Μπορεί τα επίσημα ποσοστά ανεργίας να δείχνουν επιστροφή στα προ κρίσης επίπεδα, όμως η αγορά εργασίας στην Ελλάδα συνεχίζει να θυμίζει χώρα μετεμφυλιακής ανοικοδόμησης.
Σύμφωνα με την πρόσφατη έρευνα του Eteron για την περίοδο 2013–2023, παρά τη μείωση της ανεργίας, οι πραγματικές αποδοχές έχουν ανακτήσει λιγότερο από το 1/3 της συνολικής τους πτώσης από την αρχή της οικονομικής κρίσης. Δηλαδή, η εργασία υπάρχει – αλλά με μισθούς που δεν φτάνουν για να ζήσεις.
Η φθηνή απασχόληση έχει γίνει η νέα «κανονικότητα». Οι περισσότερες από τις νέες θέσεις που δημιουργήθηκαν στη δεκαετία ήταν μεσαίων ή χαμηλών αποδοχών, ενώ οι καλά αμειβόμενες και με προοπτικές θέσεις είτε παραμένουν περιορισμένες είτε είναι προσβάσιμες μόνο σε όσους διαθέτουν υψηλά προσόντα και ψηφιακές δεξιότητες. Την ίδια ώρα, οι κλάδοι με σταθερή μείωση (γεωργία, χονδρικό εμπόριο) μετατοπίζουν εργαζομένους σε υπηρεσίες υγείας, τουρισμού και φιλοξενίας – συχνά με ευέλικτες ή ημιαπασχολούμενες συνθήκες.
Η ίδια μελέτη καταγράφει μια εξαιρετικά αργή πρόοδο στην απασχόληση των γυναικών. Από το 70% το 2013, η αναλογία γυναικών προς ανδρών στην αγορά εργασίας έφτασε το 75% το 2023. Με αυτόν τον ρυθμό, το χάσμα θα κλείσει… σε πέντε δεκαετίες. Το 2075.
Και δεν πρόκειται μόνο για ποσοτική ανισότητα, αλλά και για ποιοτική. Οι γυναίκες καταγράφονται ως περισσότερο εκτεθειμένες στις επιπτώσεις της αυτοματοποίησης και της τεχνητής νοημοσύνης, με λιγότερη πρόσβαση στις –πολύ λιγότερες πλέον– πράσινες θέσεις εργασίας. Αντίστοιχα, οι άνδρες κυριαρχούν σε τεχνικά και παραγωγικά επαγγέλματα, που φαίνεται να προσφέρουν μεγαλύτερη σταθερότητα και καλύτερες αμοιβές.
Η τεχνολογική πρόοδος, αντί να λειτουργεί ως μοχλός κοινωνικής εξίσωσης, διευρύνει τα χάσματα: ανάμεσα σε φύλα, περιφέρειες και εισοδηματικές τάξεις.
karditsastakra