Μια ματιά στην ασσυριακή κοινότητα της Αρμενίας
Από την εφημερίδα Αζάτ Ορ
Η Αρμενία θεωρείται η πιο ομοιογενής χώρα του μετασοβιετικού χώρου, καθώς περίπου το 98% του πληθυσμού της αποτελείται από Αρμένιους. Ωστόσο, στη χώρα διαβιούν και άλλες εθνοτικές ομάδες, όπως Ρώσοι, Κούρδοι, Έλληνες, Εβραίοι, Ουκρανοί και Ασσύριοι.
Οι Ασσύριοι είναι αυτόχθονες της Μεσοποταμίας, όπου κατοικούν εδώ και χιλιάδες χρόνια. Ιστορικά, εγκαθίσταντο κυρίως σε περιοχές που σήμερα ανήκουν στην Τουρκία, τη Συρία και το Ιράκ. Μιλούν νεοαραμαϊκές διαλέκτους και ανήκουν στον χριστιανισμό, αν και είναι διασπασμένοι σε διάφορες εκκλησιαστικές κοινότητες, όπως η Ασσυριακή Εκκλησία της Ανατολής, η Χαλδαϊκή Καθολική Εκκλησία και η Συριακή Ορθόδοξη Εκκλησία, μεταξύ άλλων. Κατά τη διάρκεια της ιστορίας τους έχουν υποστεί επανειλημμένες διώξεις και σφαγές, ιδιαίτερα την περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας — με αποκορύφωμα τη γενοκτονία γνωστή ως Sayfo — αλλά και πιο πρόσφατα από εξτρεμιστικές οργανώσεις όπως το ISIS.
Η Αρμενία αποτελεί μία από τις λίγες χώρες όπου οι Ασσύριοι κατάφεραν να ζήσουν σε σχετική ασφάλεια. Η παρουσία τους στον Καύκασο ξεκινά τον 19ο αιώνα, όταν η Ρωσική Αυτοκρατορία επικράτησε της Περσικής σε δύο πολέμους. Την εποχή εκείνη, μεγάλο μέρος της σημερινής Αρμενίας και του Αζερμπαϊτζάν αποτελούσε τμήμα των καυκασιανών χανάτων, που τελούσαν υπό την επικυριαρχία της δυναστείας των Κατζάρ. Κατά τις συγκρούσεις αυτές, Ασσύριοι από περσικά εδάφη — κυρίως από το ιρανικό Αζερμπαϊτζάν — συμμάχησαν με τον ρωσικό στρατό. Ως αποτέλεσμα, ο τσάρος Νικόλαος Α΄ τους αντιμετώπισε ως πολύτιμους συμμάχους.
Μετά τη Συνθήκη του Τουρκμεντσάι το 1828, εκατοντάδες ασσυριακές οικογένειες μετεγκαταστάθηκαν από το Ιράν σε περιοχές που είχαν περάσει υπό ρωσικό έλεγχο, κυρίως στην Αρμενική Περιφέρεια. Στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ού αιώνα, νέες ομάδες Ασσυρίων — κυρίως από την Οθωμανική Αυτοκρατορία — κατέφυγαν στη ρωσική Υπερκαυκασία.
Ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος προκάλεσε νέο κύμα προσφύγων, καθώς η οθωμανική κυβέρνηση, με τη συνδρομή κουρδικών φυλετικών δυνάμεων, προχώρησε σε μαζικές σφαγές Ασσυρίων. Ο πληθυσμός των Ασσυρίων στην Αρμενία αυξήθηκε από 1.800 άτομα το 1886 σε 2.500 το 1914 και 3.280 το 1939. Κατά τη σοβιετική περίοδο, η κοινότητα έζησε σε συνθήκες σχετικής σταθερότητας και το 1989 αριθμούσε 6.183 άτομα.
Ωστόσο, μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, η οικονομική και κοινωνική κρίση οδήγησε σε μαζική μετανάστευση.
Διαβάστε όλα τα άρθρα της εφημερίδας στο PDF.