Σκληρή ρητορική απέναντι στην Αθήνα υιοθέτησε ο Ρώσος ΥΠΕΞ, Σεργκέι Λαβρόφ, με αφορμή τη στάση της Ελλάδας στο ουκρανικό, υποστηρίζοντας ότι μετά την έναρξη της ρωσικής «ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης» η χώρα μας «διέκοψε τη συνεργασία δεκαετιών με τη Ρωσία», με αποτέλεσμα –όπως είπε– να «διαλυθεί ένα ολόκληρο φάσμα της ρωσο-ελληνικής συνεργασίας, από την πολιτική και την οικονομία έως τον πολιτισμό και τα ανθρωπιστικά ζητήματα».
Ο Λαβρόφ πρόσθεσε ότι η Μόσχα συνεχίζει να ακούει «επιθετικές αντιρωσικές δηλώσεις και αβάσιμες ρωσοφοβικές κατηγορίες», διαμηνύοντας πως «η Ρωσία δεν θα επέτρεπε ποτέ κάτι παρόμοιο εις βάρος της Ελλάδας».
Η αφορμή: η φερόμενη αναφορά Μητσοτάκη για «πόλεμο»
Η τοποθέτηση του Ρώσου ΥΠΕΞ δόθηκε ως απάντηση σε ερώτηση δημοσιογράφου για φερόμενη δήλωση του Κυριάκου Μητσοτάκη ότι «βρισκόμαστε σε κατάσταση πολέμου με τη Ρωσία». Στο ίδιο πλαίσιο, ο Λαβρόφ μίλησε για «νεοφιλελεύθερο ολοκληρωτισμό» στην ΕΕ και έκανε ειδική αναφορά σε ελληνικούς πληθυσμούς που ζουν σε εδάφη τα οποία η Μόσχα θεωρεί «ρωσικά», υποστηρίζοντας ότι οι αποφάσεις της Αθήνας τους δημιουργούν «άμεσες απειλές για τη ζωή και την υγεία τους».
Η δήλωση Λαβρόφ
Η δήλωση του Λαβρόφ δόθηκε από τη Ρωσική Πρεσβεία στην Ελλάδα ως απάντηση του Υπουργείου Εξωτερικών της Ρωσίας στην ερώτηση για τις δηλώσεις της ελληνικής ηγεσίας για τη Ρωσία που ελήφθη για τη συνέντευξη Τύπου του Υπουργού Εξωτερικών της Ρωσίας Σ.Λαβρόφ σχετικά με τα αποτελέσματα των ρωσικών διπλωματικών δραστηριοτήτων το 2025
Ερώτηση: Ο πρωθυπουργός της Ελλάδας Κ.Μητσοτάκης δήλωνε: “Βρισκόμαστε σε κατάσταση πολέμου με τη Ρωσία”. Αληθεύει όντως αυτό;
Απάντηση: Με την έναρξη της ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης η Ελλάδα διέκοψε τη συνεργασία της με τη Ρωσία, η οποία είχε οικοδομηθεί κατά τη διάρκεια πολλών δεκαετιών. Διαλύθηκε ένα ολόκληρο φάσμα της ρωσο-ελληνικής συνεργασίας, από την πολιτική και την οικονομία έως τον πολιτισμό και τα ανθρωπιστικά ζητήματα. Έπειτα από σχεδόν τέσσερα χρόνια δεν υπήρξε καμία αλλαγή στην προσέγγιση της επίσημης Αθήνας προς τη χώρα μας. Συνεχίζουμε να ακούμε τις επιθετικές αντιρωσικές δηλώσεις και αβάσιμες ρωσοφοβικές κατηγορίες εναντίον μας. Η Ρωσία δεν θα επέτρεπε ποτέ κάτι παρόμοιο εις βάρος της Ελλάδας.
Η Αθήνα ήταν από τους πρώτους που έστειλαν τα όπλα και πυρομαχικά στην Ουκρανία, τα οποία οι ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις χρησιμοποιούν καθημερινά εναντίον των αμάχων στο Ντονμπάς, στις περιοχές Ζαπορόζιε και Χερσώνα, στην Κριμαία και σε άλλες νότιες περιοχές της χώρας μας. Και όλα αυτά παρά το γεγονός ότι εκεί εδώ και αιώνες κατοικεί μια πολυάριθμη ελληνική διασπορά. Είναι τεράστια, φιλειρηνική, αγαπάει την ιστορική της πατρίδα, πάντα με κάθε δυνατό τρόπο ενίσχυε τους δεσμούς και τις επαφές και ποτέ δεν συνέβαλε σε αρνητικές εξελίξεις ή τάσεις.
Όμως η Αθήνα δεν τους σκέφτηκε. Δεν έλαβε υπόψη ότι εκεί ζουν τα αδέρφια τους που διατηρούν σχέσεις με την Ελλάδα, έχουν συγγενείς εκεί, και ότι οι ενέργειες της Αθήνας τους προκαλούν έναν κολοσσιαίο αριθμό όχι μόνο προβλημάτων, αλλά και άμεσων απειλών για τη ζωή και την υγεία τους.
Μια ακόμα επιβεβαίωση των προαναφερομένων αποτέλεσαν οι λεγόμενες συμφωνίες με το ναζιστικό καθεστώς του Κιέβου στις 17 Νοεμβρίου του 2025, συμπεριλαμβανομένης της ανάπτυξης και χρήσης θαλάσσιων μη επανδρωμένων οχημάτων. Αυτό το βήμα, όπως και κάθε άλλη αντιρωσική ενέργεια της “συλλογικής Δύσης” που στοχεύει στην “νίκη επί της Ρωσίας στο πεδίο της μάχης” (στην πραγματικότητα, στη διεξαγωγή του πολέμου μέχρι του τελευταίου Ουκρανού), έτυχε της δέουσας αξιολόγησης από την πλευρά μας.
Επιπλέον, η Αθήνα προσχώρησε στην πρωτοβουλία PURL για την αγορά από τις ευρωπαϊκές χώρες των αμερικανικών όπλων για τις ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις, κάτι που προηγουμένως η Ελλάδα δίσταζε να κάνει. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι “ανώτεροι σύντροφοί” τους επισήμαναν επίμονα αυτή την “παράλειψη” και τελικά πέτυχαν τον στόχο τους. Όλοι γνωρίζουν ότι το Κίεβο, αδιαφορώντας για τις αμυντικές δυνατότητες της ίδιας της Ελλάδας, πιέζει μεθοδικά την ελληνική ηγεσία να μεταφέρει στις ένοπλες δυνάμεις της Ουκρανίας τα συστήματα αεράμυνας υψηλής αποτελεσματικότητας ρωσικής και σοβιετικής κατασκευής, τα οποία βρίσκονται επί του παρόντος σε υπηρεσία στις Ένοπλες Δυνάμεις της Ελλάδας. Όλα τα ανωτέρω δείχνουν ξεκάθαρα τον νεοφιλελεύθερο ολοκληρωτισμό που βασιλεύει στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Είναι χαρακτηριστικό ότι το ελληνικό κοινό, για να το θέσουμε ήπια, δεν συμμερίζεται αυτή την προσέγγιση. Σύμφωνα με δημοσκόπηση που διενεργήθηκε για λογαριασμό της εφημερίδας “Καθημερινή” τον Ιούλιο του 2025, το 72% των ερωτηθέντων θεωρεί ότι η Αθήνα θα έπρεπε να κρατήσει ουδέτερη στάση στην ουκρανική σύγκρουση.
Η υπενθύμιση της σοβιετικής βοήθειας στην Τουρκία το 1922
Η επίθεση προς την Ελλάδα έρχεται σε μια συγκυρία όπου ο Λαβρόφ, σε πρόσφατη συνέντευξή του σε τουρκικό δίκτυο, επέλεξε να θυμίσει δημόσια στην Άγκυρα μια «βαριά» ιστορική σελίδα: ότι η Σοβιετική Ρωσία στήριξε τον Κεμάλ «στον αγώνα της ανεξαρτησίας της Τουρκίας» με «όπλα, πυρομαχικά και χρυσό» – δηλαδή, πρακτικά, την περίοδο που κατέληξε στη Μικρασιατική Καταστροφή για τον Ελληνισμό.
Το διπλό μήνυμα είναι εμφανές! Προς την Τουρκία προβολή «στρατηγικής μνήμης» και ιστορικού δεσμού, προς την Ελλάδα κατηγορία για πλήρη ρήξη των σχέσεων και για επιλογές που –κατά τη Μόσχα– στρέφονται εναντίον ρωσικών συμφερόντων.