Η εκπομπή άνοιξε με το στίγμα μιας «σημαντικής μέρας» (3/3/26), καθώς –όπως τόνισε ο παρουσιαστής– η σύγκρουση έχει μπει σε νέα φάση και οι γραμμές πίεσης μεταφέρονται πλέον και στην ευρύτερη γειτονιά της Ελλάδας. Πρώτο θέμα, η επιχείρηση Ισραήλ και ΗΠΑ κατά του Ιράν και η συζήτηση περί «αυτοάμυνας». Ο Καλεντερίδης υπογράμμισε ότι το δικαίωμα αυτοάμυνας “στέκει” όταν υπάρχει επίθεση «εκείνη τη στιγμή», ενώ έβαλε στο τραπέζι τη θέση της Τεχεράνης –και πολλών πολιτικών διεθνώς– ότι υπήρξε παραβίαση του διεθνούς δικαίου, προσθέτοντας πως οι ΗΠΑ «παρασύρθηκαν από το Ισραήλ».
Στο ίδιο πλαίσιο, στάθηκε αιχμηρά στην ελληνική δημόσια συζήτηση: καυτηρίασε τις αντιφάσεις όσων καταγγέλλουν τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία αλλά στηρίζουν μια άλλη επίθεση σε κυρίαρχο κράτος, λέγοντας ότι αυτό «δεν γίνεται». Περιέγραψε μάλιστα την πολιτική –όταν γίνεται με όρους “στρατοπέδων”– ως είδος «ψυχοθεραπείας» που, αν γίνεται λάθος, οδηγεί στον παραλογισμό: «οι μισοί λένε είσαι με τους Αμερικανούς, οι άλλοι μισοί με τους μουλάδες».
«Κύπρος δέχεται επίθεση – και η Ελλάδα έχει υποχρέωση»
Κομβικό σημείο της εκπομπής ήταν η αναφορά στην επίθεση με μη επανδρωμένο στη βρετανική “κυρίαρχη” βάση του Ακρωτηρίου και οι απειλές για στοχοποίηση της Κύπρου, με επίκεντρο –όπως ειπώθηκε– και την αεροπορική βάση «Ανδρέας Παπανδρέου» στην Πάφο. Εκεί ο Καλεντερίδης έθεσε το πολιτικό δίλημμα ωμά: αν τρίτες δυνάμεις στείλουν μέσα για την άμυνα της Κύπρου, μπορεί η Ελλάδα να μείνει έξω “για να μην εμπλακούμε”; Η απάντησή του ήταν κατηγορηματική: η συνδρομή αφορά την Κυπριακή Δημοκρατία και τους πολίτες της, όχι τις βρετανικές βάσεις.
Ταυτόχρονα, άνοιξε και τη μεγάλη κουβέντα για το καθεστώς των βάσεων, παραπέμποντας στο προηγούμενο του Μαυρικίου/Τσάγκος και επιμένοντας ότι «δεν είναι δυνατόν να υπάρχουν κυρίαρχες βάσεις μέσα σε ένα κυρίαρχο κράτος». Σε αυτό το σημείο, πρόβαλε και τη θέση του πρώην Γενικού Εισαγγελέα της Κυπριακής Δημοκρατίας Κώστα Κληρίδη, ότι το ζήτημα των βάσεων επανέρχεται επιτακτικά και πρέπει να αξιολογηθεί σοβαρά από Λευκωσία και Αθήνα, ακόμη και με διεθνή νομική προσέγγιση.
Η ελληνική κίνηση και το μήνυμα αποτροπής
Ο παρουσιαστής στάθηκε ιδιαίτερα στη ταχύτητα της ελληνικής αντίδρασης: μίλησε για αποστολή F-16 Viper και απόπλου φρεγατών προς την Κύπρο, δίνοντας έμφαση στη δημιουργία «αντιαεροπορικής ομπρέλας» και στην αντι-drone διάσταση (αναφορά στο σύστημα «Κένταυρος»). Υποστήριξε ότι η παρουσία αυτή «αποκαθιστά το αίσθημα» στους Ελληνοκύπριους και συνδέεται συμβολικά και ιστορικά με την ημέρα μνήμης του Γρηγόρη Αυξεντίου, την οποία η εκπομπή τίμησε με εκτενή αναφορά και συγκλονιστική μαρτυρία του Αυγουστή Ευσταθίου.
Προχώρησε ακόμη ένα βήμα: εισηγήθηκε μόνιμη ελληνική παρουσία, με εναλλαγές ζευγών μαχητικών και πλοίων, υποστηρίζοντας ότι η περιοχή μπαίνει σε περίοδο αναδιαμόρφωσης και «η Ελλάδα πρέπει να είναι εκεί».
Ευρωπαϊκές κινήσεις, τουρκική ανησυχία και η «πυρηνική ομπρέλα»
Η εκπομπή ανέδειξε επίσης τις διεθνείς παρενέργειες: από τη μία, την εκτίμηση ότι η Τουρκία ανησυχεί για την ελληνική ανάπτυξη στην Κύπρο (με αναφορά και σε επικοινωνία Φιντάν–Γεραπετρίτη), και από την άλλη, τη διάσταση της ευρωπαϊκής εμπλοκής.
Ιδιαίτερη βαρύτητα δόθηκε στην αναφορά περί ευρωπαϊκής/γαλλικής πυρηνικής ομπρέλας και στο ότι η Ελλάδα συγκαταλέγεται στις χώρες ενδιαφέροντος, με προοπτική συνεργασιών/ασκήσεων και πιθανή παρουσία μέσων. Την ίδια ώρα, έγινε λόγος για γαλλική και γερμανική ανταπόκριση σε αιτήματα ενίσχυσης της άμυνας της Κύπρου, ενώ σχολιάστηκε και η πίεση στον Βρετανό πρωθυπουργό λόγω καθυστερήσεων/επιλογών στις βάσεις.
Στρατιωτική φθορά, αποθέματα και σενάρια «επόμενης μέρας» στο Ιράν
Στο επιχειρησιακό πεδίο, ο Καλεντερίδης επέμεινε πως κανείς δεν έχει «απεριόριστα αποθέματα» πυραύλων και ότι η φθορά εκτοξευτών/αποθεμάτων επηρεάζει τη διάρκεια και το ρυθμό του πολέμου. Έδωσε εκτίμηση ότι το Ιράν είναι σε πιο αδύναμη θέση καθώς δέχεται πλήγματα σε κρίσιμες υποδομές, ενώ συζήτησε σενάρια για προσπάθεια διαπραγμάτευσης/«συμφωνίας» που θα ισοδυναμεί, όπως είπε, με συνθηκολόγηση και έλεγχο πόρων.
Παράλληλα, στάθηκε στα σενάρια χερσαίας εμπλοκής μέσω κουρδικών ή/και βαλουχικών παραγόντων, θυμίζοντας το προηγούμενο της Συρίας και τη δυσπιστία των Κούρδων απέναντι στην Ουάσινγκτον χωρίς «έγγραφες εγγυήσεις». Η εκπομπή έκλεισε με την ευχή να τελειώσει γρήγορα ο πόλεμος και με την επισήμανση ότι η ελληνική παρουσία στην Κύπρο πρέπει να λειτουργήσει ως ανάταξη ηθικού και σαφές μήνυμα αποτροπής.