Σε μια περίοδο καταιγιστικών εξελίξεων στη Μέση Ανατολή, η Τουρκία επιχειρεί κινήσεις εντυπωσιασμού με την ανάπτυξη μαχητικών F-16 στα κατεχόμενα της Κύπρου, την ώρα που ο άξονας Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ ενισχύεται επιχειρησιακά. Σύμφωνα με τον στρατηγικό αναλυτή Κωνσταντίνο Κούσαντα, η Άγκυρα αντιλαμβάνεται την απώλεια της ισχύος της και την επερχόμενη στρατηγική της περιθωριοποίηση από τη Δύση.
Η Ενίσχυση του Ελληνισμού και ο Ρόλος της Σούδας
Η Ελλάδα διαδραματίζει πλέον έναν ιδιαίτερα κρίσιμο ρόλο «επί του πεδίου», ελέγχοντας στρατηγικά σημεία από το Διδυμότειχο έως την Κάρπαθο και τη Σούδα [01:16]. Η βάση της Σούδας αποτελεί το κέντρο παροχής υπηρεσιών για τα δυτικά μαχητικά και πλοία, ενώ η έμπρακτη συμμετοχή της Ελλάδας στην Κύπρο με 4 F-16 και δύο φρεγάτες επισφραγίζει την υλοποίηση της συμφωνίας «3+1» (Ελλάδα, Κύπρος, Ισραήλ με τη στήριξη των ΗΠΑ) [01:50].
Η Τουρκική «Κίνηση Απελπισίας» στα Κατεχόμενα
Η πρόσφατη ανάπτυξη έξι τουρκικών μαχητικών F-16 στα κατεχόμενα ερμηνεύεται ως μια προσπάθεια της Άγκυρας να ικανοποιήσει την εγχώρια κοινή γνώμη και να απαντήσει στην ελληνική παρουσία [04:54]. Ωστόσο, ο κ. Κούσαντας υπογραμμίζει ότι πρόκειται για μια παράνομη ενέργεια που παραβιάζει τις αμερικανικές δεσμεύσεις (τροπολογία Μενέντεζ-Ρούμπιο), η οποία απαγορεύει τη χρήση αμερικανικού οπλισμού στα κατεχόμενα εδάφη [18:37]. Η κίνηση αυτή χαρακτηρίζεται ως «κίνηση αντιπερισπασμού» και «απελπισίας», καθώς η Τουρκία παραμένει απούσα από τις μεγάλες γεωπολιτικές αποφάσεις της Δύσης [05:17].
Το Ισραήλ και ο «Επόμενος Στόχος»
Μετά την απομείωση του βαλιστικού προγράμματος του Ιράν σε ποσοστό άνω του 90% [10:18], το Ισραήλ φαίνεται να αποκτά πλήρη επιχειρησιακή κυριαρχία στην περιοχή, φτάνοντας μέχρι τα σύνορα της Τουρκίας στη Βόρεια Συρία [07:48]. Η Άγκυρα, βλέποντας την τεράστια διαφορά αεροπορικής ισχύος με το Ισραήλ και την παρουσία ισραηλινών συμφερόντων κοντά στις βάσεις της, αντιλαμβάνεται ότι μπορεί να είναι ο επόμενος στόχος εάν συνεχίσει να προκαλεί τη δυτική αρχιτεκτονική ασφάλειας [09:11].
Ενεργειακές Ανακατατάξεις και ο Παράγοντας «Κίνα»
Ο πόλεμος πλήττει καίρια την Κίνα, η οποία εξαρτάται σε ποσοστό 45% από το πετρέλαιο του Περσικού Κόλπου [20:28]. Στο βάθος του ορίζοντα, διαφαίνεται μια προσπάθεια της Δύσης να «ανοίξει» το Ιράν μετά τη λήξη των εχθροπραξιών, με τις ΗΠΑ να στοχεύουν στον έλεγχο και την προστασία των ενεργειακών αποθεμάτων (φυσικό αέριο και πετρέλαιο) της περιοχής, όπως στο στρατηγικό νησί Καρκ [22:01].
Συμπέρασμα
Η Τουρκία βρίσκεται σε μια κρίσιμη καμπή. Η ταύτισή της με ριζοσπαστικά κινήματα και η απόστασή της από τις αξίες του ΝΑΤΟ την οδηγούν σε διπλωματική και στρατιωτική απομόνωση, την ώρα που ο άξονας της Ανατολικής Μεσογείου με επίκεντρο την Ελλάδα και το Ισραήλ αναδιαμορφώνει τον χάρτη της περιοχής.