Διεθνή

Το ποίμνιο του Επιφάνιου του ζητά να μετονομάσει τον καθεδρικό του Alexander Nevsky προς τιμή Ουνίτη ”αγίου” του Ιωσαφάτ Kuntsevich! Στο δρόμο της ένωσης με Ουνία οι σχισματικοί του Κιέβου; To ψευδοποίμνιo του είναι Ουνίτες;

Το ποίμνιο του Επιφάνιου του ζητά να μετονομάσει τον καθεδρικό του Alexander Nevsky προς τιμή Ουνίτη ”αγίου” του Ιωσαφάτ Kuntsevich! Στο δρόμο της ένωσης με Ουνία οι σχισματικοί του Κιέβου; To ψευδοποίμνιo του είναι Ουνίτες; Και το Βατικανό κρύβεται πίσω από την διαθρησκευτική διαμάχη στην Ουκρανία;

“Αυτές τις μέρες παρακολουθούμε τα δεινά του λαού μας, τον μοναχισμό μας στη Λαύρα Κιέβου-Πετσέρσκ. Μαρτύριο, βάσανα… Μοναχοί που δεν έχουν γήινες ενοχές διώκονται”.Kαθηγητές του 18ου Λυκείου ΚΑΜΕΝΕΤΣ-ΠΟΔΙΛΣΚΥ απαιτούν να μετονομαστεί ο καθεδρικός ναός του Αγ. Alexander Nevsky προς τιμή Ουνίτη ”Αγίου”.

Μεταξύ των εκπαιδευτικών ενός από τα εκπαιδευτικά ιδρύματα του Kamenetz-Podolsky, συγκεντρώνονται υπογραφές που απαιτούν να μετονομαστεί ο Καθεδρικός Ναός UOC προς τιμήν του Iosafat Kuntsevich.

Στο έγγραφο, το οποίο περιήλθε στην κατοχή των συντακτών του UOJ, το διδακτικό προσωπικό του λυκείου θεωρεί «απαράδεκτο το γεγονός ότι ένας από τους πιο σημαντικούς και όμορφους καθεδρικούς ναούς της πόλης φέρει το όνομα ενός Ρώσου αγίου».

Από αυτή την άποψη, οι κρατικοί υπάλληλοι ζητούν από το δημοτικό συμβούλιο και τον «επίσκοπο» Pavel της OCU που υποστηρίζεται από τις ουκρανικές αρχές «να μετονομάσει τον Καθεδρικό Ναό Alexander Nevsky προς τιμήν του μεγάλου Ουκρανού αγίου και να να τον αποκαλεί Καθεδρικό Ναό του Αγίου Ιωσαφάτ».

Ο Ουνίτης Kuntsevich άγιος της Ελληνο-Καθολική Εκκλησίας, σύμφωνα με τους ιστορικούς, διακρίθηκε από απανθρωπιά και σκληρότητα, συμμετείχε σε βία και πογκρόμ, ενώ διεξήγαγε επίσης ένθερμη και βίαιη φανατική προπαγάνδα της ένωσης.

Στις 12 Νοεμβρίου 1623, κάτοικοι των πόλεων της Λευκορωσίας κοντά στο Vitebsk και οι Κοζάκοι σκότωσαν τον Kuntsevich.

Αποκαλυπτικό…ενεδικτικό του ενδιαφέροντος του Βατικανού για Κίεβο-Ουκρανία..

.ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ
ΤΟΥ ΠΑΠΑ ΙΩΑΝΝΗ ΠΑΥΛΟΥ Β’
ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ ΕΚΑΤΟΝΤΑΕΤΙΑ
ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ της Βρέστης

Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές,

  1. Πλησιάζει η ημέρα που η Ελληνο-Καθολική Εκκλησία της Ουκρανίας θα εορτάσει την τέταρτη εκατονταετηρίδα της ένωσης μεταξύ των επισκόπων της Μητροπολιτικής Επαρχίας Κιέβου Ρωσίας και της Αποστολικής Έδρας. Η ένωση ιδρύθηκε στη συνάντηση των αντιπροσώπων της Μητροπολιτικής Επαρχίας του Κιέβου με τον Πάπα, που έγινε στις 23 Δεκεμβρίου 1595, και ανακηρύχθηκε πανηγυρικά στο Μπρεστ-Λιτόφσκ, στον ποταμό Μπουγκ, στις 16 Οκτωβρίου 1596. Με το αποστολικό σύνταγμα Magnus Dominus et laudabile nimis(1), ο Πάπας Κλήμης Η’ το ανακοίνωσε σε ολόκληρη την Εκκλησία και, στην αποστολική επιστολή Benedictus sit Pastor(2), απευθύνθηκε στους επισκόπους της Μητροπολιτικής Επαρχίας για να τους ενημερώσει για το ένωση που μόλις είχε γίνει.

Οι Πάπες παρακολούθησαν με μεράκι και στοργή τη συχνά δραματική και οδυνηρή ζωή αυτής της Εκκλησίας. Θα ήθελα να υπενθυμίσω εδώ με έναν ιδιαίτερο τρόπο την εγκύκλιο Orientales omnes του Πίου XII, ο οποίος, το 1945, έγραψε αξέχαστες λέξεις για να θυμίσει τα τριακόσια πενήντα χρόνια από την αποκατάσταση της πλήρους κοινωνίας με την έδρα της Ρώμης(3).

Η Ένωση της Βρέστης άνοιξε μια νέα σελίδα στην ιστορία αυτής της Εκκλησίας(4).

Στους πιστούς της Ελληνοκαθολικής Εκκλησίας της Ουκρανίας ενώνονται, ευχαριστώντας και δέηση, οι Ελληνοκαθολικές Εκκλησίες της Διασποράς που ισχυρίζονται ότι ανήκουν στην Ένωση της Βρέστης, καθώς και οι άλλες Ανατολικές Εκκλησίες Καθολικοί και ολόκληρη η Εκκλησία.

Θέλω να ενώσω τον εαυτό μου με τους Καθολικούς της βυζαντινής παράδοσης σε αυτά τα εδάφη, κι εγώ, Επίσκοπος Ρώμης,

Σε αναζήτηση ενότητας

  1. Οι εορτασμοί της Ένωσης της Βρέστης πρέπει να ενταχθούν στο πλαίσιο της χιλιετίας του βαπτίσματος της Ρωσίας…….
  2. Από τότε που έλαβε χώρα η διαίρεση που πλήγωσε την ενότητα μεταξύ Δύσης και Βυζαντινής Ανατολής, έχουν γίνει συχνές και έντονες προσπάθειες για την αποκατάσταση της πλήρους κοινωνίας. Θέλω να υπενθυμίσω δύο ιδιαίτερα σημαντικά γεγονότα: τη Σύνοδο της Λυών το 1274, και κυρίως τη Σύνοδο της Φλωρεντίας το 1439, όπου υπογράφηκαν πρωτόκολλα ένωσης με τις Ανατολικές Εκκλησίες. Δυστυχώς, διάφορες αιτίες εμπόδισαν τις δυνατότητες που περιέχονται σε αυτές τις συμφωνίες να αποφέρουν τους αναμενόμενους καρπούς.Αποκαθιστώντας την κοινωνία με τη Ρώμη, οι επίσκοποι της Μητροπολιτικής Επαρχίας Κιέβου αναφέρθηκαν ρητά στις αποφάσεις της Συνόδου της Φλωρεντίας, επομένως σε μια Σύνοδο στην οποία συμμετείχαν άμεσα, μεταξύ άλλων, εκπρόσωποι του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως.Στο πλαίσιο αυτό λάμπει μια μορφή: αυτή του Μητροπολίτη Κιέβου Ισίδωρου, πιστού διερμηνέα και υπερασπιστή των αποφάσεων αυτής της Συνόδου, που χρειάστηκε να εξοριστεί λόγω των πεποιθήσεών του.
  3. dimpenews.com
Back to top button