Ο επίτιμος Διοικητής της Διοίκησης Αεροπορικής Υποστήριξης και αμυντικός αναλυτής μιλά στη «Ναυτεμπορική» ανήμερα της γιορτής της Πολεμικής Αεροπορίας για τη νέα εποχή των Rafale και των F-35, τα συνεργατικά drones, την απόκτηση των μεταγωγικών KC-390 και τα μέτρα για την ενίσχυση και τη μέριμνα του ανθρώπινου δυναμικού.
Παράλληλα, στέλνει μήνυμα τιμής προς τα στελέχη που καθημερινά υπερασπίζονται τον εθνικό εναέριο χώρο, αλλά μιλά και για τις απαιτήσεις της νέας εποχής στην αεροπορική ισχύ.
Όπως επισημαίνει, η αποστολή της Πολεμικής Αεροπορίας έχει αλλάξει ριζικά, καθώς η σύγχρονη αεροπορική υπεροχή δεν περιορίζεται πλέον στην παρουσία και στις δυνατότητες των μαχητικών αεροσκαφών. Τα μη επανδρωμένα συστήματα, οι δορυφόροι, οι πληροφορίες σε πραγματικό χρόνο, ο ηλεκτρονικός πόλεμος και οι κυβερνοδυνατότητες διαμορφώνουν ένα εντελώς διαφορετικό επιχειρησιακό περιβάλλον.
Ο ίδιος υπογραμμίζει ότι η είσοδος των Rafale, η αναβάθμιση των F-16 σε επίπεδο Viper και η προοπτική απόκτησης των F-35 δημιουργούν μια νέα πραγματικότητα, ωστόσο, ξεκαθαρίζει ότι η πρόκληση δεν είναι απλώς η απόκτηση σύγχρονων αεροσκαφών, αλλά η ένταξή τους σε ένα ενιαίο σύστημα επιχειρήσεων, στο οποίο κάθε μέσο θα πολλαπλασιάζει την αποτελεσματικότητα των υπολοίπων.
Το μήνυμα τιμής
«Η γιορτή της Πολεμικής Αεροπορίας είναι πρωτίστως μια ημέρα τιμής και αναγνώρισης για τις γυναίκες και τους άνδρες που καθημερινά υπερασπίζονται τον εθνικό εναέριο χώρο, κάτω από ιδιαίτερα απαιτητικές και επικίνδυνες συνθήκες. Το πρώτο μήνυμα λοιπόν είναι ,ένα μεγάλο ευχαριστώ στα στελέχη μας, στους ιπταμένους, στους τεχνικούς, στους μηχανικούς, στο προσωπικό υποστήριξης, αλλά και στις οικογένειές τους, που στηρίζουν αυτή την αποστολή. Παράλληλα, τιμούμε τη μνήμη όλων εκείνων που έδωσαν τη ζωή τους στην εκτέλεση του καθήκοντος».
Νέα εποχή στις αερομεταφορές και στον εναέριο ανεφοδιασμό
Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνει στην απόκτηση των μεταγωγικών αεροσκαφών KC-390, μετά τη διακρατική συμφωνία με την Πορτογαλία, η οποία υπογράφηκε στις 2 Νοεμβρίου και αφορά την προμήθεια τριών αεροσκαφών, με δυνατότητα απόκτησης τριών επιπλέον.
Όπως εξηγεί, το KC-390 δεν έρχεται να αντικαταστήσει αυτομάτως το C-130, «το οποίο έχει αποδείξει διαχρονικά την αξία του σε δύσκολες επιχειρησιακές συνθήκες, αλλά να προσθέσει νέες δυνατότητες και να ενισχύσει τον υφιστάμενο στόλο». Η μεγαλύτερη ταχύτητα, τα σύγχρονα ηλεκτρονικά συστήματα και οι αυξημένες δυνατότητες μεταφοράς φορτίου και προσωπικού αποτελούν σημαντικά πλεονεκτήματα.
Ωστόσο, εξήρε την ιδιαίτερα σημαντική τη δυνατότητα εναέριου ανεφοδιασμού. Η Ελλάδα, όπως σημειώνει, «αποκτά για πρώτη φορά αυτή τη δυνατότητα με δικό της αεροσκάφος, γεγονός που θα επιτρέψει στα μαχητικά να παραμένουν περισσότερο χρόνο στον αέρα και να αυξάνουν την επιχειρησιακή τους ακτίνα».
«Έναν πραγματικός πολλαπλασιαστής ισχύος»
«Πρόκειται για έναν πραγματικό πολλαπλασιαστή ισχύος», τονίζει, επισημαίνοντας ότι η δυνατότητα αυτή θα ενισχύσει την αυτονομία και την επιχειρησιακή αποτελεσματικότητα των Rafale, των Mirage και στη συνέχεια των F-16.
Παράλληλα, προειδοποιεί ότι η επιτυχία της επένδυσης θα εξαρτηθεί από την τεχνική υποστήριξη, την εκπαίδευση των πληρωμάτων, την επάρκεια ανταλλακτικών και τη δημιουργία των απαραίτητων υποδομών. Το ζητούμενο, σύμφωνα με τον ίδιο, είναι να δημιουργηθεί μια ολοκληρωμένη δυνατότητα αερομεταφορών και εναέριου ανεφοδιασμού που θα ενισχύσει την εθνική αυτονομία.
F-35 και συνεργατικά drones, η επόμενη μεγάλη αλλαγή
Στη νέα επιχειρησιακή φιλοσοφία που διαμορφώνεται διεθνώς, ο Κωνσταντίνος Ιατρίδης αποδίδει ξεχωριστή σημασία στα συνεργατικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη, τα οποία θα επιχειρούν μαζί με επανδρωμένα μαχητικά, όπως τα F-35.
«Αυτό που ανέφερε ο Υπουργός Άμυνας κ. Δένδιας και περιγράφεται με τον όρο συνεργατικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη, αποτελεί μία από τις σημαντικότερες αλλαγές στη φιλοσοφία των αεροπορικών επιχειρήσεων διεθνώς», εξηγώντας ανέφερε ότι «στην πράξη, μιλάμε για μη επανδρωμένα αεροσκάφη που θα μπορούν να επιχειρούν σε συνεργασία με επανδρωμένα μαχητικά, όπως τα F-35, λειτουργώντας ως προέκταση των
δυνατοτήτων τους».
Η αναλογία που έχει αναφερθεί, έως και έξι μη επανδρωμένα αεροσκάφη ανά επανδρωμένο μαχητικό, όπως τόνισε, αποτυπώνει τη φιλοσοφία αυτής της νέας επιχειρησιακής αρχιτεκτονικής. «Δεν σημαίνει απλώς ότι ένα μαχητικό θα συνοδεύεται από έξι drones. Σημαίνει ότι ο χειριστής θα έχει στη διάθεσή του ένα ευρύτερο σύνολο συνεργαζόμενων μέσων, τα οποία θα μπορούν να αναλαμβάνουν διαφορετικούς ρόλους. Τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη μπορούν να συμβάλουν στην επιτήρηση, στη συλλογή πληροφοριών, στην αναγνώριση απειλών, στην επέκταση της επιχειρησιακής αντίληψης και, ανάλογα με τη διαμόρφωσή τους, στην υποστήριξη αποστολών κρούσης ή ηλεκτρονικού πολέμου».
Το σημαντικό πλεονέκτημα
Το σημαντικότερο πλεονέκτημα, όπως τονίζει ο κ. Ιατρίδης «είναι ότι μεταφέρουμε μέρος του επιχειρησιακού κινδύνου από τον άνθρωπο σε μη επανδρωμένα συστήματα, ενώ παράλληλα αυξάνουμε τον αριθμό των διαθέσιμων αισθητήρων και των επιχειρησιακών επιλογών».
«Φυσικά, πρέπει να είμαστε ρεαλιστές. Δεν αρκεί να αγοράσουμε drones και να τα συνδέσουμε με ένα F-35. Χρειάζεται ασφαλής επικοινωνία, διαλειτουργικότητα, τεχνητή νοημοσύνη, αξιόπιστη διαχείριση δεδομένων, κατάλληλη εκπαίδευση και σαφές πλαίσιο ανθρώπινης εποπτείας στη λήψη αποφάσεων. Επομένως, θεωρώ ότι αυτή η κατεύθυνση είναι απολύτως σωστή και πρέπει να αντιμετωπιστεί ως επένδυση στο μέλλον της Πολεμικής Αεροπορίας Η αεροπορική υπεροχή των επόμενων δεκαετιών δεν θα εξαρτάται μόνο από το πόσο προηγμένο είναι ένα μαχητικό, αλλά και από το πόσο αποτελεσματικά συνεργάζεται με όλα τα υπόλοιπα μέσα».
Στη σωστή κατεύθυνση η μεταρρύθμιση «Ατζέντα 2030»
Στο πλαίσιο αυτό, σημειώνει ότι η μεταρρύθμιση «Ατζέντα 2030» κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση, καθώς δίνει έμφαση στη δικτύωση των οπλικών συστημάτων και στη δημιουργία ενός ενιαίου επιχειρησιακού περιβάλλοντος, όπου αεροσκάφη, μη επανδρωμένα μέσα, πλοία, επίγεια συστήματα και αισθητήρες θα μπορούν να ανταλλάσσουν πληροφορίες και να συνεργάζονται.
«Στόχος δεν είναι απλώς η απόκτηση σύγχρονων οπλικών συστημάτων, αλλά η συγκρότηση μιας ολοκληρωμένης αμυντικής δύναμης, στην οποία η τεχνολογία και η δικτυοκεντρική λειτουργία θα αποτελούν πολλαπλασιαστές επιχειρησιακής ισχύος».
Το μεγάλο στοίχημα του ανθρώπινου δυναμικού
Πέρα από τους εξοπλισμούς και τις τεχνολογικές δυνατότητες, ο επίτιμος Διοικητής της ΔΑΥ αναδεικνύει ως καθοριστικό παράγοντα για την αποτελεσματικότητα των Ενόπλων Δυνάμεων το ανθρώπινο δυναμικό.
Όπως υπογραμμίζει, «τα οπλικά συστήματα από μόνα τους δεν μπορούν να εγγυηθούν την ασφάλεια μιας χώρας, καθώς είναι τα στελέχη που μετατρέπουν την τεχνολογία σε πραγματική επιχειρησιακή ισχύ». Για τον λόγο αυτό, θεωρεί ότι η μέριμνα για το προσωπικό πρέπει να αποτελεί κεντρικό πυλώνα της αμυντικής πολιτικής και όχι μια συμπληρωματική κοινωνική παροχή.
Αξιολογώντας τις παρεμβάσεις του υπουργείου Εθνικής Άμυνας, αναγνωρίζει ότι το νέο μισθολόγιο, οι αυξήσεις στις αποδοχές και οι προσπάθειες βελτίωσης της υπηρεσιακής εξέλιξης κινούνται προς τη σωστή κατεύθυνση. Ωστόσο, εκτιμά ότι χρειάζονται πρόσθετες παρεμβάσεις, ιδιαίτερα για τα χαμηλόβαθμα στελέχη.
Ιδιαίτερη αναφορά κάνει στο στεγαστικό πρόγραμμα των Ενόπλων Δυνάμεων, επισημαίνοντας ότι η εξεύρεση κατοικίας σε παραμεθόριες περιοχές και νησιά αποτελεί συχνά σοβαρό πρόβλημα, εξαιτίας του υψηλού κόστους και των περιορισμένων επιλογών.
Η δημιουργία στρατιωτικών κατοικιών στον Έβρο, στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου και στην Αττική, καθώς και η ανάπτυξη παιδικών σταθμών, αποτελούν, κατά την άποψή του, ουσιαστικές παρεμβάσεις για τη στήριξη των οικογενειών των στρατιωτικών και την παραμονή των στελεχών στις θέσεις τους.
«Είναι θετικό ότι το πρόγραμμα προχωρά σε νέες φάσεις», όπως τονίζει προσθέτοντας ότι «ωστόσο, θα πρέπει να είμαστε ειλικρινείς. Δεν αρκεί να θεσπίζουμε μέτρα. Πρέπει να διασφαλίζουμε ότι αυτά φτάνουν πραγματικά σε εκείνους που τα έχουν περισσότερο ανάγκη.
Χρειάζεται λοιπόν συνεχής αξιολόγηση των αποδοχών, ουσιαστική στήριξη των χαμηλόβαθμων στελεχών, αξιοκρατία στις κρίσεις και τις προαγωγές, καλύτερη αξιοποίηση της
εμπειρίας και των γνώσεων του προσωπικού, αλλά και σεβασμός στην οικογενειακή ζωή των ανθρώπων που υπηρετούν την πατρίδα».
«Κάθε ευρώ στο ανθρώπινο δυναμικό είναι επένδυση στην εθνική άμυνα»
Κλείνοντας, ο Κωνσταντίνος Ιατρίδης επαναφέρει το ανθρώπινο δυναμικό ως βασική προϋπόθεση για την αποτελεσματικότητα κάθε εξοπλιστικής επένδυσης. Όπως τονίζει, «ο ανταγωνισμός για την προσέλκυση και τη διατήρηση ικανών στελεχών αποτελεί πλέον πραγματικότητα και οι Ένοπλες Δυνάμεις χρειάζονται προσωπικό με υψηλή κατάρτιση, τεχνολογικές γνώσεις και εξειδίκευση».
«Κάθε ευρώ που επενδύεται στο ανθρώπινο δυναμικό αποτελεί επένδυση στην εθνική άμυνα», σημειώνει χαρακτηριστικά.
Προσθέτει, δε, «καμία εξοπλιστική επένδυση δεν μπορεί να αποδώσει χωρίς κατάλληλα εκπαιδευμένο, αξιοπρεπώς αμειβόμενο και ουσιαστικά υποστηριζόμενο προσωπικό.
Η αποτροπή δεν χτίζεται μόνο με αεροσκάφη, πλοία και πυραυλικά συστήματα. Χτίζεται με ανθρώπους, τεχνολογία, εκπαίδευση, ετοιμότητα και πάνω από όλα, με εθνική
αποφασιστικότητα».
naftemporiki.gr