Σε κλίμα έντονης ανησυχίας για την κλιμάκωση στη Μέση Ανατολή, η εκπομπή «Χωρίς Χλώμα» στο ΑΡΤ φιλοξένησε τον πρέσβη ε.τ. Γιώργο Αϋφαντή (με θητεία στο Ιράν) και τον αντιναύαρχο ε.α. Νίκο Σπανό, με το ερώτημα να τίθεται ευθέως: οδηγούμαστε σε παγκόσμια ανάφλεξη ή σε μια περιφερειακή πολεμική αναμέτρηση που θα αναδιατάξει τον χάρτη;
Ο Γιώργος Αϋφαντής απέρριψε το σενάριο «Τρίτου Παγκοσμίου» ως υπερβολικά δραματικό, υπογράμμισε όμως ότι βρισκόμαστε ήδη «σε πλήρη εξέλιξη πολεμικής αναμέτρησης» που μπορεί να αλλάξει τα δεδομένα στην περιοχή. Στο επίκεντρο της ανάγνωσής του βρέθηκε ο στόχος της Ουάσιγκτον και –κυρίως– του Ισραήλ: η αποδυνάμωση ή «κατακερματισμός» του Ιράν, μέσα από συνεχείς βομβαρδισμούς και πολιτική πίεση προς τους Ιρανούς να εξεγερθούν.
Ο πρέσβης ε.τ. έβαλε στο τραπέζι δύο κρίσιμες εκδοχές: είτε εξέγερση που θα αξιοποιηθεί πολιτικά, είτε διολίσθηση σε εμφύλιο. Όμως στάθηκε στο βασικό εμπόδιο: για εμφύλιο χρειάζονται ένοπλοι πόλοι στο έδαφος, ενώ «το καθεστώς είναι πάνοπλο». Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στις βορειοδυτικές επαρχίες (Κουρδιστάν), που –όπως σημείωσε– διαθέτουν παραδοσιακά βαρύ οπλισμό, χωρίς ωστόσο να διαφαίνεται προοπτική εξέγερσης, παρά το ότι Κούρδοι και Αζέροι αποτελούν μεγάλο μέρος του πληθυσμού εκεί.
Στη συνέχεια, σκιαγράφησε το πιο επικίνδυνο σημείο της εξίσωσης: χερσαία επιχείρηση ειδικών δυνάμεων/μισθοφόρων από άξονες που «μυρίζουν» προετοιμασία εισβολής. Τη χαρακτήρισε «βήμα στο βούρκο», προειδοποιώντας ότι χωρίς τοπική εξέγερση οι εισβολείς θα βρεθούν απέναντι σε οπλισμένους πληθυσμούς με γνώση δύσβατου εδάφους – άρα σε έναν μακροχρόνιο και αιματηρό πόλεμο κατοχής.
Παράλληλα, ο Αϋφαντής ανέδειξε την εσωτερική πολιτική πίεση στις ΗΠΑ: από τη μία το Κογκρέσο, από την άλλη το ρεύμα που δεν θέλει «νέο Ιράκ», και ταυτόχρονα οι πιέσεις του ισραηλινού λόμπι. Επέμεινε ότι η στρατηγική της Ουάσιγκτον εμφανίζει κενό: «αν εξεγερθούν τους στηρίζουμε – αν δεν εξεγερθούν, τι κάνουμε;».
Ο Νίκος Σπανός συμφώνησε σε μεγάλο βαθμό, βάζοντας έμφαση στη χρονική επιλογή της επίθεσης «ενώ υπήρχαν διαπραγματεύσεις», στοιχείο που –κατά την εκτίμησή του– δείχνει προγραμματισμό μηνών και επιχειρήσεις πληροφοριών (με αναφορές σε δράση Mossad/CIA). Ο αντιναύαρχος ε.α. εκτίμησε ότι ο πρωταρχικός στόχος ήταν η ανατροπή του καθεστώτος, αλλά η προσδοκία για εσωτερική κατάρρευση δεν επιβεβαιώθηκε, άρα η σύγκρουση τείνει να παραταθεί, με απρόβλεπτο ορίζοντα, ανεξάρτητα από τις δημόσιες δηλώσεις για «τέσσερις εβδομάδες».
Κομβικό σημείο της συζήτησης αποτέλεσε η ναυσιπλοΐα και τα Στενά του Ορμούζ. Στο τραπέζι μπήκαν πληροφορίες/αντιπαράθεση για τον αριθμό ελληνικών πλοίων στην περιοχή και ο κίνδυνος κλιμάκωσης (απειλές, πλήγματα, ακόμη και ναρκοθέτηση), με κοινή παραδοχή ότι το ενεργειακό σοκ και η εκτίναξη κόστους θα χτυπήσουν πρώτα την Ευρώπη και κατ’ επέκταση την Ελλάδα (καύσιμα, ρεύμα, φυσικό αέριο).
Η εκπομπή έκλεισε με την προειδοποίηση ότι τα «αντίποινα» είναι ήδη στην πράξη και ότι η κρίση απαιτεί συνεχές σκανάρισμα εξελίξεων: από το πεδίο, μέχρι τις αγορές και τις πολιτικές αντοχές ΗΠΑ–Ισραήλ–Ιράν, αλλά και το πού θα σταθεί κάθε περιφερειακός παίκτης (Ρωσία, Κίνα, Τουρκία).