Σε μια συζήτηση υψηλής έντασης και γεωπολιτικής βαρύτητας στη σελίδα «Κύπρος η πατρίδα μου», οι Γιάννος Χαραλαμπίδης, Γιώργος Φίλης και ο αντιστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Τσιρίδης επιχείρησαν να αποκωδικοποιήσουν τον πόλεμο Ισραήλ–ΗΠΑ κατά Ιράν, τη διάχυση της σύγκρουσης στην Ανατολική Μεσόγειο και τις άμεσες επιπτώσεις για την Κύπρο.
Αφορμή αποτέλεσε το πλήγμα με drone στο Ακρωτήρι, που άνοιξε ευθέως τη συζήτηση για το κατά πόσο η Κυπριακή Δημοκρατία είναι πλέον «εν δυνάμει στόχος» λόγω της παρουσίας βρετανικών βάσεων και της γεωστρατηγικής της θέσης.
Το επιχειρησιακό σκέλος: Αποκεφαλισμός και κορεσμός
Ο Κωνσταντίνος Τσιρίδης ανέλυσε τη δομή της επιχείρησης ΗΠΑ–Ισραήλ ως κλασικό στρατηγικό «αποκεφαλισμό» (C2 – Command & Control). Πρώτο βήμα: εξουδετέρωση πολιτικοστρατιωτικής ηγεσίας. Δεύτερο: αποδυνάμωση αεράμυνας και πυραυλικών υποδομών. Τρίτο: μήνυμα αποτροπής για το πυρηνικό πρόγραμμα.
Η ιρανική απάντηση, όπως εξήγησε, βασίζεται σε δόγμα κορεσμού: μαζική χρήση drones και βαλλιστικών πυραύλων με στόχο τη φθορά και την ψυχολογική πίεση, στα πρότυπα Ρωσίας–Ουκρανίας.
«Δεν υπάρχει απόλυτη ασπίδα», τόνισε. Ακόμη και τα πιο προηγμένα συστήματα έχουν όρια κορεσμού.
Η Κύπρος: Εν δυνάμει στόχος ή ψυχολογική πίεση;
Η συζήτηση επικεντρώθηκε στο ερώτημα αν το χτύπημα στο Ακρωτήρι ήταν επιχειρησιακό ή συμβολικό.
Η εκτίμηση που κυριάρχησε: πρόκειται περισσότερο για μήνυμα διάχυσης του πολέμου παρά για απόπειρα στρατηγικής καταστροφής.
Ωστόσο, τέθηκε σοβαρό ζήτημα ενημέρωσης της κοινής γνώμης. Η ανάγκη ψυχραιμίας δεν αναιρεί – όπως επισημάνθηκε – την ανάγκη ειλικρίνειας.
Ελλάδα – Κύπρος: Ο άξονας που ενεργοποιείται
Η παρουσία της φρεγάτας Belharra «ΚΙΜΩΝ» και ελληνικών F-16 στην Κύπρο αξιολογήθηκε ως καθαρό μήνυμα αποτροπής.
Ο Τσιρίδης ήταν σαφής:
«Όταν εκπέμπεις βούληση, πρέπει να έχεις και την ικανότητα να τη στηρίξεις».
Η Belharra περιγράφηκε ως «ψηφιακός κόμβος» σε ένα δικτυοκεντρικό σύστημα μάχης. Σε συνδυασμό με μελλοντικό αντιπυραυλικό θόλο και F-35, διαμορφώνεται – κατά την εκτίμηση – μια νέα αρχιτεκτονική αποτροπής στην Ανατολική Μεσόγειο.
Η Ευρώπη απούσα – Το άρθρο 42.7 και η σιωπή
Έντονη κριτική ασκήθηκε στην Ευρωπαϊκή Ένωση για τη μη ενεργοποίηση της ρήτρας αλληλεγγύης (42.7).
«Σε άλλο κράτος-μέλος θα είχε συγκληθεί έκτακτο Συμβούλιο», σημειώθηκε, με αιχμή για τα δύο μέτρα και δύο σταθμά.
Η Τουρκία: Ο επιτήδειος ουδέτερος
Ο Γιώργος Φίλης περιέγραψε την τουρκική στάση ως προβλέψιμο μοτίβο:
-
Αρχική σιωπή
-
Κλήσεις για ψυχραιμία
-
Ρόλος διαμεσολαβητή
-
Αναμονή για να διαπιστωθεί ο νικητής
Τονίστηκε ότι η Άγκυρα δεν επιθυμεί διάλυση του Ιράν, καθώς θα δημιουργούσε κουρδικό ζήτημα και κενό ισχύος στα σύνορά της.
Σενάρια για το Ιράν
Τρία πιθανά ενδεχόμενα αναλύθηκαν:
-
Διατήρηση καθεστώτος με συμβιβασμό
-
Αλλαγή καθεστώτος
-
Εμφύλια αποσταθεροποίηση τύπου Ιράκ
Η τρίτη εκδοχή κρίθηκε η πλέον επικίνδυνη για τη σταθερότητα της περιοχής.
Ο Τσιρίδης υπογράμμισε ότι χερσαία επέμβαση των ΗΠΑ θεωρείται εξαιρετικά απίθανη λόγω κόστους και κοινωνικής αντοχής. Το πιθανότερο σενάριο είναι «πόλεμος ανθεκτικότητας» και γνωσιακής πίεσης.