Στις 17 Φεβρουαρίου ε.ε «έφυγε» ξαφνικά από κοντά μας ένας ξεχωριστός αεροπόρος της 29ης σειράς Ικάρων ο πολύ γνωστός και ιδιαίτερα αγαπητός σε όλους όσους έτυχε να τον συναντήσουν και να συνεργαστούν μαζί του, ΠΤΧΟΣ (1) Παναγιώτης Μπαλές. Στο πρόσωπο του ενσάρκωνε όλες τις αρετές του Έλληνα αεροπόρου μαχητή των αιθέρων επαρκώς επαγγελματικά καταρτισμένου παράλληλα με την κοινωνική του καταξίωση.
Απτή απόδειξη, ως σκιαγράφηση δημοφιλίας σεβασμού και αγάπης που απολάμβανε ο εκλιπών για το ήθος και ακεραιότητα του χαρακτήρος του, ήταν το μέγα πλήθος όχι μόνο των συναδέλφων κάθε ηλικίας και σειράς, αλλά και απλών πολιτών που έτυχε να τον γνωρίσουν, που προσήλθαν στην εξόδιο ακολουθία στο νεκροταφείο Παπάγου για να αποτίσουν τον ύστατο φόρο τιμής και να κατευοδώσουν στο τελευταίο του ταξίδι τον αλησμόνητο αυτόν αεροπόρο εξαίρετο συνάδελφο και πολύτιμο φίλο Παναγιώτη Μπαλέ.
Μια αναφορά, όσο γίνεται πιο συνοπτικά, ως βιογραφικό για το τεράστιο μέγεθος της πολυσχιδούς προσωπικότητάς και προσφοράς του ανδρός Μπαλέ προς την πολεμική Αεροπορία και την πατρίδα γενικότερα. Από την Ανδρίτσαινα ιστορική κωμόπολη του Νομού Ηλείας, με την πολύ γνωστή για τα σπάνια βιβλία της βιβλιοθήκη ορμώμενος, εισήλθε στην Σχολή Ικάρων τμήμα ιπταμένων το 1955. Υπήρξε Αρχηγός της 3ης τάξεως και Αρχηγός της Σχολής, όπως και Αρχηγός εξήλθε το 1958 μεταξύ 36 συμμαθητών νέων Ανθυποσμηναγών.
Τύχη αγαθή το έφερε να γνωρίσω εξ απαλών ονύχων τον άνδρα Αξιωματικό Αεροπόρο και Άνθρωπο Παναγιώτη Μπαλέ κατά την φοίτηση μου στη Σχολή Ικάρων, την δικαίως αποκληθείσα Ναόν Ευθύνης Υποχρεώσεων και Αλληλεγγύης, Εκεί που σμιλεύεται το προφίλ του φυτωρίου των νεοσσών αεροπόρων. Εκείνος διοικούσα τάξη Αρχηγός της Σχολής, αποκαλούμενος και «ΘΕΟΣ», κι εγώ ως Ίκαρος 1ης. Ψηλός, ευθυτενής, με στυλ αγέρωχο κάθε φορά που έβγαινε στον αύλειο χώρο της τότε παλιάς Σχολής νυν 31η Δ.Α.Ε, για επιθεώρηση της Μοίρας, κι εμείς οι «ψάρακες» κλείναμε τα μάτια.. μόλις που προλαβαίναμε στο φτερό να δούμε ολόκληρη την σιλουέτα του! Ωραία χρόνια…με την αφέλεια και αθωότητα της νιότης παρούσα.. αυτοπροσώπως!
Αργότερα διασταυρώθηκαν πάλι τα βήματά μας στις πολεμικές μοίρες Α/Φ και μάχιμες μονάδες. Ο εκλιπών από ενωρίς τάχθηκε σε ένα δρόμο υψηλών προδιαγραφών και απαιτήσεων. Σοβαρός, υπεύθυνος, συνεπής, μεθοδικός, δίκαιος, ηθικά ακέραιος, αξιοπρεπής και ανθρώπινος, χάραξε την επαγγελματική του πορεία παντού και πάντοτε ιδιαίτερα διακριθείς κατά την 30χρονη περιπετειώδη αεροπορική διαδρομή του. Ως αξιωματικός πιλότος διήλθε όλες τις βαθμίδες εξελικτικής πορείας αρχής γενομένης από του Αρχηγού ζεύγους μαχητικών Α/Φ μέχρι του Διοικητού πτέρυγας Μάχημης Μονάδος.
Αναρριχήθηκε σε όλα τα επίπεδα ευθύνης ως άριστος, ευφυής, χαρισματικός, ταλαντούχος, γεννημένος ΗΓΕΤΗΣ με στόφα αεροπόρου. Βαθύτατα γνώστης ως την τελευταία λεπτομέρεια του κάθε αντικειμένου που διαχειριζόταν. Εάν η φύση δίνει το μπόι, το ανάστημα το δίνει η προσωπικότητα του καθενός. Κι αυτός ήταν μια ολοκληρωμένη υψηλής διαβάθμισης προσωπικότητα που η φύτρα της φυλής έχει το προνόμιο να γεννά κάθε 50 χρόνια και βάλε… Από όπου κι αν επέρασε άφησε την πατημασιά του με την προσωπικότητα και το παράδειγμα του.
Με έργο ορατό και μετρήσιμο, παρακαταθήκη για τις επερχόμενες γενιές. Αυτός ήταν ο Παναγιώτης Μπαλές. Ένα κόσμημα αξιοσύνης και λεβεντιάς πολλών καρατιών στα τιμαλφή της Μεγάλης Αεροπορικής οικογένειας και της Πατρίδας γενικότερα. Δεν ξέρω αν τα σπάνια βιβλία της βιβλιοθήκης στη γενέτειρά του σε συνδυασμό με την προίκα των αρίστων δασκάλων του Σχολείου όπου τελείωσε τις εγκύκλιες σπουδές του, συνέβαλαν στην γενικότερη παιδεία του, ξέρω όμως ότι ο εκλιπών, πέρα των άλλων αρετών, ικανοτήτων και περγαμηνών, έσχεν τεραστίων διαστάσεων μόρφωση ως συμπλήρωμα της προσωπικότητας του. Και όταν η παιδεία σμίγει με τον χαρακτήρα κάνει το άτομο διαχρονικά ακαταμάχητο και απίστευτα σημαντικό και γοητευτικό.
Δεν ξέρω επίσης εάν η Πολεμική Αεροπορία έχασε ένα από τα πλέον αξιόλογα τέκνα της. Σίγουρα όμως μίκρυνε η παρέα των σημαντικών αεροπόρων που την δόξασαν.. πήρανε ωστόσο μεγαλύτερη αξία οι μνήμες τους.. Κι όταν ηγγικεν η ώρα αξιοποίησης του μεγάλου κεφαλαίου Παναγιώτη Μπαλέ, συγκυρίες ή σκοπιμότητες, δεν επέτρεψαν την επιλογή του στην ηγεσία του όπλου και οι προσδοκίες της πλειονότητος των συναδέλφων δεν ευοδώθηκαν! Έτσι χάθηκε άλλη μια ευκαιρία στέρησης των πολύτιμων υπηρεσιών του ανδρός.. όπως συνέβη άλλωστε με τις κατά καιρούς χαμένες πατρίδες.! Λάθη μιας στιγμής που δεν διορθώνονται με θλίψη αιώνων! Δυστυχώς κατά τον Εθνικό μας ποιητή Σολωμό η διχόνοια δολερή, δυσκολεύει την παραδοχή της όποιας αξίας και υπεροχής του άλλου! Οπότε.. πάλι μιζέρια.. αφού μας φταίνε πάντα οι άλλοι.. «πάλι πίσω τ’ άλογα παπά μου», κατά την λαϊκή θυμοσοφία!
Δεν ξεχνιέσαι Παναγιώτη, θα μείνεις αθάνατος και καταγεγραμμένος ΑΡΧΗΓΟΣ στις καρδιές των γνήσιων αεροπόρων συναδέλφων σου.. Αναπαύσου λοιπόν εν γαλήνη δόξη και τιμή, με ήρεμη την συνείδηση σου για το επιτελεσθέν έργο σου, ενίοτε και πέραν του καλώς εννοούμενου καθήκοντός, στην γειτονιά των αγγέλων εκεί που ταιριάζει μονάχα στους εκλεκτούς.. Γιατί σαν ξεκουράζονται οι αετοί σε βράχο θα καθίσουν γιατί δεν θέλουν τα φτερά τους στο χώμα ν’ ακουμπήσουν.. κι εκεί που ισιώνει ο αετός οι γλάροι δεν πετάνε!
Αιωνία σου η μνήμη, ας είναι ελαφρύ το χώμα της Αττικής γης που σε σκεπάζει. Στην ιδιαίτερη πατρίδα μου κατ’ απ’ τ’ αυλάκι, τους ήρωες και επιφανείς δεν τους κλαίνε..γλεντούν και τραγουδούν, και εύχονται «καλήν Αντάμωσιν». Καλό ταξίδι μάγκα μου.. γιατί την πραγματική μαγκιά συνιστά η εγγενής αξιοπρέπεια και η νοημοσύνη και όχι η ευτελής μικροπρέπεια και η κομπορρημοσύνη! Αυτά από εμένα τον κάποτε πρωτοετή σου, μεγάλε Αρχηγέ που η συγκίνηση είναι πολύ μεγάλη που με συνεπαίρνει και με προσπερνάει..
Και
Για την αντιγραφή
Ηλίας Κάτρης ΥΠΤΧΟΣ (Ι) ε.α