Με φόντο την πέμπτη ημέρα επιχειρήσεων κατά του Ιράν, ο Σάββας Καλεντερίδης περιέγραψε ένα «νέο επιχειρησιακό περιβάλλον» που, όπως είπε, μεταφέρει το κέντρο βάρους της κρίσης προς την Ανατολική Μεσόγειο, με την Κύπρο και τη Σούδα να μπαίνουν καθαρά στο κάδρο των κινδύνων και των σχεδιασμών.
Στην εισαγωγή του, έθεσε ως βασική υπόθεση ότι πίσω από την κινητικότητα κρατών (Ελλάδα, Γαλλία, Ιταλία και πιθανόν άλλοι Ευρωπαίοι) υπάρχει κάτι που «δεν γνωρίζουμε ακόμη», με πιθανή εξήγηση τη χρήση της αεροπορικής βάσης «Ανδρέας Παπανδρέου» ως διαμετακομιστικού/ενδιάμεσου κόμβου σε επόμενη φάση επιχειρήσεων. Τόνισε ότι δεν το αναφέρει για να καλλιεργηθεί πανικός, αλλά ως ένδειξη ότι ανεβαίνει επίπεδο η εμπλοκή στην περιοχή και άρα ανεβαίνει και η στοχοποίηση.
Στο ίδιο πλαίσιο, συνέδεσε τη συγκέντρωση μέσων γύρω από την Κύπρο με ανάγκη προστασίας τόσο του νησιού όσο και της Σούδας. Ειδική μνεία έγινε στην ελληνική συνδρομή (αναφορά σε F-16 και φρεγάτες), αλλά και στην «προθυμοποίηση» Γαλλίας και Ιταλίας, με ερώτημα τι θα κάνουν Γερμανία και Βρετανία — η δεύτερη, όπως είπε, «υποχρεούται» λόγω των βάσεων.
Παράλληλα, ανέδειξε ως δεύτερο μεγάλο μέτωπο την «ενεργοποίηση» των Κούρδων: περιέγραψε τηλεφωνικές επικοινωνίες του Donald Trump με Κούρδους ηγέτες (Ιράκ και ιρανικό Κουρδιστάν), υποστηρίζοντας ότι πλέον υπάρχουν ενδείξεις/αποδείξεις πως επιχειρείται να στηθεί χερσαία δυναμική με κουρδικό μοχλό, αφού προηγούνται «χειρουργικά χτυπήματα» σε υποδομές Φρουρών της Επανάστασης, Μπασίζ και δομών ασφαλείας, ώστε να αποδυναμωθεί ο μηχανισμός καταστολής σε κουρδικές περιοχές.
Στάθηκε ιδιαίτερα στη δυσπιστία των Κούρδων λόγω προηγούμενων εμπειριών (Συρία), λέγοντας ότι ζητούν εγγυήσεις (ζώνη απαγόρευσης πτήσεων, γραπτές δεσμεύσεις από το Κογκρέσο) και στηλίτευσε ευθέως την «προδοσία συμπολεμιστών», όπως τη χαρακτήρισε, που κατά την άποψή του στιγμάτισε τις ΗΠΑ σε προηγούμενη φάση. Έθεσε όμως και έναν τρίτο παράγοντα: την εσωτερική ιρανική αντιπολίτευση, την οποία περιέγραψε ως εχθρική προς κουρδικά δικαιώματα, φέρνοντας παραδείγματα δηλώσεων (π.χ. από τον γιο του Σάχη) και τη στάση άλλων αντικαθεστωτικών ομάδων.
Για την Τουρκία, η τοποθέτησή του ήταν καθαρή και επιθετική: μίλησε για «περίεργο ρόλο», με Άγκυρα που εμφανίζεται να επικαλείται προσφυγικό κίνδυνο για να στήσει «ζώνη ασφαλείας» σε Ιράκ/σύνορα, με πραγματικό στόχο να μπλοκάρει κουρδικά κέρδη. Επιπλέον, έθεσε ωμά το ερώτημα γιατί, αφού το επιχείρημα για χτυπήματα στο Ιράν είναι η στήριξη σε Χαμάς/Χεζμπολάχ, δεν μπαίνει στην ίδια εξίσωση και η Τουρκία, την οποία κατηγόρησε για στήριξη και των δύο. Άφησε, επίσης, αιχμή ότι ακόμη και περιστατικά drones μπορεί να είχαν «δάχτυλο» τουρκικό.
Στο επιχειρησιακό σκέλος για Κύπρο/Αιγαίο, αναφέρθηκε σε κίνηση F-16 από την Πάφο προς ίχνος που εμφανίστηκε κοντά στον Λίβανο και τόνισε τη χρησιμότητα της παρουσίας αυτής. Έδωσε νέα διάσταση και στην ανάπτυξη Patriot στην Κάρπαθο, λέγοντας πως λειτουργεί ως «φραγμός πυρός» για απειλές προς Σούδα και ως κρίσιμος κρίκος εντοπισμού/διασύνδεσης για μαχητικά και πλοία. Στο πολιτικό σκέλος, υπογράμμισε ότι η παρουσία αυτή «παραμερίζει» τουρκικές ενστάσεις περί αποστρατιωτικοποίησης, λέγοντας ευθέως ότι η Άγκυρα «δεν έχει λόγο» με βάση το πλαίσιο που επικαλέστηκε.
Στο διεθνές επίπεδο, μετέφερε εκτιμήσεις ότι ο πόλεμος μπορεί να συνεχιστεί 1–2 εβδομάδες ακόμη, με φθορά αποθεμάτων πυρομαχικών και των δύο πλευρών. Περιέγραψε επίσης κατανομή ρόλων ΗΠΑ–Ισραήλ (δυτικό/κεντρικό Ιράν έναντι νότιου) και τόνισε την αμερικανική αποστολή κατά του ιρανικού ναυτικού, ενώ συνέδεσε το κλείσιμο/έλεγχο των Στενών του Ορμούζ με πιθανές επιπτώσεις στις τιμές πετρελαίου και παρεμβάσεις στην αγορά.
Ιδιαίτερο βάρος έδωσε σε αποκάλυψη για τηλεφώνημα Νετανιάχου προς Trump (23 Φεβρουαρίου) που, όπως ειπώθηκε, «άλλαξε το πότε» της έναρξης, με επιβεβαίωση πληροφορίας από CIA και στοχοποίηση σύσκεψης στην Τεχεράνη στις 28 Φεβρουαρίου. Κατέγραψε επίσης «διγλωσσία» στην Τεχεράνη (δημόσια άρνηση διαπραγμάτευσης, αλλά επαφές μέσω υπηρεσιών) και υπογράμμισε ότι στο Ισραήλ δεν συμφέρει άμεση συμφωνία, αλλά συνέχιση εκστρατείας εβδομάδων. Μετέφερε τέλος και ρωσική καταγγελία (Ζαχάροβα) ότι οι ΗΠΑ χρησιμοποιούν «πρόσχημα» για αλλαγή καθεστώτος.
Κλείνοντας, συνόψισε ότι η Ανατολική Μεσόγειος «εντάσσεται στο πεδίο επιχειρήσεων», με Κύπρο και Σούδα να διαγράφονται στο βάθος, και διαβεβαίωσε ότι θα παρακολουθείται κάθε κίνηση «με υπευθυνότητα».