την οικογένεια Κούστα, κατέπλευσε στη Βαρκελώνη τον Ιούλιο του 2025 για να φορτώσει χάλυβα στρατιωτικής χρήσης με προορισμό την IMI Systems. Τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους μετέφερε σύνθετα υλικά προς την Elbit Systems.
Από το Τσεϊχάν της Τουρκίας έως το Ασκελόν, από το Ρίτσαρντς Μπέι της Νότιας Αφρικής έως τη Χαντέρα, από τη Βαρκελώνη και τον Πειραιά έως τις ισραηλινές πολεμικές βιομηχανίες, η έκθεση αναδεικνύει μοτίβα παράνομων φορτίων, απόκρυψης διαδρομών, επαναλαμβανόμενες εταιρικές εμπλοκές. Στις ενεργειακές μεταφορές δεσπόζουν οι οικογένειες Αλαφούζου και Μαρτίνου, μέσω των Kyklades, Okeanis, Thenamaris, Eastern Mediterranean Maritime και Minerva Maritime. Στις μεταφορές στρατιωτικού φορτίου συναντώνται επιπλέον οι οικογένειες Λάτση, Φράγκου, Πατέρα, Κούστα και Κωνσταντακόπουλου.
Όπως επισημαίνεται και στην έκθεση No Harbour for Genocide, «οι Έλληνες μεγαλοεφοπλιστές έχουν μακρά ιστορία κερδοφορίας από καθεστώτα απαρτχάιντ, παρακάμψεις εμπάργκο και παραβιάσεις κυρώσεων». Από μυστικές μεταφορές πετρελαίου και άνθρακα έως τη διακίνηση πυρομαχικών, οπλικών εξαρτημάτων και στρατιωτικού χάλυβα, η δραστηριότητά τους συνδέεται με την άμεση αξιοποίηση της κλιμάκωσης της ισραηλινής επιθετικότητας τα τελευταία χρόνια, αξιοποιώντας τη δομική αδιαφάνεια της ναυτιλίας για να παρακάμψουν το εμπάργκο και τη δημόσια λογοδοσία.
Παράλληλα, όπως τονίζει και η έκθεση, προκύπτουν και οι ευθύνες του ελληνικού κράτους. Η απουσία ουσιαστικής εποπτείας σε εταιρείες που υπάγονται στη δικαιοδοσία του συνιστά απόκλιση από τις υποχρεώσεις προστασίας ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως αποτυπώνονται στις Κατευθυντήριες Αρχές του ΟΗΕ, καθώς και από την υποχρέωση αποτροπής οικονομικών σχέσεων που συμβάλλουν στη διατήρηση της παράνομης κατάστασης, σύμφωνα με τη γνωμοδότηση του Διεθνούς Δικαστηρίου του Ιουλίου 2024.info-war.gr
dimpenews.com