Επιμέλεια: Χρήστος Κωνσταντινίδης
Η συνάντηση του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο με τον Μαζλούμ Άμπντι, επικεφαλής των Syrian Democratic Forces (SDF), στο περιθώριο της Διάσκεψης Ασφαλείας του Μονάχου, λειτουργεί – σύμφωνα με ανάλυση του Καμάλ Τσομανί – στο Middle East Forum ως μια «σιωπηρή παραδοχή» ενός παλιού αμερικανικού παράδοξου. Οι πιο αποτελεσματικοί εταίροι των ΗΠΑ στον πόλεμο κατά του ISIS στη Συρία και το Ιράκ προέρχονται πολιτικά και οργανωτικά από χώρο που συνδέεται ιστορικά με το PKK, το οποίο η Ουάσινγκτον εξακολουθεί να διατηρεί στη λίστα των Foreign Terrorist Organizations.
«Συνεργασία με στελέχη που προέρχονται από το PKK – αλλά το PKK μένει στη λίστα»
Στο άρθρο υποστηρίζεται ότι τόσο ο Άμπντι όσο και η Ilham Ahmed (επίσης παρούσα στις επαφές) είχαν στο παρελθόν σχέση με το PKK. Ο ίδιος ο Άμπντι, όπως σημειώνεται, απομακρύνθηκε από ενεργό ρόλο στο PKK χρόνια πριν, για να βρεθεί στην πρώτη γραμμή κατά του ISIS στη Συρία.
Η ανάλυση επαναφέρει το κομβικό σημείο του Κομπάνι (2014–2015), όπου – κατά τον συγγραφέα – οι κουρδικές δυνάμεις υπό την ηγεσία Άμπντι αποτέλεσαν τη «ραχοκοκαλιά» της αμερικανο-ηγετούμενης συμμαχίας που ανέκοψε την προέλαση του ISIS.
Το ιστορικό της αμερικανικής κατάταξης: «παραχώρηση προς την Τουρκία»
Το PKK (ως Kongra-Gel/πρώην PKK) παραμένει καταγεγραμμένο στις αμερικανικές λίστες τρομοκρατικών οργανώσεων από τη δεκαετία του 1990, με τον συγγραφέα να υποστηρίζει ότι η καταχώριση λειτούργησε ως πολιτική παραχώρηση προς την Τουρκία, σύμμαχο στο ΝΑΤΟ που συγκρούεται με το PKK εδώ και δεκαετίες.
Τα βασικά επιχειρήματα υπέρ «επανεξέτασης» (όχι κατ’ ανάγκη άμεσης άρσης)
Η πρόταση του άρθρου δεν παρουσιάζεται ως «επιβράβευση», αλλά ως έναρξη διαδικασίας επανεξέτασης. Κατά τον συγγραφέα η επανεξέταση πρέπει να γίνει για τρεις βασικούς λόγους.
-
Το PKK δεν έχει στοχοποιήσει αμερικανικά συμφέροντα, ούτε έχει επιτεθεί σε Αμερικανούς πολίτες ή εγκαταστάσεις, υποστηρίζει ο συγγραφέας.
-
Ο ρόλος PKK-συνδεδεμένων δικτύων στη μάχη κατά του ISIS προβάλλεται ως καθοριστικός (αναφορά σε Ερμπίλ, Σιντζάρ/Γιαζίντι κ.λπ.).
-
Οι χαρακτηρισμοί FTO (Foreign Terrorist Organisation δηλαδή Ξένη Τρομοκρατική Οργάνωση) δεν είναι “αιώνιοι”, άρα μπορούν να αναθεωρούνται όταν αλλάζουν οι συνθήκες.
«Επιστροφή στο Καντίλ»: Το στοιχείο που δείχνει πόσο “μπλεγμένο” είναι το πεδίο
Η ανάλυση επικαλείται και μια πρόσφατη εξέλιξη στη βορειοανατολική Συρία. Περίπου 100 μαχητές του PKK αποχώρησαν από τη Συρία προς τα όρη Καντίλ στο Ιράκ, στο πλαίσιο συμφωνίας που συνδέεται με τις νέες ισορροπίες στη Συρία.
Το γεγονός χρησιμοποιείται ως ένδειξη του πόσο αλληλένδετη υπήρξε η αντι-ISIS εκστρατεία με PKK-συνδεδεμένα δίκτυα.
Η πολιτική ουσία: «Αν η Άγκυρα μιλά ξανά για λύση, γιατί η Ουάσινγκτον να μην ανοίγει καν επανεξέταση;»
Ο συγγραφέας υποστηρίζει ότι ακόμη και η ίδια η Τουρκία κατά καιρούς διερευνά δίαυλους γύρω από το κουρδικό ζήτημα, άρα είναι δύσκολο – κατά το επιχείρημα – οι ΗΠΑ να διατηρούν “απόλυτη άρνηση” ακόμη και για αναθεώρηση του χαρακτηρισμού.
Κομβικό σημείο του ρεπορτάζ είναι η επισήμανση, ότι ο ΥΠΕΞ των ΗΠΑ έχει τη θεσμική δυνατότητα να επανεξετάζει χαρακτηρισμούς FTO όταν αλλάζουν οι συνθήκες, και ότι το ελάχιστο βήμα θα ήταν να ξεκινήσει επίσημα μια τέτοια διαδικασία.
Το “μήνυμα” που θα έστελνε μια επανεξέταση
Στο πολιτικό επίπεδο, η ανάλυση διαβάζει τη συνάντηση Ρούμπιο–Άμπντι στο Μόναχο ως ευκαιρία για να «σπάσει» μια πολιτική αδράνεια και να φανεί ότι η Ουάσινγκτον μπορεί να προσαρμόζει αποφάσεις σε νέα δεδομένα, ειδικά όταν οι κουρδικές δυνάμεις θεωρούνται κρίσιμες για να μην ανακάμψει το ISIS σε Συρία και Ιράκ.
Ο Τσομανί δεν ζητά “λευκή επιταγή” για το PKK. Ζητά να τεθεί επί τάπητος το αμερικανικό παράδοξο. Συνεργασία στο πεδίο με στελέχη που προέρχονται από την ίδια μήτρα, αλλά διατήρηση μιας ετικέτας που καθορίστηκε σε άλλη εποχή και – κατά τον αρθρογράφο – εξυπηρετούσε κυρίως συμμαχικές ισορροπίες με την Άγκυρα.