Μια επίμονη ανάλυση των κινήσεων του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκου Χριστοδουλίδη, καταγράφεται το τελευταίο διάστημα στην τουρκική αρθρογραφία και τη ρητορική των τηλεοπτικών μέσων. Ο Πρόεδρος σκιαγραφείται ως το κεντρικό «ενορχηστρωτή» στο σκηνικό σύγκρουσης που διαμορφώνεται στην Ανατολική Μεσόγειο. Σε μια χρονική συγκυρία κατά την οποία η Άγκυρα διατείνεται ότι «δεν επιδιώκει πόλεμο», τα φιλοκυβερνητικά μέσα ενημέρωσης και οι αρθρογράφοι προωθούν ένα αντιφατικό αφήγημα: υποστηρίζουν ότι η Τουρκία απλώς «παρακολουθεί», ενώ ταυτόχρονα η χώρα παρουσιάζεται σε κατάσταση διαρκούς ετοιμότητας για στρατιωτική απάντηση, με κύριο πεδίο αναφοράς την Κύπρο.
Ενδεικτικό παράδειγμα της συγκεκριμένης τάσης αποτελεί η αρθρογραφία του Οζάι Σεντίρ στην εφημερίδα Μιλλιέτ (04/1/26) υπό τον τίτλο «2026, ενώ το 2 Σπαθί αναζητά διμερή σύγκρουση…». Στο εν λόγω κείμενο, ο Νίκος Χριστοδουλίδης περιγράφεται ως η «πιο αδύναμη κάρτα » – ένας πολιτικός παράγοντας που, στερούμενος ισχυρού ερείσματος, βασίζεται στην Εκκλησία και σε ακραίους κύκλους για την πρόκληση εντάσεων. Το δημοσίευμα υιοθετεί ορολογία τυχερών παιγνίων, παρουσιάζοντας τον Κύπριο Πρόεδρο ως έναν ηγέτη που «τραβάει το σχοινί», προσβλέποντας στην ανάδειξή του σε ρυθμιστή μιας ελεγχόμενης αντιπαράθεσης με την Τουρκία. Η ανάλυση κορυφώνεται με απειλητικές αναφορές για τον «Αττίλα» και την πιθανότητα νέας στρατιωτικής επέμβασης, με στόχο να τονιστεί ότι «αν δοθεί εντολή , όλα μπορούν να γίνουν άμεσα».
««Ο Χριστοδουλίδης, χωρίς πολιτική βάση, που θεωρείται «μπελάς» ακόμη και στην Αθήνα, έχει ανοίξει τον δρόμο και σε ακροδεξιές ομάδες» αναφέρει χαρακτηριστικά ο συντάκτης, προσθέτοντας πως «Ως μέλος -Ελληνικου Φόρουμ Μέσων Ενημέρωσης και Ακαδημαϊκών, συναντιέμαι συχνά με συναδέλφους και άτομα που ασχολούνται με την διπλωματία στην Αθήνα.Έχω ακούσει πολλά, όπως ότι οι δηλώσεις υποστήριξης προς τον Χριστοδουλίδη και ότι στην πραγματικότητα ο Ελληνοκύπριος ηγέ».
Παράλληλα, τηλεοπτικά δίκτυα που λειτουργούν ως προεκτάσεις της κυβερνητικής γραμμής, όπως το Haber Global, προβάλλουν τίτλους υψηλής έντασης, όπως: «Ανοιχτή δήλωση πολέμου προς την Τουρκία», «Αυτοί τρελάθηκαν», «Προβοκάτσια από το ανώτατο επίπεδο», καθώς και παραινέσεις «Νίκο, έλα στα συγκαλά σου». Η παρουσία της Εθνικής Φρουράς και η δημόσια αναφορά περί «απελευθέρωση και ένωση » ερμηνεύονται από την τουρκική πλευρά ως ευθείες απειλές κατά της Άγκυρας και ως μήνυμα «επιθετικής αφύπνισης» προς την τουρκοκυπριακή κοινότητα.
