Στο σκοτάδι «βυθίστηκε» τα ξημερώματα της Δευτέρας (3/2) το αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος», το μεγαλύτερο αεροδρόμιο της χώρας και κρίσιμη πύλη εισόδου και εξόδου της Ελλάδας.
Λίγο μετά τις 5 το πρωί, τα φώτα έσβησαν για μερικά δευτερόλεπτα και όλοι οι χώροι του αεροδρομίου βρέθηκαν στο απόλυτο σκοτάδι, προκαλώντας αναστάτωση και εύλογη ανησυχία σε επιβάτες και εργαζόμενους.
Αν και τμήμα του φωτισμού επανήλθε σχετικά γρήγορα, πολλά κρίσιμα συστήματα δεν λειτούργησαν άμεσα. Στον έλεγχο επιβατών και χειραποσκευών, όπου τα μηχανήματα x-rays τέθηκαν προσωρινά εκτός λειτουργίας, δημιουργήθηκαν μεγάλες ουρές και σοβαρές καθυστερήσεις, αποκαλύπτοντας πόσο εύθραυστη είναι η λειτουργία κρίσιμων υποδομών.
Αργότερα, μέσω των μεγαφώνων του αεροδρομίου, οι επιβάτες ενημερώθηκαν ότι η διακοπή ηλεκτροδότησης «δεν οφείλεται στο αεροδρόμιο αλλά σε πρόβλημα της ΔΕΗ». Ωστόσο, το βασικό ερώτημα παραμένει: πώς είναι δυνατόν ένα σύγχρονο διεθνές αεροδρόμιο να μην διαθέτει πλήρως θωρακισμένα και άμεσα λειτουργικά εφεδρικά συστήματα για τέτοιες περιπτώσεις;
Το περιστατικό έρχεται να προστεθεί σε μια αλυσίδα σοβαρών βλαβών και αστοχιών, όπως το πρόσφατο μπλακ άουτ στα ραντάρ πτήσεων, που έθεσε σε κίνδυνο την αεροπλοΐα και ανέδειξε επικίνδυνα κενά στην ασφάλεια.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη φέρει βαριά πολιτική ευθύνη για την κατάσταση των κρίσιμων υποδομών, την υποχρηματοδότηση, τις ιδιωτικοποιήσεις και τη διαρκή λογική του «πάμε και όπου βγει». Όταν το κράτος δεν μπορεί να εγγυηθεί ούτε το φως ούτε την ασφάλεια στο μεγαλύτερο αεροδρόμιο της χώρας, τότε το «Τέμπη» παύει να είναι εξαίρεση και μετατρέπεται σε μοντέλο διακυβέρνησης — αυτή τη φορά στον αέρα.
karditsastakra