Σε μια κρίσιμη χρονική στιγμή για τη Μέση Ανατολή, ο Μάικλ Ρούμπιν αναλύει τη σκληρή γραμμή του Προέδρου Τραμπ απέναντι στην Τεχεράνη, εξηγώντας γιατί οι απειλές κατά των υποδομών αποτελούν εργαλείο διπλωματίας και ποιοι κίνδυνοι ελλοχεύουν από τις συμμαχίες του Ιράν με τη Ρωσία και την Κίνα.
1. Το Τελεσίγραφο και η Στρατηγική του “Καταναγκασμού”
Ο Πρόεδρος Τραμπ επανέλαβε την απειλή του να πλήξει ιρανικούς σταθμούς παραγωγής ενέργειας και γέφυρες εάν το Ιράν δεν ανοίξει ξανά τα Στενά του Ορμούζ μέχρι αύριο το βράδυ [00:00].
Ο Ρούμπιν υποστηρίζει ότι:
-
Αναγκαιότητα Απειλής: Χωρίς την απειλή για κάτι “πολύ χειρότερο”, οι πιθανότητες να δεχθεί το Ιράν μια συμφωνία θα ήταν μηδενικές.
-
Νομιμότητα Στόχων: Απαντώντας σε επικρίσεις για πλήγματα σε πολιτικές υποδομές, διευκρινίζει ότι το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC) διαχειρίζεται τους περισσότερους σταθμούς ενέργειας, καθιστώντας τους νόμιμους στρατιωτικούς στόχους.
2. Η Ακρίβεια των Πληγμάτων και η Αντίδραση του Πληθυσμού
Ένα παράδοξο στοιχείο της παρούσας σύγκρουσης είναι ότι περισσότεροι άνθρωποι επιστρέφουν στο Ιράν παρά φεύγουν από αυτό μετά την έναρξη των στρατιωτικών επιχειρήσεων ΗΠΑ-Ισραήλ. Σύμφωνα με τον Ρούμπιν:
-
Οι Ιρανοί εμπιστεύονται την ακρίβεια των αμερικανικών και ισραηλικών βομβαρδισμών, γνωρίζοντας ότι στοχεύουν το καθεστώς και όχι τους πολίτες.
-
Υπάρχει η ελπίδα ότι η αποδυνάμωση του καθεστώτος θα ανοίξει τον δρόμο για την ελευθερία. Κάνει μάλιστα έναν άστοχο παραλληλισμό με τον Μιλόσεβιτς και τον βομβαρδισμό της Σερβίας το 1999, κάτι με το οποίο ως Geopolitico.gr αλλά και ως Έλληνας φυσικά διαφωνούμε.
3. Χρήμα, Ιδεολογία και ο Κίνδυνος των “Έτοιμων” Πυρηνικών
Ο Ρούμπιν τονίζει ότι πέρα από την ιδεολογία, το σώμα των Φρουρών της Επανάστασης κινείται από τεράστια οικονομικά συμφέροντα, ελέγχοντας μια επιχειρηματική αυτοκρατορία άνω των 100 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Ωστόσο, ο μεγαλύτερος φόβος του αφορά την πυρηνική απειλή:
-
Αγορά από Τρίτους: Το ζήτημα δεν είναι μόνο πόσο χρόνο χρειάζεται το Ιράν για να κατασκευάσει μια βόμβα, αλλά αν μπορεί να την αγοράσει “έτοιμη” από τη Βόρεια Κορέα, το Πακιστάν ή να λάβει προηγμένο οπλισμό από τη Ρωσία και την Κίνα.
-
Τέλος της Διπλωματίας: Η διπλωματική οδός ουσιαστικά έκλεισε όταν το Ιράν άρχισε να προμηθεύεται ρωσικά αντιαεροπορικά συστήματα και κινεζικούς πυραύλους “carrier-killer”.
4. Τι να αναμένουμε: Το Παιχνίδι των Καθυστερήσεων
Σχετικά με το αυριανό τελεσίγραφο, ο Ρούμπιν εκτιμά ότι ο Τραμπ μπορεί να δώσει νέα παράταση. Αυτό δεν είναι τυχαίο, καθώς οι “ψευδείς εκκινήσεις” ενισχύουν τις αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες (συλλέγοντας πληροφορίες από τις αντιδράσεις του Ιράν) και εξαντλούν την ετοιμότητα των ιρανικών δυνάμεων.