Η Μέση Ανατολή βρίσκεται σε ένα εκρηκτικό σημείο, αποκαλύπτοντας με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο την αδυναμία και την αλαζονεία της αμερικανικής στρατηγικής υπό τον Ντόναλντ Τραμπ. Οι Φρουροί της Επανάστασης του Ιράν ξεκαθάρισαν ότι δεν πρόκειται να επιτρέψουν την εξαγωγή ούτε ενός λίτρου πετρελαίου από τη Μέση Ανατολή, αν συνεχιστούν οι επιθέσεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ. Η απάντηση του Τραμπ ήταν, όπως συνηθίζει, υπερβολική και ασαφής: «θα χτυπήσουμε το Ιράν πολύ πιο σκληρά».
Το αποτέλεσμα είναι ότι οι ΗΠΑ έχουν πλέον εγκλωβιστεί σε έναν πόλεμο που οι ίδιες προκάλεσαν. Η Τεχεράνη, εκμεταλλευόμενη τη στρατηγική σημασία των Στενών του Ορμούζ, ελέγχει κρίσιμα ενεργειακά δίκτυα και έχει περιορίσει σοβαρά τη ροή πετρελαίου, με την τιμή του Brent να φτάνει σχεδόν τα 120 δολάρια το βαρέλι, δημιουργώντας οικονομική αναστάτωση παγκοσμίως. Το Ιράν δεν περιορίζεται μόνο σε στρατιωτικούς στόχους των ΗΠΑ και του Ισραήλ, αλλά στοχεύει και ενεργειακές υποδομές, αναγκάζοντας τα κράτη του Κόλπου να καταρρίπτουν drones και πυραύλους, ενώ πολλοί ναυτικοί έχουν χάσει τη ζωή τους σε επιθέσεις σε εμπορικά πλοία.
Ο Τραμπ, όμως, συνεχίζει να λειτουργεί σε μια σφαίρα φαντασίας. Από τη μία δηλώνει ότι ο πόλεμος θα είναι «μια σύντομη εκδρομή», από την άλλη αφήνει να εννοηθεί ότι δεν αποκλείει την υποστήριξη δολοφονιών ηγετών όπως ο νεότερος Χαμενεΐ για να εξαναγκάσει την Τεχεράνη να υποχωρήσει. Το αποτέλεσμα είναι μία στρατηγική αστάθεια που καθιστά οποιαδήποτε διπλωματική λύση σχεδόν αδύνατη και ενισχύει την εικόνα των ΗΠΑ ως χώρας εγκλωβισμένης σε μια αυτοδημιούργητη κρίση.
Πέρα όμως από τα εξωτερικά αδιέξοδα, η διοίκηση Τραμπ εμφανίζει ρήγματα και εσωτερικά. Οι φήμες για διαφωνία με τον αντιπρόεδρο Τζέι Ντι Βανς έχουν προκαλέσει θόρυβο: σύμφωνα με αναφορές, ο Βανς ήταν «λιγότερο ενθουσιώδης» για την επιχείρηση στο Ιράν και «φιλοσοφικά διαφορετικός» από τον Τραμπ στην αρχή της σύγκρουσης. Παρά τις δημόσιες προσπάθειες του Τραμπ να υποβαθμίσει τη διαφωνία, η πληροφορία αυτή αποκαλύπτει έναν πρόεδρο που προχωρά σε επιθετικές στρατιωτικές αποφάσεις σχεδόν μόνος, αψηφώντας ακόμη και τη συμβουλή των υψηλόβαθμων συνεργατών του. Η εικόνα είναι σαφής: η αμερικανική εκτελεστική εξουσία, υπό τον Τραμπ, λειτουργεί με αλαζονεία και αυτοσχεδιασμό, εγκλωβίζοντας τη χώρα σε μια σύγκρουση χωρίς σαφή στρατηγικό τέλος.
Εν μέσω αυτής της κατάστασης, οι ΗΠΑ έχουν ήδη υποστεί απώλειες και οικονομικό κόστος. Επτά Αμερικανοί στρατιώτες σκοτώθηκαν, οκτώ τραυματίστηκαν σοβαρά, ενώ περισσότερες από 36.000 δυνάμεις έχουν αποσυρθεί από την περιοχή. Οι τιμές του πετρελαίου και του φυσικού αερίου αυξάνονται, επιβαρύνοντας τις αγορές και εντείνοντας τις πολιτικές ανησυχίες, ειδικά ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών. Η προσπάθεια του Τραμπ να καθησυχάσει το κοινό με ασαφείς δηλώσεις για «ασφάλιση κινδύνου» στα Στενά του Ορμούζ και συνοδεία δεξαμενόπλοιων μοιάζει περισσότερο με επικοινωνιακή κάλυψη παρά με στρατηγικό σχέδιο.
Στην ουσία, η αμερικανική πολιτική υπό τον Τραμπ έχει δημιουργήσει έναν πόλεμο χωρίς εύκολη έξοδο. Ο Τραμπ, με τις αντιφατικές δηλώσεις και την αντικρουόμενη στάση του απέναντι σε συνεργάτες όπως ο Βανς, αποδεικνύει ότι η χώρα δεν έχει σχέδιο τερματισμού της σύγκρουσης.
Οι ΗΠΑ βρίσκονται παγιδευμένες σε μια κρίση που οι ίδιες προκάλεσαν, με την Τεχεράνη να δείχνει αποφασισμένη και προετοιμασμένη για μακροχρόνιο πόλεμο. Το μόνο βέβαιο είναι ότι η πολιτική του Τραμπ έχει οδηγήσει σε μεγαλύτερη ανασφάλεια, οικονομική πίεση και διεθνή απομόνωση, αποδεικνύοντας ότι η αμερικανική υπεροψία μπορεί να μετατραπεί σε παγίδα χωρίς επιστροφή.
karditsastakra.