Γράφει ο Σάββας Καλεντερίδης
Χριστός Ανέστη, Χρόνια Πολλά σε όλους σας! Οι εξελίξεις γύρω από την πατρίδα μας και στην ευρύτερη γειτονιά μας, από τη Θράκη μέχρι τον Περσικό Κόλπο– τρέχουν με τέτοια ταχύτητα που δεν μας επιτρέπουν να εφησυχάζουμε.
Θα αναφερθούμε σε όλα, από την «αφοπλιστική» ματιά ενός ξένου διπλωμάτη για το τι σημαίνει Ελλάδα, μέχρι το σκληρό γεωπολιτικό πόκερ που παίζεται αυτή τη στιγμή μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης, με τον Ντόναλντ Τραμπ να βγάζει από τη φαρέτρα του ένα «όπλο» που μπορεί να αλλάξει τον ρου της ιστορίας στη Μέση Ανατολή.
Η Ελλάδα μέσα από τα μάτια του Στέφαν Έρμαν: Μια «καλλονή» που αυτοτραυματίζεται
Θέλω να ξεκινήσω με κάτι που διάβασα και μου άγγιξε την ψυχή. Είναι το «απόσταγμα» της θητείας του πρέσβη της Ελβετίας στην Αθήνα, του Στέφαν Έρμαν, ο οποίος αναχωρεί από τη χώρα μας μετά από τέσσερα χρόνια. Ξέρετε, πολλές φορές εμείς οι Έλληνες, μέσα στην καθημερινή μας γκρίνια και την πόλωση, χάνουμε την ουσία. Χρειάζεται η ματιά ενός ξένου –και μάλιστα ενός Ελβετού, που προέρχεται από μια χώρα-πρότυπο οργάνωσης– για να καταλάβουμε τι έχουμε και τι πετάμε στα σκουπίδια.
Ο Έρμαν είπε κάτι συγκλονιστικό: «Η Ελλάδα με άλλαξε. Έγινα πιο υπομονετικός, πιο σεμνός». Αλλά είπε και τη σκληρή αλήθεια. Περιέγραψε την Αθήνα ως μια «καλλονή που δεν φροντίζει τον εαυτό της». Και πόσο δίκιο έχει! Μίλησε για την οδό Εθνικής Αντιστάσεως στο Χαλάνδρι, έναν δρόμο με high-tech διαβάσεις, που όμως είναι γεμάτος λακκούβες, σπασμένα πεζοδρόμια και μουτζουρωμένες πινακίδες. Αυτή είναι η αντίφαση της Ελλάδας: το σύγχρονο που παλεύει με την εγκατάλειψη.
Αλλά προσέξτε πού εστίασε ο άνθρωπος αυτός. Πήγε στην Πάρνηθα, στον Υμηττό, στην Καισαριανή. Και τι έκανε ένας πρέσβης; Τρία-τέσσερα Σαββατοκύριακα καθάριζε και σηματοδοτούσε μόνος του το μονοπάτι που συνδέει τα «Δρακόσπιτα»! Διαβάσατε καλά; Ένας ξένος πρέσβης καθάριζε τα δικά μας μονοπάτια, που εμείς τα αφήσαμε στη μοίρα τους.
Μίλησε για το Γύθειο, τη Μονεμβασιά, την Κάρπαθο. Είδε την ομορφιά αλλά είδε και την «ερήμωση». Είδε τη δημογραφική τραγωδία που βιώνει η ελληνική ύπαιθρος. Και κατέληξε σε κάτι που πρέπει να μας προβληματίσει όλους: «Η αταξία στην Ελλάδα εμπεριέχει ένα είδος ελευθερίας». Ίσως αυτός ο «ελληνικός τρόπος», αυτή η ελαστικότητα, να είναι αυτό που μας κρατά ζωντανούς, αλλά προσέξτε, φίλες και φίλοι: η ελευθερία δεν πρέπει να συγχέεται με την ασυδοσία και την καταστροφή της κληρονομιάς μας. Ο Έρμαν αγάπησε την Ελλάδα περισσότερο από πολλούς που μας κυβερνούν, γιατί είδε την αξία της εκεί που εμείς βλέπουμε απλώς «οικόπεδα» ή «τουριστικά προϊόντα».
Η Θράκη υψώνει ανάστημα: Η Μουφτεία Κομοτηνής βάζει τα πράγματα στη θέση τους
Αφήνουμε την αισθητική και πάμε στα σκληρά εθνικά. Είχαμε μια εξελίξη στη Θράκη που πέρασε «στα ψιλά» των αθηναϊκών μέσων, αλλά για εμάς εδώ είναι κομβική. Η Μουφτεία Κομοτηνής –και μαζί της και της Ξάνθης– έδωσε μια «πληρωμένη» απάντηση στην Άγκυρα.
Η Τουρκία, μέσω του Υπουργείου Εξωτερικών της, προσπάθησε πάλι να εγείρει ζητήματα για τον τρόπο επιλογής των Μουφτήδων, θέλοντας ουσιαστικά να ελέγχει τους θρησκευτικούς ηγέτες της μειονότητας. Και τι απάντησε η Μουφτεία; Ξεκάθαρα: «Η μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης είναι γηγενής».
Προσέξτε τη λέξη: Γηγενής. Δεν είπαν «είμαστε Τούρκοι που ήρθαμε από κάπου». Είπαν «είμαστε από εδώ, είμαστε Έλληνες πολίτες, μουσουλμάνοι στο θρήσκευμα». Η απάντηση αυτή είναι ένα χαστούκι στην αναθεωρητική πολιτική του Ερντογάν. Η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα στην Ευρώπη που αναγνωρίζει τον θεσμό της Μουφτείας ως κομμάτι της ένομης τάξης της, δίνοντας το δικαίωμα στους μουσουλμάνους συμπολίτες μας να προσφεύγουν στον Μουφτή για θέματα προσωπικού δικαίου.
Και τι κάνει η Τουρκία; Η Τουρκία, που διορίζει τους δικούς της μουφτήδες με προεδρικά διατάγματα μέσω της Diyanet –της διεύθυνσης θρησκευτικών υποθέσεων που είναι το πιο σκοτεινό και ισλαμοφασιστικό κέντρο του τουρκικού κράτους– έχει το θράσος να ζητά «εκλογές» στην Ελλάδα! Γιατί; Γιατί θέλει να διορίζει πράκτορες της ΜΙΤ με το μανδύα του θρησκευτικού ηγέτη.
Η Μουφτεία Κομοτηνής τους είπε: «Είμαστε περήφανοι μουσουλμάνοι, αλλά είμαστε μέλη της μεγάλης ευρωπαϊκής οικογένειας». Αυτό είναι το μήνυμα που πρέπει να στηρίξουμε. Πρέπει να αγκαλιάσουμε τους Πομάκους, τους Ρομά, τους μουσουλμάνους της Θράκης, να τους νιώσουμε αδέλφια μας, γιατί είναι η πρώτη γραμμή άμυνας απέναντι στον τουρκικό επεκτατισμό. Και μην ξεχνάτε: η Τουρκία απαγορεύει την είσοδο σε Έλληνες πολίτες ποντιακής καταγωγής που θέλουν να επισκεφτούν τα χώματα των πατέρων τους στον Πόντο, θεωρώντας τους «απειλή». Η απάντηση της Ελλάδας πρέπει να είναι μία: Αμοιβαιότητα. Ένας προς έναν. Μόνο έτσι καταλαβαίνουν οι Τούρκοι.
Κύπρος: Η τουρκική προκλητικότητα και το «άβατο» των βρετανικών βάσεων
Πάμε τώρα στη μαρτυρική Κύπρο. Εκεί έχουμε δύο μέτωπα. Το πρώτο αφορά τη συνεχιζόμενη τουρκική βαρβαρότητα σε διπλωματικό επίπεδο. Η Τουρκία, ως προεδρεύουσα σε διάσκεψη του ΟΗΕ για το κλίμα, απαγόρευσε τη συμμετοχή της Κυπριακής Δημοκρατίας! Ακούτε; Μέσα στον ΟΗΕ, η Τουρκία αποφασίζει ποιος θα καθίσει στο τραπέζι. Η Ευρωπαϊκή Ένωση αντέδρασε, βέβαια, αλλά η Τουρκία απάντησε με το γνωστό θράσος: «Δεν αναγνωρίζουμε την Κύπρο, άρα δεν την καλούμε».
Εδώ τίθεται το ερώτημα: Ως πότε η Αθήνα και η Λευκωσία θα ανέχονται αυτόν τον εξευτελισμό; Η Κύπρος είναι κράτος-μέλος της ΕΕ. Αν η Τουρκία δεν την αναγνωρίζει, τότε η Τουρκία δεν έχει καμία δουλειά να συνομιλεί με την Ευρώπη. Τελεία και παύλα.
Το δεύτερο μέτωπο αφορά τις βρετανικές βάσεις. Ο Υφυπουργός Άμυνας της Βρετανίας, Άλ Καρνς, επισκέφτηκε το Ακρωτήρι και ήταν αφοπλιστικός: «Το νομικό καθεστώς των βάσεων είναι ακλώνητο και μη διαπραγματεύσιμο». Αυτό, τη στιγμή που ο Νίκος Χριστοδουλίδης προσπαθεί να ανοίξει μια συζήτηση για την κυριαρχία των βάσεων, πατώντας πάνω στη δεδικασμένη υπόθεση των νησιών Τσάγκος, όπου το διεθνές δικαστήριο δικαίωσε τον Μαυρίκιο έναντι της Βρετανίας.
Οι Βρετανοί, λοιπόν, μας λένε ότι οι βάσεις τους «προστατεύουν όλη την Κύπρο». Ποιον προστατεύουν; Τον εαυτό τους προστατεύουν και τα συμφέροντά τους στη Μέση Ανατολή. Όταν 40.000 στρατός κατοχής βρίσκεται στα κατεχόμενα, όταν τουρκικά F-16 παραβιάζουν τον κυπριακό εναέριο χώρο, οι Βρετανοί «ποιούν την νήσσαν». Η Κύπρος πρέπει να καταλάβει ότι η ανεξαρτησία της θα είναι λειψή όσο υπάρχουν αποικιακά κατάλοιπα στο έδαφός της. Οι βάσεις πρέπει να περάσουν στην κυριαρχία της Κύπρου και, αν οι Βρετανοί θέλουν να τις χρησιμοποιούν, να πληρώνουν ενοίκιο –και μάλιστα αδρό– και να υπόκεινται στους νόμους της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Η σύγκρουση Ισραήλ-Τουρκίας: Όταν οι «σφαγείς» κατηγορούν για γενοκτονία
Στη Μέση Ανατολή, η κόντρα Ερντογάν-Νετανιάχου έχει ξεφύγει από κάθε όριο. Ο Ερντογάν απείλησε ευθέως το Ισραήλ: «Όπως μπήκαμε στο Καραμπάχ και στη Λιβύη, έτσι θα μπούμε και στο Ισραήλ». Προσέξτε το μέγεθος της ύβρεως. Ο άνθρωπος που κατέχει τη μισή Κύπρο, που εισέβαλε στη Συρία, που έστειλε μισθοφόρους στον Καύκασο, απειλεί τώρα το Ισραήλ.
Ο Νετανιάχου του απάντησε σκληρά: «Ο Ερντογάν σφαγιάζει τους Κούρδους και βοηθά το τρομοκρατικό καθεστώς του Ιράν». Και εδώ είναι η μεγάλη ειρωνεία, φίλες και φίλοι. Η Τουρκία, η χώρα που έχτισε την ύπαρξή της πάνω στις γενοκτονίες των Ελλήνων, των Αρμενίων και των Ασσυρίων, κατηγορεί τώρα το Ισραήλ για γενοκτονία στη Γάζα!
Μάλιστα, η εισαγγελία της Κωνσταντινούπολης ετοιμάζει διώξεις κατά του Νετανιάχου και του υπουργού Άμυνας του Ισραήλ, ζητώντας ποινές κάθειρξης χιλιάδων ετών. Αυτό είναι το «βαθύ κράτος» της Τουρκίας. Και εδώ πρέπει να πούμε κάτι στο Ισραήλ: Τώρα την «τρώτε» από τους Τούρκους. Τόσα χρόνια το εβραϊκό λόμπι φρέναρε την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ελλήνων και των Αρμενίων για να μην κακοκαρδίσει την Άγκυρα. Τώρα βλέπετε ότι με την Τουρκία δεν μπορείς να είσαι φίλος. Ή είσαι υποτελής της ή είσαι εχθρός της. Δεν υπάρχει μέση οδός.
Το «υπερόπλο» του Τραμπ: Ναυτικός αποκλεισμός στο Ιράν
Και ερχόμαστε στο κυρίως πιάτο της σημερινής μας ανάλυσης. Οι διαπραγματεύσεις στο Ισλαμαμπάν του Πακιστάν μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν κατέρρευσαν. Εικοσιμία ώρες συζητήσεων, με τον JD Vance (τον αντιπρόεδρο του Τραμπ) από τη μια και τον Καλιμπάφ (τον πρόεδρο του ιρανικού κοινοβουλίου) από την άλλη.
Το αποτέλεσμα; Μηδέν. Ο Vance έφυγε λέγοντας: «Αυτή ήταν η τελική μας προσφορά, οι Ιρανοί ας την επεξεργαστούν». Οι Ιρανοί απάντησαν ότι οι ΗΠΑ δεν κέρδισαν την εμπιστοσύνη τους. Αλλά προσέξτε τι συμβαίνει στο παρασκήνιο. Ο Τραμπ, που δεν αρέσκεται σε μακρόσυρτες διπλωματικές διαδικασίες, έβγαλε ένα «όπλο» από τη φαρέτρα του: Τον ναυτικό αποκλεισμό.
Όπως το Ιράν προσπαθεί να εκβιάσει τη διεθνή κοινότητα κλείνοντας τα Στενά του Ορμούζ και επιβάλλοντας παράνομα διόδια, ο Τραμπ λέει: «Θα σας πνίξω». Στην περιοχή βρίσκονται ήδη δύο αεροπλανοφόρα, το Gerald Ford (που έκανε τον αποκλεισμό στη Βενεζουέλα) και το Abraham Lincoln.
Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι το αμερικανικό ναυτικό θα στήσει ένα «θαλάσσιο τείχος» στην Αραβική Θάλασσα. Κανένα πλοίο δεν θα μπαίνει και κανένα πλοίο δεν θα βγαίνει από τον Περσικό Κόλπο αν δεν έχει την άδεια των ΗΠΑ. Το Ιράν εξάγει 2 εκατομμύρια βαρέλια πετρέλαιο την ημέρα, κυρίως προς την Κίνα. Αν αυτά τα έσοδα κοπούν, η ιρανική οικονομία θα καταρρεύσει σε εβδομάδες.
Ο Τραμπ ουσιαστικά λέει στην Τεχεράνη: «Θέλετε να παίξετε με τα Στενά; Θα παίξουμε κι εμείς». Είναι μια στρατηγική που στοχεύει να φέρει το Ιράν σε απόγνωση, χωρίς να πέσει ούτε μια βόμβα πάνω από την Τεχεράνη. Και ταυτόχρονα, στέλνει μήνυμα στην Κίνα: «Αν θέλετε ιρανικό πετρέλαιο, θα πρέπει να τα βρείτε μαζί μου».
Η κατάσταση είναι οριακή. Η εκεχειρία τελειώνει σε λίγες μέρες. Αν δεν υπάρξει συμφωνία για τον εμπλουτισμό του ουρανίου –που είναι το «κόκκινο πανί» για τη Δύση– τότε η Μέση Ανατολή θα μπει σε μια νέα, σκοτεινή φάση.
Επίλογος: Η ανάγκη για εθνική εγρήγορση
Θέλω να κρατήσετε το εξής: Η Ελλάδα βρίσκεται στο κέντρο ενός κυκλώνα. Από τη μια η τουρκική απειλή που μεταλλάσσεται αλλά παραμένει υπαρξιακή, και από την άλλη οι παγκόσμιοι παίκτες που ξαναμοιράζουν την τράπουλα στην ενέργεια και τις θάλασσες.
Το παράδειγμα του Ελβετού πρέσβη πρέπει να μας γίνει μάθημα. Να φροντίσουμε την «καλλονή» πατρίδα μας. Να καθαρίσουμε τα μονοπάτια μας, κυριολεκτικά και μεταφορικά. Να στηρίξουμε τη Θράκη μας, να μην αφήσουμε την Κύπρο μόνη της και, πάνω απ’ όλα, να έχουμε εθνική ομοψυχία.
Ο πόλεμος των επικοινωνιών και των εντυπώσεων είναι σκληρός, αλλά η πραγματικότητα των αριθμών και των γεωπολιτικών δεδομένων είναι ακόμη σκληρότερη. Εύχομαι το Φως της Αναστάσεως να φωτίσει και τις ηγεσίες μας, ώστε να φανούν αντάξιες των περιστάσεων.
Χρόνια πολλά, Χριστός Ανέστη, με υγεία και μια ελεύθερη, ισχυρή Ελλάδα.