Με μισθούς πείνας προσπαθούν να επιβιώσουν εκατομμύρια εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα στη χώρα, σε μια πραγματικότητα που διαψεύδει πανηγυρικά το κυβερνητικό αφήγημα περί «ανάπτυξης» και «αύξησης εισοδημάτων». Τα επίσημα στοιχεία αποκαλύπτουν ότι σχεδόν τρεις στους δέκα εργαζόμενους (28,27%) το 2025 αμείβονταν με μεικτές αποδοχές κάτω ή οριακά πάνω από τον κατώτατο μισθό των 880 ευρώ, ο οποίος παρουσιάζεται προκλητικά ως «επιτυχία».
Την ίδια στιγμή, οι αυξήσεις στους μισθούς, για τις οποίες η κυβέρνηση Μητσοτάκη θριαμβολογεί χωρίς κανένα ίχνος ντροπής, αποδεικνύονται καθαρή απάτη. Το 2025 η μέση ονομαστική αύξηση περιορίστηκε μόλις στο 1,46%, δηλαδή πολύ κάτω ακόμη και από τον επίσημο πληθωρισμό του 2,4%. Με απλά λόγια, οι εργαζόμενοι όχι μόνο δεν είδαν βελτίωση, αλλά φτώχυναν περαιτέρω.
Σύμφωνα με το Ειδικό Ετήσιο Τεύχος «Εργάνη» για το 2025, 695.816 εργαζόμενοι του ιδιωτικού δικαίου λάμβαναν μεικτές αποδοχές κάτω από τα 900 ευρώ τον μήνα. Από αυτούς, οι 379.682 είχαν μισθό κάτω από τα 800 ευρώ μεικτά, δηλαδή αισθητά χαμηλότερο ακόμη και από τον κατώτατο. Πρόκειται για μια εργασιακή ζούγκλα που η κυβέρνηση όχι μόνο ανέχεται, αλλά καλλιεργεί συστηματικά.
Την ίδια ώρα, μόλις το 8,23% των μισθωτών αμειβόταν με 901 έως 1.000 ευρώ μεικτά, ενώ το 24,29% λάμβανε από 1.001 έως 1.200 ευρώ. Σε σύνολο 2,46 εκατομμυρίων μισθωτών του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου, οι 1,494 εκατομμύρια εργαζόμενοι –ποσοστό 60,79%– βλέπουν τα 1.500 ευρώ μεικτά μόνο… στα κυβερνητικά σλόγκαν και τις προεκλογικές εξαγγελίες.
Απέναντι σε αυτή την κοινωνική πραγματικότητα, η δήλωση της υπουργού Εργασίας Νίκης Κεραμέως ότι «οι πολιτικές της κυβέρνησης αποδίδουν απτά, θετικά αποτελέσματα» προκαλεί εύλογη οργή. Πρόκειται για μια κυνική επίδειξη «δημιουργικής στατιστικής», που επιχειρεί να κρύψει το αυτονόητο: ότι ένα τεράστιο κομμάτι της εργατικής τάξης αδυνατεί να καλύψει ακόμη και βασικές ανάγκες, γιατί απλά ο μισθός δεν φτάνει ούτε για τα στοιχειώδη.
Οι αριθμοί είναι αμείλικτοι. Ο μέσος μισθός πλήρους και μερικής απασχόλησης το 2025 ανήλθε στα 1.362,6 ευρώ μεικτά, από 1.342 ευρώ το 2024. Δηλαδή μια αύξηση μόλις 20 ευρώ τον μήνα ή 1,46%, η οποία εξαϋλώνεται πλήρως από την ακρίβεια. Στην πραγματικότητα, ο μέσος μισθός του 2025 έχει μικρότερη αγοραστική δύναμη από εκείνον του 2024.
Και αυτά είναι μεικτά ποσά. Από τον μισθό αυτό αφαιρούνται ασφαλιστικές εισφορές περίπου 15% και φόροι, οδηγώντας το καθαρό εισόδημα σε επίπεδα φτώχειας. Αν μάλιστα ο υπολογισμός γίνει με βάση τις θέσεις εργασίας –καθώς 131.122 εργαζόμενοι αναγκάζονται να δουλεύουν σε περισσότερες από μία επιχειρήσεις για να επιβιώσουν– τότε ο μέσος μισθός πέφτει στα 1.293,7 ευρώ μεικτά.
Ο μισθός-βιτρίνα που επικαλείται η κυβέρνηση, συγκρίνοντάς τον επιλεκτικά με το 2019 και αγνοώντας συνειδητά την εκρηκτική ακρίβεια των τελευταίων ετών, δεν αφορά καν ένα τυπικό οκτάωρο. Περιλαμβάνει υπερωρίες, νυχτερινή εργασία, αργίες και εξαντλητικά ωράρια. Είναι το αποτέλεσμα μιας καθημερινής εξόντωσης των εργαζομένων, με 10ωρα, 12ωρα και 13ωρα, μπας και καλυφθούν στοιχειώδεις υποχρεώσεις.
Αυτή η εργασιακή εξουθένωση έχει και βαρύ τίμημα: εκατοντάδες εργατικά «ατυχήματα», νεκροί και σακατεμένοι στους χώρους δουλειάς. Κι όμως, όλα αυτά η κυβέρνηση τα βαφτίζει κυνικά «ενίσχυση του διαθέσιμου εισοδήματος».
Στους χαμηλούς μισθούς αποτυπώνεται και η εκτεταμένη υποαπασχόληση. Επισήμως, το 21,5% των εργαζομένων δουλεύει κάτω από 35 ώρες την εβδομάδα, με τους μισούς εξ αυτών να εργάζονται λιγότερο από 20 ώρες. Μια πραγματικότητα επισφάλειας που παρουσιάζεται ως «ευελιξία».
Τέλος, τα στοιχεία για τη διάρθρωση των επιχειρήσεων αποκαλύπτουν τη βαθιά ανισορροπία της αγοράς εργασίας. Παρότι 218.212 επιχειρήσεις απασχολούν από 1 έως 4 εργαζόμενους, καλύπτουν μόλις το 15,26% της μισθωτής εργασίας. Αντίθετα, μόλις 937 μεγάλες επιχειρήσεις με πάνω από 250 εργαζόμενους απασχολούν σχεδόν το 29% του συνόλου των μισθωτών. Μαζί με άλλες 4.784 επιχειρήσεις άνω των 50 εργαζομένων, μόλις 5.721 επιχειρήσεις απασχολούν σχεδόν έναν στους δύο εργαζόμενους στη χώρα.
Αυτή είναι η «ανάπτυξη» της κυβέρνησης Μητσοτάκη: χαμηλοί μισθοί, εξαντλητική εργασία, επισφάλεια και φτώχεια για τους πολλούς, κέρδη και συγκέντρωση ισχύος για τους λίγους.
karditsastakra.