Η Γαλλία επιβεβαίωσε ότι βρίσκεται στο τελικό στάδιο ο σχεδιασμός μιας διεθνούς αποστολής συνοδείας πλοίων στο Στενό του Ορμούζ, με στόχο την ασφαλή αποκατάσταση της ναυσιπλοΐας μόλις σταθεροποιηθεί οριστικά η κατάσταση στην περιοχή.
Ο Γάλλος υπουργός Εξωτερικών Ζαν-Νοέλ Μπαρό δήλωσε ότι οι Ευρωπαίοι και οι εταίροι τους «οριστικοποιούν» τα σχέδια για μια στρατιωτική δύναμη που θα συνοδεύει εμπορικά πλοία μέσω του περάσματος, προσθέτοντας ότι οι σχετικές εργασίες βρίσκονται ήδη σε προχωρημένο στάδιο. Παράλληλα, ο Εμανουέλ Μακρόν ανέφερε ότι περίπου 15 χώρες είναι έτοιμες να συμμετάσχουν σε μια τέτοια αποστολή, η οποία, σύμφωνα με το Παρίσι, θα έχει αμυντικό χαρακτήρα.
Η γαλλική πρωτοβουλία έρχεται σε μια στιγμή κατά την οποία το Ορμούζ παραμένει τυπικά ανοιχτό μόνο υπό αυστηρούς όρους και με εύθραυστο το πλαίσιο της εκεχειρίας. Το Reuters μετέδωσε ότι το Ιράν άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο ελεγχόμενης επαναλειτουργίας του Στενού, αλλά με υποχρεωτικό συντονισμό όλων των πλοίων με τον ιρανικό στρατό, ενώ το Associated Press σημείωσε ότι η πιθανότητα ύπαρξης ναρκών και οι συνεχιζόμενες εντάσεις κρατούν τη ναυσιπλοΐα σε καθεστώς υψηλού κινδύνου.
Την ίδια ώρα, η Τεχεράνη επιχειρεί να επιβάλει και νέους κανόνες κίνησης μέσα στο Στενό. Σύμφωνα με οδηγία που αποδόθηκε στο ναυτικό των Φρουρών της Επανάστασης και μεταδόθηκε από διεθνή μέσα, τα διερχόμενα πλοία καλούνται να ακολουθούν δύο εναλλακτικά δρομολόγια, πιο κοντά στις ιρανικές ακτές, λόγω του κινδύνου ναρκών στις συνήθεις θαλάσσιες λωρίδες. Η είσοδος στον Κόλπο από τη Θάλασσα του Ομάν κατευθύνεται πλέον ανάμεσα στις ιρανικές ακτές και το νησί Λαράκ, ενώ η έξοδος περνά νοτίως του ίδιου νησιού, αποφεύγοντας την πιο ομαλή και παραδοσιακή διαδρομή προς την πλευρά του Ομάν.
Το νησί Λαράκ αναδεικνύεται έτσι σε κομβικό σημείο ελέγχου, αυτό που ναυτιλιακοί κύκλοι περιγράφουν ήδη ως το νέο «σταθμό διοδίων» της Τεχεράνης. Η Wall Street Journal σημειώνει ότι η ιρανική πλευρά περιορίζει δραστικά τη διέλευση πλοίων και επιβάλλει καθεστώς συντονισμού με τους Φρουρούς της Επανάστασης, ενώ άλλες αναφορές καταγράφουν ότι η νέα ροή πλοίων περνά ουσιαστικά από το φίλτρο του Λαράκ, μετατρέποντας ένα διεθνές πέρασμα σε ελεγχόμενο θαλάσσιο διάδρομο.
Μέσα σε αυτό το σκηνικό, η γαλλική πρόταση για συνοδεία πλοίων αποκτά βαρύ γεωπολιτικό φορτίο. Δεν αφορά απλώς την προστασία της εμπορικής ναυτιλίας, αλλά συνιστά και προσπάθεια των Ευρωπαίων να επανέλθουν δυναμικά στο πεδίο της θαλάσσιας ασφάλειας σε μια από τις πιο κρίσιμες ενεργειακές αρτηρίες του πλανήτη. Ωστόσο, η υπόθεση μόνο απλή δεν είναι. Η Ιταλία, για παράδειγμα, ξεκαθάρισε ήδη ότι δεν πρόκειται να στείλει πλοία για περιπολίες στο Ορμούζ χωρίς εντολή του ΟΗΕ, κάτι που δείχνει ότι παρά τη γαλλική κινητοποίηση, δεν υπάρχει ακόμη πλήρης ευρωπαϊκή ομοφωνία για τη μορφή και το νομικό πλαίσιο της αποστολής.
Η εικόνα που διαμορφώνεται είναι καθαρή. Από τη μία, η Δύση και ειδικά η Γαλλία θέλουν να ξανανοίξουν τον θαλάσσιο διάδρομο με διεθνή συνοδεία και ελεγχόμενη στρατιωτική παρουσία. Από την άλλη, το Ιράν επιχειρεί να παγιώσει στην πράξη ένα νέο σύστημα διέλευσης, με δικές του διαδρομές, δικούς του όρους και αυξημένο έλεγχο πάνω στην εμπορική ροή. Και αυτό σημαίνει ότι ακόμη κι αν σταματήσουν οριστικά οι εχθροπραξίες, η μάχη για το Ορμούζ κάθε άλλο παρά έχει τελειώσει.