Σε ιδιαίτερα οξύ και καταγγελτικό τόνο, ο Σταύρος Καλεντερίδης στην εκπομπή της Τετάρτης 11 Μαρτίου 2026 παρουσίασε μια συνολική ανάγνωση του πολέμου στη Μέση Ανατολή ως σύγκρουση που ξεπερνά κατά πολύ τα όρια Ιράν, Ισραήλ και Ηνωμένων Πολιτειών, υποστηρίζοντας ότι πλέον διακρίνεται ανοιχτά και ο κινεζικός παράγοντας. Σύμφωνα με την ανάλυσή του, η Κίνα δεν περιορίζεται σε διπλωματική κάλυψη προς την Τεχεράνη, αλλά φέρεται να προσφέρει και ουσιαστικότερη υποστήριξη, ιδίως στο επίπεδο της δορυφορικής πλοήγησης, των πληροφοριών και της ευρύτερης στρατηγικής αντοχής του ιρανικού καθεστώτος. Κατά τον ίδιο, το Πεκίνο δεν θέλει να δει την πτώση των μουλάδων, αλλά ένα Ιράν αποδυναμωμένο και εξαρτημένο, ώστε να συνεχίσει να απολαμβάνει φθηνή ενέργεια και γεωπολιτικό μοχλό πίεσης απέναντι στη Δύση.
Κεντρικό σημείο της εκπομπής ήταν η εκτίμηση ότι το Ιράν έχει αναβαθμίσει ουσιαστικά τις επιχειρησιακές του δυνατότητες, πιθανότατα μέσω χρήσης κινεζικού δορυφορικού συστήματος πλοήγησης αντί του αμερικανικού GPS, κάτι που –όπως υποστήριξε ο Καλεντερίδης– εξηγεί την αυξημένη ακρίβεια των ιρανικών πληγμάτων σε σχέση με την προηγούμενη φάση της σύγκρουσης. Επικαλέστηκε μάλιστα σχετικές αναλύσεις και δηλώσεις πρώην αξιωματούχων πληροφοριών, επιμένοντας ότι η Τεχεράνη δείχνει να έχει βρει τρόπο να παρακάμπτει τις παρεμβολές και τα δυτικά συστήματα αποπροσανατολισμού. Μέσα από αυτή τη λογική, ο παρουσιαστής υποστήριξε ότι οι Αμερικανοί και οι Ισραηλινοί δεν έχουν καταφέρει να εξουδετερώσουν τον βασικό πυραυλικό κορμό του Ιράν και ότι η μείωση του ρυθμού των ιρανικών επιθέσεων δεν οφείλεται σε αδυναμία, αλλά σε επιλογή πολέμου φθοράς με πιο επιλεκτική χρήση ισχυρών μέσων.
Στην ίδια γραμμή, τόνισε ότι η Τεχεράνη επιχειρεί να ανακτήσει την αποτρεπτική της ισχύ, θεωρώντας ότι αυτός είναι ο μόνος τρόπος να αποτρέψει νέα επίθεση στο μέλλον. Όπως ανέφερε, το δίλημμα για το Ιράν δεν είναι «ειρήνη ή πόλεμος», αλλά «αποτροπή ή πόλεμος», με την ιρανική ηγεσία να επιδιώκει πλέον να επιβάλει τέτοιο κόστος στις ΗΠΑ και το Ισραήλ ώστε να μην επαναληφθεί εύκολα μια αντίστοιχη στρατιωτική επιχείρηση. Σε αυτό το πλαίσιο, προειδοποίησε ότι το πιο ισχυρό οπλοστάσιο της Τεχεράνης ίσως να μην έχει ακόμη χρησιμοποιηθεί στο σύνολό του, ενώ συνέδεσε τις εξελίξεις και με τον κίνδυνο πιο σκληρής ιρανικής στρατηγικής στο μέλλον, ακόμη και στο ζήτημα της πυρηνικής επιλογής.
Μεγάλο μέρος της εκπομπής αφιερώθηκε επίσης στην ενεργειακή και ναυτιλιακή διάσταση της κρίσης, με αναφορές στα πλήγματα κατά πλοίων στην περιοχή του Ορμούζ, στην απειλή των ιρανικών ναρκοθετήσεων, στην εκτόξευση των ασφαλίστρων και στην προειδοποίηση ότι η τιμή του πετρελαίου θα μπορούσε να κινηθεί ακόμη και προς τα 200 δολάρια το βαρέλι. Ο Καλεντερίδης υποστήριξε ότι αρκεί πλέον και μόνο η απειλή για να παραλύσει η ελεύθερη ναυσιπλοΐα και να καταρρεύσει η αίσθηση ασφαλείας στις διεθνείς θαλάσσιες οδούς. Έδωσε, μάλιστα, ιδιαίτερη έμφαση στο γεγονός ότι ακόμη και ελληνόκτητα πλοία έχουν βρεθεί σε ζώνη κινδύνου, υποστηρίζοντας ότι η κρίση δεν είναι μακρινή, αλλά αγγίζει άμεσα και την ελληνική ναυτιλία.
Παράλληλα, ο παρουσιαστής έκανε λόγο για διαρκή διεύρυνση του πολέμου σε οικονομικό και τεχνολογικό επίπεδο, σημειώνοντας ότι το Ιράν πλέον απειλεί να χτυπήσει χρηματοπιστωτικές και τεχνολογικές υποδομές αμερικανικών και ισραηλινών συμφερόντων, ως απάντηση σε αντίστοιχα χτυπήματα που –όπως είπε– έχει ήδη δεχθεί. Κατά την περιγραφή του, η σύγκρουση παύει να είναι αποκλειστικά στρατιωτική και μετατρέπεται σε πόλεμο υποδομών, τραπεζών, δικτύων, ακόμα και εταιρειών υψηλής τεχνολογίας. Αυτό, σύμφωνα με τη δική του ανάγνωση, επιβεβαιώνει ότι η αναμέτρηση αποκτά ολοένα πιο παγκόσμια χαρακτηριστικά.
Στην εκπομπή ασκήθηκε επίσης έντονη κριτική στη στάση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά και σε δυτικούς ηγέτες, με τον Σταύρο Καλεντερίδη να υποστηρίζει ότι η Ευρώπη πληρώνει ήδη τεράστιο οικονομικό κόστος εξαιτίας της κρίσης, χωρίς να διαθέτει ούτε ανεξάρτητη στρατηγική ούτε ειλικρινή πολιτική γραμμή απέναντι στον πόλεμο. Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στην άρνηση ευρωπαϊκών κέντρων να επιστρέψουν σε ρωσικούς υδρογονάνθρακες, παρά το ενεργειακό σοκ, αλλά και στη γενικότερη εικόνα μιας Ευρώπης που –κατά την εκπομπή– λειτουργεί περισσότερο ως παθητικός ακολουθητής παρά ως γεωπολιτικός δρων.
Το γενικό συμπέρασμα της εκπομπής ήταν πως η σύγκρουση έχει ήδη περάσει σε νέο στάδιο και πως η διεθνής κοινότητα βρίσκεται μπροστά σε έναν πολύ πιο σύνθετο και επικίνδυνο κύκλο αντιπαράθεσης, στον οποίο Κίνα, Ρωσία, Ιράν, ΗΠΑ και Ισραήλ κινούνται πλέον σε μια αλυσίδα ανοιχτής σύγκρουσης, με τεράστιο ρίσκο για την παγκόσμια ασφάλεια, την ενέργεια και τη σταθερότητα. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, ο Σταύρος Καλεντερίδης παρουσίασε την εκτίμηση ότι όχι μόνο δεν υπάρχει ορατό τέλος, αλλά αντιθέτως η πολεμική κλιμάκωση μπορεί να οδηγήσει σε ακόμα πιο σκληρές μορφές αντιπαράθεσης το αμέσως επόμενο διάστημα.