Η παρούσα κυβέρνηση είχε τη μεγαλύτερη στήριξη από τον Τύπο και τα ΜΜΕ από οποιαδήποτε προηγούμενη μεταπολιτευτική κυβέρνηση. Ταυτόχρονα, ήταν η μόνη που δεν είχε ουσιαστικά αντιπολίτευση απέναντί της! Το κόμμα που εξελέγη αξιωματική αντιπολίτευση στις τελευταίες εκλογές (2023) κατακερματίστηκε. Και ενώ τα ποσοστά του κυβερνητικού κόμματος υποχώρησαν κοντά στο μισό (και το εκλογικό σώμα συρρικνώνεται όσο ποτέ στο παρελθόν), κανένα άλλο κόμμα δεν μπόρεσε μέχρι στιγμής να καλύψει το κενό.
Παρόλη τη στήριξη που είχε η κυβέρνηση αυτή από τον Τύπο, και παρά το γεγονός ότι δεν έχει αντιπολίτευση απέναντί της, τελικά αντιμετωπίζει μια χιονοστιβάδα σκανδάλων. Κάθε είδους…
Το 1989 και οι Διαφορές του Σήμερα
Η τωρινή συγκυρία μπορεί να συγκριθεί μόνο με το 1989, όταν η κυβέρνηση Ανδρέα Παπανδρέου αντιμετώπιζε αλλεπάλληλα σκάνδαλα. Με μια πολύ μεγάλη διαφορά, ωστόσο: Τότε τα σκάνδαλα καταγγέλλονταν από τον εγχώριο Τύπο και τα εκμεταλλευόταν η εγχώρια Αντιπολίτευση για να φθείρει την τότε κυβέρνηση. Και το κατάφερε τελικά.
Αυτή τη φορά όμως:
Ο Τύπος εξακολουθεί να ελέγχεται σε γενικές γραμμές από την κυβέρνηση.
Η Αντιπολίτευση εξακολουθεί να μην μπορεί να απειλήσει άμεσα την κυβέρνηση.
Τα σκάνδαλα, τώρα πια, τα καταγγέλλει η Ευρωπαία Εισαγγελέας!
Και, ένα τουλάχιστον, η ίδια η κοινωνία, υπό το συναισθηματικό βάρος του τραγικού δυστυχήματος των Τεμπών. Όπου οι συγγενείς των 57 θυμάτων ανέδειξαν όσα δεν μπόρεσε ούτε ο ελεγχόμενος Τύπος ούτε η Δικαιοσύνη, μέχρι στιγμής… Και κατέβηκαν εκατομμύρια ανθρώπων στους δρόμους. Η κυβέρνηση λοιπόν, αντιμετωπίζει σφοδρά χτυπήματα «απ’ έξω» —από την Ευρωπαία Εισαγγελέα— και «από τα κάτω», από την ίδια την κοινωνία, που όχι μόνο δεν την εμπιστεύεται πια, αλλά και βαθιά την υποπτεύεται. Για όσα έκανε – ακόμα και για όσα ΔΕΝ έκανε!
Η «Επικοινωνία» ως Υπερόπλο και η Διάψευσή της
Η κυβέρνηση αυτή ανέδειξε την «επικοινωνία» σε υπέρτατη «αρετή» και «υπερόπλο» διακυβέρνησης. Έπεισε εαυτούς και αλλήλους ότι:
Σημασία δεν έχει αν αυτά που κάνεις είναι σωστά ή λάθος.
Σημασία δεν έχει αν σήμερα λες αυτά κι αύριο τα γυρίζεις και λες τα ακριβώς αντίθετα.
Σημασία δεν έχει αν οι μεγάλες επιλογές σου δικαιώνονται ή διαψεύδονται – αρκεί να ελέγχεις την επικοινωνία και να φτιάχνεις τη «σωστή εικόνα».
Αρκεί να ευθυγραμμίζεσαι με τους εφήμερους «συρμούς» και με τους εκάστοτε «ισχυρούς», εντός κι εκτός: πότε με τη #woke ατζέντα και πότε εναντίον της, πότε με την «πράσινη μετάβαση» ενάντια στις εξορύξεις και πότε με τις εξορύξεις, πότε εναντίον του #Τράμπ και πότε υπέρ του, πότε εναντίον των υπερ-πλεονασμάτων και πότε υπέρ τους, πότε με το Χρηματιστήριο Ενέργειας που φτιάχνει καρτέλ και πότε ενάντια στα καρτέλ (στα λόγια). Γενικά «όπου φυσάει ο άνεμος».
Σημασία δεν έχει τι «δουλεύει» για τη χώρα μακροχρόνια, σημασία έχει μόνο τι «πουλάει» για την κυβέρνηση κάθε στιγμή.
Η Εντύπωση της Διαφθοράς
Κι όμως! Αυτή η κυβέρνηση που νόμιζε ότι βρήκε τη λύση για όλα τα προβλήματα, υποκαθιστώντας την Πολιτική με επικοινωνιακά πυροτεχνήματα, παθαίνει σήμερα τη μεγαλύτερη πανωλεθρία της εκεί ακριβώς: Στην επικοινωνία!
Γιατί η επικοινωνία χτίζεται και κερδίζεται με εντυπώσεις. Κι εκεί την πατάει σήμερα: Γιατί έχει δημιουργηθεί η εντύπωση ότι αυτή η κυβέρνηση είναι διεφθαρμένη! Μπορεί αυτό να ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, μπορεί και όχι. Σημασία έχει ότι με τη νέα δικογραφία της κας Κοβέσι, αυτή η εντύπωση εδραιώνεται πλήρως. Και το χειρότερο: έρχονται κι άλλες δικογραφίες από την κα Κοβέσι, για τον #ΟΠΕΚΕΠΕ και όχι μόνο.
Ασφαλώς εμείς εδώ δεν δικάζουμε και όλοι έχουν το τεκμήριο της αθωότητας. Όμως, το βέβαιο είναι ότι καταγγέλλονται πολύ σοβαρά αδικήματα:
ΟΠΕΚΕΠΕ: Αυτά που καταγγέλλονται ΔΕΝ ήταν απλά «αθώα» ρουσφέτια. Στήθηκε «μηχανή» με πλαστά στοιχεία και ΑΦΜ.
Τέμπη: Η καταστροφή στοιχείων έγινε, το μπάζωμα έγινε, ο κ. Τριαντόπουλος παραπέμφθηκε και η συγκάλυψη συνεχίζεται.
Υποκλοπές: Η απόφαση του δικαστηρίου ζητάει να διερευνηθεί ακόμα και Κατασκοπεία, την οποία η κυβέρνηση αποδίδει σε «ιδιώτες» για να μην την αφορά.
Συμπέρασμα: Ανικανότητα ή Σκοπιμότητα;
Το μόνο βέβαιο είναι ότι η κυβέρνηση έχασε τον έλεγχο. Σε όλα! Είτε είναι βαθιά ανακατεμένη η κυβέρνηση, είτε είναι εντελώς ανίκανη.
Δεν μπορεί τρία χρόνια μετά το δυστύχημα των Τεμπών να βρίζουν τους γονείς των θυμάτων. Αντί να τους αγκαλιάσουν, τους βρίζουν! Αντί να καταπραΰνουν τον πόνο τους, πυροδοτούν κοινωνική έκρηξη με τα καραγκιοζιλίκια στην αίθουσα του δικαστηρίου… που την «αναβάθμιζαν» επί ένα χρόνο και τελικά δεν χωράει ούτε τους μισούς!
Είτε είναι εντελώς ανίκανοι, είτε είναι εντελώς αδίστακτοι. Σε κάθε περίπτωση το έχουν χάσει. Εντελώς! Κι όπως φαίνεται, μάλλον δεν σώζονται πια…
ΥΓ.1 Υπάρχει βέβαια η περίπτωση να είναι και τα δύο: Και ανίκανοι και αδίστακτοι. Σε κάθε περίπτωση, δεν σώζονται. Με τίποτα…
ΥΓ.2 ΚαλήΑνάσταση σε όλους. Και στη χώρα, πρωτίστως. Γιατί στην Ελλάδα η Ανάσταση βιώθηκε πάντα ως Εθνική και Πνευματική Αναγέννηση μέσα από τα σκοτάδια. Τα σκοτάδια τα βλέπουμε όλοι γύρω μας. Ελπίζω να δούμε, κάποια στιγμή, και το Φως της Ανάστασης.