Γράφει ο Χρήστος Χονδρός
Την 11η Μαρτίου 2026, εντόπισα πλοηγούμενος στην αμερικανόκτητη διαδικτυακή πλατφόρμα ενημερώσεως και πληροφορήσεως “X” – πρώην Twitter – μία ανάρτηση δημοσιευθείσα εκ προσωπικού, αριθμών περί τους 600.000 ακολούθους, λογαριασμού ενός τύποις καταξιωμένου δημοσιογραφίσκου ονόματι Ιβραήμ Κ., εργαζόμενος σε μια τουρκική εφημερίδα – παραλείπω την ονομασία αυτής, για λόγους ανωτερότητος και αποτροπής διαφημίσεως, εν αγνοία μου, ενός αλλοδαπού μέσου παραπληροφορήσεως – πολιτικής στάσεως πλησίον των κυβερνητικών θέσεων, ήτοι του Κόμματος Δικαιοσύνης και Αναπτύξεως (AKP) και του προέδρου του Ρ.Τ. Ερντογάν. Ο εν λόγω στοχοποίησε την πατρίδα μας, Ελλάδα και τα εξ’ απορρέοντα του διεθνούς δικαίου κυριαρχικά δικαιώματα αυτής. Συνεπώς εδόθη εκ ταύτης δημοσιεύσεως, αφορμή απαντήσεως προς αρχικώς στον εν λόγω, έπειτα προς άπαντες υποστηρίζοντες της θεωρίας αυτού.
Αξιοποιήσας πρωτίστως την ιδιότητα του Έλληνος σκεπτόμενου πολίτου, δευτερευόντως της ιδιότητος του γεωπολιτικού αναλυτή, θέλησα αυτοβούλως – αφού ουδείς απαντήσας πολιτικός, έχων εξουσία αντιπρόσωπος ημών, υπήρξε εντός εικοσιτετραώρου· παρά του γεγονότος ότι ο εν λόγω εστί στενός συνεργάτης του Ερντογάν – την αποδόμηση, μετά ταύτης βραχείας εκτάσεως “πληρωθείσα” απάντηση, ως αρμόζει προς την εγκεφαλική, αποτυπωθείσα δημοσίως, σύγχυση του εν λόγω. Σαφεστάτως, για την ακρίβεια των γραφέντων μου, επιβάλλεται να επισυνάψω κάτωθι την πρωτοτύπως παραφιλολογική δημοσίευση – οιοσδήποτε επιθυμεί να ανατρέξει – δε για την οικονομία του χρόνου, θα αποδώσω μεταφρασμένο, κατα λέξη, το περιεχόμενο της αναρτήσεως:
Eğer İsrail;
İran’dan sonra Türkiye’yi hedef yapmayı planlıyorsa,
ABD ile birlikte Türkiye’ye saldırmayı düşünüyorsa;1- Önce Ege’de adaları işgal ederiz.
2- Sonra Batı Trakya’yı kurtarır hatta tüm Yunanistan’ı işgal ederiz.
3- Sonra Kıbrıs’ın tamamını alırız.
Çünkü onlar…— İbrahim Karagül (@ibrahimkaragul) March 11, 2026
“Αν το Ισραήλ
μετά το Ιράν σκοπεύει να στοχεύσει την Τουρκία,
και μαζί με τις ΗΠΑ σκέφτεται να επιτεθεί στην Τουρκία,
1- Πρώτα θα καταλάβουμε τα νησιά της Αιγαίου.
2- Μετά θα απελευθερώσουμε τη Δυτική Θράκη, ακόμα και θα καταλάβουμε ολόκληρη την Ελλάδα.
3- Μετά θα καταλάβουμε ολόκληρη τη Κύπρο.
Γιατί αυτοί έγιναν οι εκτελεστές του Ισραήλ.
Τελικά θα ξεκινήσει το «πραγματικό μέτωπο»:
1- Θα καταλάβουμε το Ισραήλ. Το λέω ξεκάθαρα, θα το καταλάβουμε.
2- Θα καταστρέψουμε το Τελ Αβίβ και θα απελευθερώσουμε την Ιερουσαλήμ.
3- Θα στείλουμε εκατομμύρια στον Ισραήλ, δεν θα αφήσουμε πέτρα πάνω σε πέτρα.
Κοιτάξτε την ιστορία… Υπάρχουν πολλά παραδείγματα.
Καμία δύναμη δεν μπορεί να σχεδιάσει χάρτη σε αυτή τη γεωγραφική περιοχή χωρίς να το γνωρίζει η Τουρκία.
Έτσι είναι εδώ και χίλια χρόνια.
Κάναμε μόνο ένα διάλειμμα εκατό ετών και αυτό το διάστημα τελείωσε.
Επιστρέψαμε…
Όλοι ας υπολογίσουν ανάλογα!”
Τι δημοσιεύει λοιπόν ο εν λόγω, ετοιμοπόλεμος εκ πληκτρολογίου αφικνούμενος; Ότι η Τουρκία σκοπεύει να κτυπήσει τους συμμάχους του Ισραηλινού κράτους επί της Νοτίου Ανατολικής Μεσογειακής Θαλασσίας Περιοχής, εάν η πολεμική διοίκηση και ο κυβερνήτης ενός παράκτιου αλλοδαπού κράτους της Μέσης Ανατολής μετά της βοηθείας των Ηνωμένων Πολιτειών, αποστείλει, – ακριβέστερα εξαπολύσει – στο μαλακό υπογάστριο της νότιο-ανατολικής Τουρκίας μία ή πολλάκις πυραυλικών επιθέσεων.
Στο πρώτο μισό της αναρτήσεως, ιεραρχεί τα επιχειρησιακά βήματα των ενόπλων δυνάμεων της γείτονος (1,2,3) εναντίον ημών και του γηγενούς ελληνισμού, ορίζοντας όπως 1) την κατάληψη των ελληνικών νήσων των θερμών θαλασσών του Αιγαίου Πελάγους· 2) την “απελευθέρωση” – κατ’ αυτόν – της ελληνικοτάτης Δ. Θράκης και την μετέπειτα κατάληψη ολοκλήρου της Ελλάδος· 3) την κατάληψη της ολοκλήρου Μεγαλονήσου.
Όμως, προτού αναλύσω, θα ανατρέξουμε στα γεγονότα των τελευταίων ημερών ώστε να αποκτήσετε μια καθαροτάτη και νηφάλια εικόνα της πέριξ καταστάσεως, ήτις αποτελούσα έναυσμα της συγχώδους και ταραχώδους ανωτέρω δηλώσεως.
Η Κύπρος εδέχθη πυραυλική επίθεση, υπό των υβριδικών οργανώσεων, – Χεζμπολάχ κ.λ.π – της ευρυτέρας μεσανατολικής περιοχής και της στρατιωτικής απομένουσας διοικήσεως της Ισλαμικής Δημοκρατίας, ήτις υποστηρίζουσα του Δωδεκαδικού Σιιτικού Ισλάμ. Ευθέως απαντήσασα η Ελλάς απέστειλε εν τη Κυπριακή επικρατεία, δύο ζεύγη μαχητικών αεροσκαφών τύπου “F-16”, μετά της νεοεισελθείσας, εν Πολεμικώ Ναυτικώ, γαλλικής κατασκευής φρεγάτος “Κίμωνος” και αυτής των “Ψαρών”, ενώ παραμένει ενεργή, εν επιφυλακή, η στρατιωτική μονάδα ΕΛ.ΔΥ.Κ.
Προσέτι, στην ευρυτέρα περιοχή ευρίσκονται ελληνικές στρατιωτικές δυνάμεις, οίτινες επιχειρίσαντες – επιχειρίσοντες πλησίον της διώρυγος του Σουέζ εντός της Ερυθράς Θαλάσσης και του νότιο-ανατολικού χερσαίου άκρου της περιοχής ελέγχου των Χούθι, εν τω Κολπώ του Αδέν, ήτοι “Επιχείρηση Aspides” και “Επιχείρηση Atalanta”.
Συν αυτώ, παραχωρήθη υπό του Νίκου Δένδια, στην θητεία του ως ΥΠ.ΕΘ.Α, εν έτει 2021, το τότε νεοαποκτηθέν πυραυλικό σύστημα αεραμύνης “Patriot Pac-3” στην Σαουδική Αραβία, εν πλαισίω της συμφωνίας “Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας Ελλάδος – Σαουδικής Αραβίας”· προασπίσασα δι’ αυτού – συν της μονάδος ΕΛ.ΔΥ.Σ.Α. – τα ενεργειακά συμφέροντα της περιρρέουσας περιοχής. Επί παραδείγματι τις ενεργειακές διυλιστηριακές υποδομές της “Saudi Aramco” .
Η Τουρκική Δημοκρατία, μετά χρονικής καθυστερήσεως, σκοπεύσασα την ισορροπία δυνάμεων επί της Μεγαλονήσου, απεφάσισε να αποστείλει στην παρανόμως κατεχόμενη περιοχή εν Κύπρω, ένα αντιαεροπορικό πυραυλικό σύστημα και τρία ζεύγη μαχητικών αεροσκαφών τύπου “F-16”.
Προς επίρρωση του νομικού καθεστώτος αμύνης της Μεγαλονήσου, καθώς πολύς λόγος κατέλαβε μέρος στα Μ.Μ.Ε εγχωρίως, οφείλω να αναφέρω στους αναγνώστες ότι, οι βάσεις εν τη Κύπρω, αίτινες στοχοποιήθησαν, ήτοι αυτές του Ακρωτηρίου και της Δεκέλειας, – δε ελήφθη επιθέσεως αυτή του Ακρωτηρίου –· ήσαν υπό βρεττανικό καθεστώς “Ελέγχου Κρατών / Περιοχών” (αγγλιστί: Territory Control) μετά των συμφωνιών Ζυρίχης – Λονδίνου (1959 – 1960) αφού παραχωρήθη ο εναέριος χώρος υπέρ του Ηνωμένου Βασιλείου της Βρεττανίας και εφηρμόσθη επί τω πεδίω μετά της βρεττανικής επιβολής του υπ’ αριθμών άρθρου ένα (1) εντός της “Συνθήκης Εγκαθιδρύσεως της Κυπριακής Δημοκρατίας” (καθορίζουσα των “Κυρίαρχων Περιοχών Βάσεων” (Κ.Π.Β), (αγγλιστί: Sovereign Base Areas, SBA).
Όμως ειρήσθω εν παρόδω, σημαντική, ανατρεπτική – ας μου επιτραπεί ο όρος – εστί η τελεσίδικη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Βρεττανίας, του έτους 2018, ήτις καταλήγει στο συμπέρασμα διαχωρισμού του νομικού καθεστώτος των Κ.Π.Β ως “κατάλοιπο της αποικιοκρατίας” ενισχύοντας την εκδοθείσα απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Κύπρου, του έτους 1990, ήτις προβλέπουσα της πλήρους κυριαρχίας των περιοχών των Κ.Π.Β., ουχί επιτρέπουσα υπονοίας μερικώς ή γενικώς ελέγχου βάσει του καθεστώτος “Ελέγχου Κρατών / Περιοχών” (αγγλιστί: State / Territory Control) υπέρ του Ηνωμένου Βασιλείου.
Εφόσον εξήγησα συντόμως την γεωπολιτική κατάσταση, τηρώντας την ιεραρχική καταγραφείσα σειρά ως κοινωποιήθη υπ’ αυτόν, απαντάω, είς ότι αφορά την Ελλάδα, αναλύοντας: 1) Έχουμε – η πλειονότης των Ελλήνων – αντιληφθεί την διαχρονική όρεξη των Ουιγούρων για την κορωνίδα του ελληνικού ναυσιπλοϊκού νησιωτικού πλέγματος, όπως αποτυπώνεται επί των θερμών θαλασσών του Αιγαίου. Η Ελλάς όμως, και μόνο η Ελλάς, συμφώνως της Διεθνούς Συμβάσεως Δικαίου Θαλάσσης, (UNCLOS II) κατέχει την δυνατότητα μονομερούς δυνατότητος ασκήσεως κυριαρχικών δικαιωμάτων και αυξήσεως αυτών στα εννόμως ανώτατα, ήτοι αυξήσεως των ναυτικών μιλίων της ελληνικής θαλασσίας ζώνης από τα υπάρχοντα έξι (μειωμένης επήρειας) στα δώδεκα [Άρθρο 2 του Ν.2321/1995, περί αναφαίρετου δικαιώματος κατ’ εφαρμογή του άρθρου 3 της κυρούμενης Συμβάσεως να επεκτείνει σε οποιοδήποτε χρόνο το εύρος της χωρικής θάλασσας μέχρις αποστάσεως 12 ν.μ. / Συνθήκη των Παρισίων (1947), παραχώρηση Δωδεκανήσων στην Ελλάδα, νομικό καθεστώς πλήρους κυριαρχίας].
Εν αντιθέσει της εννόμου πιέσεως εξ ελληνικής πλευράς, η γείτονος μετά της “Μεγάλης Εθνοσυνελεύσεως” έχει κυρώσει την απειλή πολέμου (λατινιστί: casus belli) στοχεύσασα της αποκρύψεως των ελληνικών νήσων, ήτοι Καστελόριζο – πλησίον της Τουρκίας – δε εμμένοντας σε δεύτερο βαθμό στην διεκδίκηση αυτών, μετά της ευκόλως καταριπτώμενης θεωρίας Νταβούτογλου περί “τουρκικής υφαλοκρηπίδος”.
Προς οιονδήποτε υποστηρίζει την δυσκολία της επιλύσεως, αναφέρω ρητώς ότι, η Τουρκία ουδέποτε υπέγραψε την UNCLOS II – όπως και οι Ηνωμένες Πολιτείες –. Έχει όμως συμμορφωθεί πλήρως με το καθεστώς και τα άρθρα αυτής· έχουσα διαχωρίσει τον Εύξεινο Πόντο μετά της Ρωσσικής Ομοσπονδίας, κατά γράμμα των αναφερθέντων επί τω νομικώ κειμένω νόμων, απορρίψασα δε των ιδίων άρθρων στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο – απορρίπτεται η θέση περί ειδικού καθεστώτος, συνάμα η θεωρία της τουρκικής υφαλοκρηπίδος καθίσταται νομικώς, έκνομη –.
Όσον αφορά την πολεμική σύρραξη για κατάληψη – πλήν του Αιγαίου – και της υπολοίπου Ελλάδος, ουδέποτε θα εζητήτο επιμόνως υπ’ υμών, η αποστρατικοποίηση των ελληνικών νήσων, όπως διαχρονικώς εμμένετε μετά της Συνθήκης της Λωζάνης, του έτους 1923, εάν κατείχατε την πλήρη στρατιωτική κατά μόνας κάλυψη του επιχειρησιακού ελέγχου στην περιοχή· ενώ η κατάσταση μετά του παρασκηνιακώς συμμαχικού κράτους, – μονίμως “αγκαθωτού στεφάνου” ανθελληνικών σχεδιασμών – εν ώ σύρεστε μετά του συνδρόμου της προσκολλήσεως, του Ηνωμένου Βασιλείου, έχει διαρραγεί εν τω πυρήνι· δεν επάγει την ισχύ της πάλαι ποτέ Αυτοκρατορικής Μεγάλης Βρεττανίας, ικανής να πιέσει (εμμέσως ή αμέσως) υπέρ του από της ιστορικής αρχής αποκτηθέν “ποινικού μητρώου” κράτους. Βάσει αυτών, – σύν των πολεμικών μετώπων εκατέρωθεν, ήτοι Ρώσο-ουκρανικό και μεσανατολικό – αδυνατώ να πιστέψω την επιχειρησιακή ευκολία – πλήν της γραφής υπο του πληκτρολογίου – καταλήψεως της Ελλάδος (μην ξεχνάτε, γείτονες, την ελληνική γεωμορφολογία, το ελληνικό ήθος, την ανδρεία, την εθνική υπερηφάνεια και το έπος του σαράντα !).
2) Αφού ανεφέρθην στην ανωτέρω παράγραφο, στην Συνθήκη της Λωζάνης (1923), διαψεύδω τον εν λόγω, όστις – υπονοώντας – ομιλεί περί τουρκικής μειονότητος και καταληφθέντων εδαφών χρήζοντα απελευθερώσεως. Εν τη γενέσει υμών ευρίσκεται πλησίον της Μογγολίας – όπως το άλλω τε Τουρκικό Υπουργείο Πολιτισμού τεκμηρίωνε –, συνεπώς ουδεμία ιστορικώς σχέση έχετε με την πέριξ μεσογειακή και ευρωπαϊκή περιοχή, την οποία πολυποθύτως επιθυμείτε. Παραβλέπων αυτού, και στηριχθείς στη νομική επήρεια της Συνθήκης, ουδαμού αναφέρεται σε τουρκική μειονότητα, εθνικού χαρακτήρος· προκύπτει μονάχα η μουσουλμανική μειονότητα, θρησκευτικού χαρακτήρος, δοθείσα αρχικώς της ελληνικής υπηκοότητος – λαβόντα από την στιγμή ισχύος και ληψόμενα εν καιρώ τα τέκνα αυτών αυτοδικαίως την ελληνική ιθαγένεια – [Άρθρο 37-45, Συνθήκης της Λωζάνης, Η Προστασία των Μειονοτήτων].
Εντός της Συνθήκης, αναφερεται η ρητή ενεργοποίηση και υπακοή των σχετικών άρθρων αφορώντα της προστασίας των μειονοτήτων· η γείτονος χρησιμοποιεί τα άρθρα συχνάκις à la carte. Επί παραδείγματι, οποιοσδήποτε παρατηρήσει τους πληθυσμούς των Ορθοδόξων Ελλήνων της Τενέδου, της Ίμβρου και της Κωνσταντινούπολης παρατηρεί συρρίκνωση του πληθυσμού εν γένει, μετατοπίσαντες αυτούς εκτός νόμιμων κατοικιών, εν πολλοίς ακόμη εκτός κράτους, μέσω των περιουσιακών απαλλοτριώσεων και των εκτοπίσεων. Ή αποδέχεσαι το σύνολο αυτής ή παρατυπείς (κοινός πλέον τόπος) και απολλύεις οποιοδήποτε νομικό έρεισμα ισχύος επί των νομικών ερμηνειών (Τελεολογική, Συστηματική, Ιστορική).
Ούτως ή άλλως, οι μουσουλμανικές μειονότητες, εξαιρώ την παράνομη δράση του κόμματος ΚΙΕΦ (DEB) στην Δυτική Θράκη – κανονικώς τίθεται επιτακτική ανάγκη η άρση της άδειας πολιτικής δράσεως αυτού από τον Άρειο Πάγο, όντας ενάντιο στο ελληνικό σύνταγμα, στο οποίο ωρκίσθη πλήρη σεβασμό και υποταγή – βιοπορίζονται κατέχοντας τα απαραίτητα των δικαιωμάτων εν Ελλάδι, ληφθέντες νομίμως των απαραιτήτων δικαιολογητικών, εάν – υπό προϋποθέσεις όπως ορίζονται στην Συνθήκη – κρίνονται δικαιούχοι. Ουδεμία σχέση υπάρχει μεταξύ αυτών, και των λάθρο-εισβολέων (βεβαίως μόνο μυστικώς δεν λαμβάνει μέρος πλέον), οίτινες καθίστανται υποχείρια της “δημοκρατικής κυβερνήσεως” της γείτονος, αποστέλλοντες υπ’ αυτής εν Έβρω, Ρόδω, Κώ και λοιπές πλείστες νήσους πλησίων των τριακοσίων (διατυπωθείσες εντός του ψευδο-σχεδίου “EGAYDAAK”) στοχεύσασα την υβριδικώς απειλή και κοινωνικώς και πολιτισμικώς αποδυνάμωση της περιφέρειας, δις της νησιωτικής Ελλάδος.
Όσον αφορά, την αναφερθείσα υπο του εν λόγω, πολεμική σύρραξη ισχύει η ιδίου περιεχομένου διατυπωθείσα ανωτέρω θέση.
3) Αποδέχεσαι, μετά της συντακτικής διατυπώσεως της προτάσεώς σου, την ήδη παράνομη κατάληψη (κατοχή) των περιοχών ανατολικώς της Κύπρου και ομιλείς περί καταβολής νεωτέρας επιχειρήσεως τύπου “Αττίλα”, πιστεύσας στην πλήρη κατάληψη της Μεγαλονήσου. Ευκαιρίας δοθείσης θα ενημερώσω, συν σοι και τους ανεξοικιώτους αναγνώστες πάσας ιδεολογικής – πολιτικής κατευθύνσεως, επί του θέματος. Όπως συνετάχθη το πακέτο Συμφωνιών των Τριών για την Μεγαλόνησο, φέρει την αποστρατικοποίηση έως έναν βαθμό αξιωματικών και οπλιτών εκατέρωθεν (Ελλάς ίσον 950, Τουρκία ίσον 650) και ουχί της παρανόμου ενισχύσεως των στρατιωτικών δυνάμεων της Τουρκίας επί τη Κύπρω, ήτοι αριθμός υπερπολλαπλάσιος πλησίον των 50.000 έως 60.000 μάχιμων κατοχικών στρατευμάτων, τα οποία εκνόμως, έως σήμερον, υπηρετούν επί τω πεδίω.
Επίσης η δίκη, της υποθέσεως των αγνοουμένων Ελλήνων από της στρατιωτικής επεμβάσεως εν τη Μεγαλονήσω, του έτους 1974, συνεχίζεται από πλευράς Κυπριακής Δημοκρατίας και Ελλάδος, συννόμως των κατοχυρωθείσων παγκοσμίως Συμβάσεων της Γενεύης – περί προστασίας των αμάχων και προσθέτων πρωτοκόλλων –, εν έτει 1949. Εν ευρωπαϊκώ επιπέδω, βάσει των προσκομισθέντων και ληφθέντων υπόψιν αποδείξεων, η Τουρκία κατεδικάσθη τελεσιδίκως υπό του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ) σε αστικό / διοικητικό νομικό επίπεδο – μετά της Τετάρτης Διακρατικής Προσφυγής της Κύπρου (2001), την υπόθεση Βαρνάβα κατά Τουρκίας (2009) και της Αποζημιώσεως (2014) ύψους ενενήντα εκατομμυρίων ευρώ –.
Όσον αφορά, την αναφερθείσα υπο του εν λόγω, πολεμική σύρραξη ισχύει η ιδίου περιεχομένου διατυπωθείσα ανωτέρω θέση.
Θα προσπεράσω τα αφορώντα των ισραηλινών, καθώς συντάσσω, όπως προεγράφθη υπ’ εμού, πρωτίστως ως Έλλην ουχί ως Σιωνιστής, υποστηρικτής του Βλαδίμηρου Ζαμποτίνσκι.
Κλείνοντας, θα σταθώ στην πρόταση, ήτις προξενίσουσα μέγα ενδιαφέρον: “Κοιτάξτε την ιστορία… Υπάρχουν πολλά παραδείγματα”. Προς οικονομία λέξεων, μη αποτυπώνοντας πλείστα όσα ιστορικά παραδείγματα γιγνώσκω περί ελληνικών αυτοκρατοριών και ελληνικού πολυπράγμονος ιδεώδους, θα παραθέσω απλώς ένα γνωμικό – απάντηση του Έλληνος φιλοσόφου Αριστοτέλους: “Απεκρίθη εκ παλαιοτέρου του βαρβάρου έθνεος το ελληνικόν εόν και δεξιώτερον και ευηθείης ηλιθίου απηλλαγμένον μάλλον”.