Νέα, αυστηρή προειδοποίηση προς την Τεχεράνη έστειλε ο Ντόναλντ Τραμπ, ανεβάζοντας ξανά τους τόνους την ώρα που οι κρίσιμες επαφές ΗΠΑ–Ιράν για το πυρηνικό πρόγραμμα δείχνουν να μπαίνουν σε επικίνδυνη τροχιά αδιεξόδου. Ο Αμερικανός πρόεδρος φέρεται να διαμήνυσε ότι ο ανώτατος ηγέτης του Ιράν, αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, «θα πρέπει να είναι πολύ ανήσυχος», αφήνοντας να εννοηθεί πως η Ουάσινγκτον δεν σκοπεύει να επιστρέψει σε ένα «χαλαρό» μοντέλο συνεννόησης που θα αφήνει ανοικτά παράθυρα και γκρίζες ζώνες.
Το παρασκήνιο έχει σημασία: σύμφωνα με δημοσιεύματα που επικαλούνται πηγές με γνώση των διαβουλεύσεων, ο επόμενος γύρος συνομιλιών που είχε προγραμματιστεί για την Παρασκευή βρέθηκε «στον αέρα» όταν η ιρανική πλευρά ζήτησε αλλαγές σε τόπο, μορφή και –κυρίως– εύρος της ατζέντας. Η αρχική ιδέα, με τουρκική διαμεσολάβηση, ήταν οι επαφές να γίνουν στην Κωνσταντινούπολη, σε ένα σχήμα που θα άνοιγε τη βεντάλια πέρα από το πυρηνικό: βαλλιστικό πρόγραμμα, δράση των ιρανικών «πληρεξουσίων» στην περιοχή και ζητήματα δικαιωμάτων/συμπεριφοράς του καθεστώτος μπήκαν στο τραπέζι ως πακέτο.
Εκεί, όμως, φαίνεται πως «κόλλησε» η υπόθεση. Πηγές που επικαλούνται διεθνή μέσα περιγράφουν ότι η Τεχεράνη πίεσε να μεταφερθεί ο τόπος των συνομιλιών στο Ομάν και να «κλειδώσει» η διαδικασία σε καθαρά διμερή συνομιλία με τις ΗΠΑ, περιορίζοντας το αντικείμενο αποκλειστικά στο πυρηνικό. Η Ουάσινγκτον, από την πλευρά της, δεν δείχνει διάθεση να αποδεχτεί συρρίκνωση της ατζέντας, καθώς θεωρεί ότι μια συμφωνία χωρίς σαφή πλαίσια για πυραύλους και περιφερειακή δραστηριότητα θα είναι απλώς μια ανακωχή που αναβάλλει την επόμενη κρίση.
Την ίδια στιγμή, από την Τεχεράνη εκπέμπεται το επιχείρημα ότι «περισσότεροι παίκτες στο δωμάτιο» κινδυνεύουν να μετατρέψουν τη διαδικασία σε πολιτικό σόου αντί για στοχευμένη διαπραγμάτευση, με ιρανική πηγή να επιβεβαιώνει πως το Ομάν έχει «κλειδώσει» ως πιθανός τόπος, ενώ –τουλάχιστον σε αυτή τη φάση– άλλες περιφερειακές χώρες δεν θα εμπλακούν.
Σε αυτό το κλίμα, Αμερικανοί αξιωματούχοι αφήνουν να διαρρεύσει το μήνυμα ότι «αν δεν υπάρξει ουσιαστική συμφωνία σύντομα, θα εξεταστούν άλλες επιλογές» — διατύπωση που, στην πράξη, λειτουργεί ως προειδοποίηση κλιμάκωσης και κρατά ανοιχτό το ενδεχόμενο στρατιωτικών κινήσεων ή σκληρότερης πίεσης. Η φράση-κλειδί της Ουάσινγκτον είναι ότι δεν θέλει «επιστροφή στο παλιό μοντέλο», δηλαδή μια συμφωνία που θα αφήνει περιθώρια ελιγμών και θα ανακυκλώνει την ίδια κρίση λίγα χρόνια μετά.
Το αποτέλεσμα; Οι συνομιλίες μπορεί να μετακινηθούν, να «σώζονται» διαδικαστικά, αλλά πολιτικά μπαίνουν σε ναρκοπέδιο: αν μείνει μόνο το πυρηνικό, η αμερικανική πλευρά φοβάται ότι θα χάσει το μοχλό για τα υπόλοιπα· αν μπει «όλο το πακέτο», η ιρανική πλευρά βλέπει απόπειρα στρατηγικού περιορισμού της. Και πάνω από όλα, υπάρχει το μήνυμα Τραμπ προς Χαμενεΐ που δείχνει ότι ο Λευκός Οίκος θέλει συμφωνία με δόντια ή καθόλου — μια λογική που μετατρέπει τη διπλωματία σε αγώνα νεύρων με πραγματικό ρίσκο ανάφλεξης.