breaking newsΔιεθνή

Φρυκτωρία, η φωτιά του μηνύματος

Φρυκτωρία, η φωτιά του μηνύματος

Γράφει ο Αγγελική Βιλελμίνη Ορνστάιν, Πνοή Δημοκρατίας

Πριν 25 χρόνια, τον Οκτώβριο του 2001, δόθηκε συνέντευξη στη γαλλική τηλεόραση από το διάσημο top model ονόματι Karen Mulder. Η Mulder έκανε ό,τι και κάθε ευσυνείδητος πολίτης που απευθύνεται στη δικαιοσύνη, όταν η δικαιοσύνη απευθύνεται σε παιδόφιλους και κατά συρροή βιαστές. Η μαρτυρία της θάφτηκε, το υλικό διαγράφηκε και δε δημοσιεύθηκε ποτέ. Όλοι ήξεραν: η βιομηχανία της μόδας, το σύστημα απονομής δικαιοσύνης, τα media, αυτό που τελικά έγινε μερικώς γνωστό στον κόσμο, αλλά η Mulder φιμώθηκε, η είδηση μεταφέρθηκε μόνο υπό το πρίσμα ψυχολογικών προβλημάτων και πολύ γρήγορα το θέμα έσβησε τελείως. Σας θυμίζει κάποια; Σας θυμίζει μήνες του 2023; Επιπλέον της σύνδεσης με το σβήσιμο των βίντεο από κάμερες ασφάλειας των τραίνων που συγκρούστηκαν, το μασκάρεμα, τις απειλές, τις δηλώσεις τύπου «ο γάιδαρος πετάει» κι ενώ όλη η Ελλάδα άρχιζε να καταλαβαίνει ή αναρωτιόταν πως και δεν ευθύνεται κανένας, όλα τα κανάλια πανελλαδικής εμβέλειας συστηματικά ασχολούνταν με θέματα όπως το δέντρο [ο «Παλαιοχριστιανός» παίζεται τρίτη χρονιά φέτος] και υποκρίνονται ότι αγνοείται ένα δάσος.

Εκεί που ολοφάνερα χειρίζονται τη δικαιοσύνη, είναι πολύ συχνά στον τηλεοπτικό χρόνο και επαναλαμβάνουν «αφήστε τη δικαιοσύνη να κάνει τη δουλειά της» και «εμπιστεύομαι την ελληνική δικαιοσύνη». Είναι επίφοβα διεφθαρμένοι.

Η Mulder δεν πιστεύω ότι είναι συγκρουσιακή προσωπικότητα και αυτό δείχνουν οι αποστάσεις που κρατάει, η προστασία της ιδιωτικής ζωής, η συγκρότηση της παρουσίας της, το επάγγελμα που διάλεξε, η ευρωπαϊκή της φινέτσα. Πιστεύω ότι έπραξε εκείνο που θα ήθελε να κάνει κάποιος για αυτήν, να ειδοποιήσει «προσοχή κίνδυνος». Είναι άνθρωπος που έχει ισχυρή σχέση με την αξιοπρέπειά του και για να τη διατηρήσει έπρεπε να ρισκάρει -ενώ είχε σχεδόν τα πάντα- ακόμα και τη ζωή της. Η Mulder αντιλαμβάνεται το ρόλο που έχει ο πολίτης στον κόσμο και αυτός δεν είναι να περιορίζεται σε ιδιωτικές του υποθέσεις όταν ένας ολόκληρος κλάδος αναπαράγει βιομηχανικά την αδικία, συναθροίζει μοντέλα για να τα προσφέρει σε ισχυρούς τύπους, βλέπε Αλβέρτο Β’ του Μονακό.

Αντί να οδηγηθεί η υπόθεση σε κάποια δικαστική αίθουσα, η γυναίκα κλείστηκε σε κλινική υπό σκιώδεις συνθήκες. Στην Ελλάδα -αντίστοιχα- που δεν έχει μείνει δάσος άκαυτο στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου, στην Ελλάδα που δημοσιογράφος παρουσιάζει δελτίο ειδήσεων στο ΣΚΑΙ και εκφέρει «παράνομους εξωγήινους» σε πολιτεία των ΗΠΑ [δεν χρειάζεται να έχει κάποιος Proficiency για να καταλάβει τι έχει γίνει εδώ], στην Ελλάδα που, όπως φαίνεται, ο λόγος που δεν ήθελαν ούτε να ακούσουν για έξοδο από την ΕΕ οι πολιτικές ελίτ, ήταν τελικά για να μη χάσουν τη ροή οργανωμένου χρήματος τύπου ΟΠΕΚΕΠΕ, στην Ελλάδα που ακόμα ανεβάζουμε το έργο «γιορτή της Δημοκρατίας» στην επέτειο καταστροφής της Κύπρου, δεν υπάρχει απορία για το τι θα συμβεί στους γονείς των Τεμπών και με όλους μας τελικά, αν μπούμε στο τραίνο ή αν βρεθούμε τη λάθος στιγμή στο λάθος μέρος και δεν έχει σταυρωθεί σε κοινή θέα μία Karen Mulder προηγουμένως για να αφήσει σήμανση. Και αυτός ο άνθρωπος εισέπραξε σιωπή.

Η κοινωνία, τελικά, είναι μία παραδοχή ότι μαζί μπορούμε να ζήσουμε καλύτερα ή ότι προτιμάμε αυτή τη ζωή από μία καλύτερη γιατί αποτελεί η πολιτισμική, ηθική μας τοποθέτηση. Αυτό για να αντέξει χρειάζεται αυτοθυσία, όπως της προσωπικότητας που παρουσιάσαμε πιο πάνω, με αφορμή την ημέρα της γυναίκας. Χρειάζεται έγνοια, έννοια και αξιοπρέπεια. Ο Ρενάν είπε ότι δύο πράγματα αποτελούν την πνευματική αρχή που είναι ένα έθνος: η κατοχή πλούσιας κληρονομιάς αναμνήσεων και η επιθυμία να ζήσουν μαζί και να διαιωνίσουν την αξία της κληρονομιάς που έλαβαν, δηλαδή η επιθυμία να μοιραστούν το μέλλον. Πουθενά στο δρόμο δεν είναι αναπόσπαστο συστατικό αγαθά, γη ή χρήματα. Δηλαδή ακόμα και η υπογεννητικότητα είναι σύμπτωμα, όχι αιτία. Έθνος είναι διακαής θυμός, θυμός [με την αρχαία έννοια]. Χρειάζεται να διαφυλαχθεί ό,τι πνευματικό επίπευγμα έχει παράξει ένας τέτοιος «ζωτικός χώρος» κι εκεί που υπάρχει έλλειψη, είναι απόλυτη ανάγκη δημόσια πρόσωπα να αποδεικνύουν ότι έχουν σιδερένια θέληση να την καλύψουν. Ένα έθνος που προορίζεται να έχει μέλλον, χρειάζεται ανθρώπους όπως η Ολλανδή top model, που σηκώνουν τα καπάκια των υπονόμων και καθαρίζουν τη δυσωδία, ό,τι και να είναι αυτό που τη φυλάττει.

Back to top button