Με αιχμηρό και υψηλών τόνων λόγο, ο Σταύρος Καλεντερίδης αφιέρωσε μεγάλο μέρος της εκπομπής του στις εξελίξεις γύρω από τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή, υποστηρίζοντας ότι το κρίσιμο πεδίο των επόμενων ημερών δεν βρίσκεται μόνο στην Τεχεράνη, στο Τελ Αβίβ ή στην Ουάσιγκτον, αλλά και στο Ισλαμαμπάντ, εκεί όπου –όπως εκτίμησε– θα κριθεί αν η εύθραυστη εκεχειρία θα αντέξει ή αν η περιοχή θα μπει σε νέο κύκλο εχθροπραξιών.
Ο αναλυτής υποστήριξε ότι το Πακιστάν αναδεικνύεται σε κομβικό διαμεσολαβητή ανάμεσα στις ΗΠΑ και το Ιράν, φιλοξενώντας κρίσιμες επαφές και διαβουλεύσεις. Σύμφωνα με την προσέγγισή του, η Ισλαμαμπάντ δεν επιλέχθηκε τυχαία, καθώς διατηρεί ανοικτούς διαύλους τόσο με την Τεχεράνη όσο και με την Ουάσιγκτον, ενώ επηρεάζεται άμεσα από κάθε αποσταθεροποίηση στην περιοχή, τόσο λόγω της γεωγραφικής γειτνίασης με το Ιράν όσο και λόγω των ενεργειακών και στρατηγικών ισορροπιών.
Ο Σταύρος Καλεντερίδης έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στο παρασκήνιο των επαφών, σημειώνοντας πως η αμερικανική πλευρά φέρεται να εκπροσωπείται από τον Τζέι Ντι Βανς, τον Στιβ Γουίτκοφ και τον Τζάρεντ Κούσνερ, ενώ από την πλευρά του Ιράν στο τραπέζι τοποθέτησε τον υπουργό Εξωτερικών Αμπάς Αραγτσί και άλλα κορυφαία πρόσωπα του ιρανικού μηχανισμού εξουσίας. Παράλληλα, μετέφερε την εικόνα αυξημένων μέτρων ασφαλείας στην πακιστανική πρωτεύουσα, παρουσιάζοντας το κλίμα ως εξαιρετικά βαρύ και αποκαλυπτικό της σοβαρότητας της συγκυρίας.
Στο επίκεντρο της ανάλυσής του βρέθηκε και η εκεχειρία, την οποία χαρακτήρισε εξαιρετικά εύθραυστη. Κατά την εκτίμησή του, η βασική απειλή για την αντοχή της συμφωνίας είναι η συνέχιση των ισραηλινών επιχειρήσεων στον Λίβανο. Υποστήριξε ότι οι επιθέσεις αυτές δυναμιτίζουν κάθε προσπάθεια αποκλιμάκωσης και αυξάνουν τον κίνδυνο να αποχωρήσει το Ιράν από τη διαδικασία, ανοίγοντας ξανά τον δρόμο για γενικευμένη ανάφλεξη.
Στο ίδιο πλαίσιο, επέμεινε ότι το Τελ Αβίβ επιχειρεί να κρατήσει ανοιχτά παράλληλα μέτωπα, ώστε να μην παγιωθεί ένα περιβάλλον σταθερότητας που θα ευνοούσε την Τεχεράνη. Ο ίδιος συνέδεσε αυτή τη στρατηγική με την προσπάθεια να επηρεαστεί και η αμερικανική στάση, εκτιμώντας πως η Ουάσιγκτον βρίσκεται σε δύσκολη θέση: είτε θα πιέσει για συνολική αποκλιμάκωση είτε θα βρεθεί ξανά αντιμέτωπη με το ενδεχόμενο νέας στρατηγικής ήττας.
Ιδιαίτερα σκληρός εμφανίστηκε και απέναντι στον Ντόναλντ Τραμπ, τον οποίο επέκρινε για τις δημόσιες τοποθετήσεις του σχετικά με το Ιράν, λέγοντας ότι οι πανηγυρικές δηλώσεις περί «νίκης» δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Αντιθέτως, υποστήριξε ότι η σημερινή εικόνα είναι δυσμενέστερη από εκείνη που είχε διαμορφωθεί τα προηγούμενα χρόνια, καθώς –όπως ανέφερε– δεν υπάρχουν πλέον οι ίδιες ασφαλιστικές δικλίδες για το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης, ούτε η ίδια δυνατότητα διεθνούς εποπτείας.
Ξεχωριστό βάρος έδωσε και στον ρόλο της Κίνας, την οποία παρουσίασε ως καθοριστικό παράγοντα πίσω από τη διπλωματική κινητικότητα των τελευταίων ημερών. Σύμφωνα με τον Σταύρο Καλεντερίδη, το Πεκίνο έχει ισχυρό λόγο να στηρίξει μια έστω προσωρινή σταθεροποίηση, τόσο για ενεργειακούς όσο και για γεωπολιτικούς λόγους. Όπως ανέφερε, η Κίνα επενδύει στρατηγικά στο Πακιστάν, επιδιώκει σταθερότητα στους θαλάσσιους και εμπορικούς διαδρόμους και θέλει να ενισχύσει τον ρόλο της ως δύναμης που μπορεί να επηρεάζει τις εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή.
Ο αναλυτής υπογράμμισε ακόμη ότι το Στενό του Ορμούζ παραμένει κομβικό στην εξίσωση, εκτιμώντας πως οι όποιες αποφάσεις ληφθούν γύρω από τη ναυσιπλοΐα, τα τέλη διέλευσης και τη γενικότερη ασφάλεια της περιοχής θα έχουν άμεσες συνέπειες όχι μόνο στην περιφερειακή ισορροπία, αλλά και στην παγκόσμια οικονομία.
Στο κλείσιμο της εκπομπής, το συμπέρασμα που επιχείρησε να αναδείξει ήταν ότι τίποτα δεν έχει κριθεί οριστικά. Αντιθέτως, υποστήριξε ότι οι επόμενες ημέρες θα είναι καθοριστικές, με το Ισλαμαμπάντ να λειτουργεί ως προσωρινό κέντρο των εξελίξεων και με την ευρύτερη περιοχή να βρίσκεται ακόμη πάνω σε κινούμενη άμμο.