ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΕΡΕΥΝΑ ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΕΓΕΙΩΤΗΣ
UNICEF ….Για τα παιδιά σε ένοπλες συγκρούσεις
Δέκα ανησυχητικές τάσεις για τα παιδιά σε ένοπλες συγκρούσεις
Αξιολόγηση των πιο πιεστικών κινδύνων που αντιμετωπίζουν τα παιδιά σε ένοπλες συγκρούσεις.
Οι σοβαρές παραβιάσεις κατά των παιδιών αυξάνονται πλέον χρόνο με το χρόνο, ενώ οι βασικές υπηρεσίες από τις οποίες εξαρτώνται τα παιδιά για την επιβίωσή τους, όπως η ύδρευση και η αποχέτευση, η υγειονομική περίθαλψη και η εκπαίδευση, συχνά δέχονται συνεχείς επιθέσεις. Οι ανθρωπιστικοί φορείς συχνά στερούνται πρόσβασης σε πληθυσμούς που έχουν ανάγκη. Εν τω μεταξύ, ο σύγχρονος πόλεμος αποτελεί μια κλιμακούμενη και θανατηφόρα απειλή για τα παιδιά σε συγκρούσεις σε όλο τον κόσμο.
Πέρα από την καταστροφή ατομικών ζωών, αυτές οι βλάβες αποσταθεροποιούν οικογένειες, αποδυναμώνουν τους θεσμούς, προκαλούν μαζικές εκτοπίσεις και εδραιώνουν κύκλους βίας που υπονομεύουν την ειρήνη και την ασφάλεια για δεκαετίες. Η έκθεση «10 ανησυχητικές τάσεις για τα παιδιά σε ένοπλες συγκρούσεις» διερευνά τους πιο πιεστικούς κινδύνους που αντιμετωπίζουν τα παιδιά σε ένοπλες συγκρούσεις με επιπτώσεις στην ειρήνη και την ασφάλεια.
Αυτές οι τάσεις περιλαμβάνουν:
• Οι σοβαρές παραβιάσεις έχουν γίνει καθημερινή πραγματικότητα για τα παιδιά – και συνεχίζουν να αυξάνονται.
• Τα εκρηκτικά όπλα είναι η κύρια αιτία θυμάτων παιδιών σε συγκρούσεις – και η τάση επιδεινώνεται.
• Οι εναέριες επιχειρήσεις είναι η κυρίαρχη κατηγορία όπλων που προκαλούν θύματα παιδιών.
• Οι επιθέσεις σε πολιτικές υποδομές, συμπεριλαμβανομένων σχολείων, νοσοκομείων, εγκαταστάσεων ύδρευσης και αποχέτευσης, παραμένουν εκτεταμένες και ανησυχητικές.
• Οι εργαζόμενοι στον ανθρωπιστικό τομέα και οι ομάδες άμεσης επέμβασης στην πρώτη γραμμή δέχονται ολοένα και περισσότερες επιθέσεις και τους απαγορεύεται η πρόσβαση σε παιδιά που έχουν ανάγκη.
• Η βία που πλήττει τα παιδιά σε συγκρούσεις είναι ευρέως διαδεδομένη και παγκόσμια, και δεν απομονώνεται σε κάποια συγκεκριμένη κρίση ή περιοχή.
• Ο εκτοπισμός παιδιών έχει αυξηθεί δραματικά.
• Οι συγκρούσεις αποτελούν πλέον σταθερά μια από τις κύριες αιτίες της αυξανόμενης επισιτιστικής ανασφάλειας και του υποσιτισμού.
• Η σεξουαλική βία κατά παιδιών σε περιβάλλοντα συγκρούσεων εμφανίζεται σχεδόν διπλάσια από τον παγκόσμιο μέσο όρο.
• Οι εκτεταμένες περικοπές χρηματοδότησης περιορίζουν τις υπηρεσίες βοήθειας που σώζουν ζωές και προστασίας των παιδιών, αυξάνοντας περαιτέρω τους κινδύνους για την επιβίωση και την προστασία των παιδιών σε μια περίοδο αυξημένης αστάθειας και κλιμακούμενων συγκρούσεων.
Τι ζητά η UNICEF
Για να αντιστραφούν αυτές οι τάσεις, οι πολιτικοί ηγέτες και οι ηγέτες ασφαλείας πρέπει να αντιμετωπίσουν την προστασία των παιδιών σε συγκρούσεις ως βασικό πυλώνα της διεθνούς ασφάλειας – όχι ως μια προαιρετική σκέψη δεύτερης γραμμής. Πρέπει να δοθεί προτεραιότητα σε τουλάχιστον πέντε βασικές δράσεις:
1. Όλα τα εμπλεκόμενα μέρη σε σύγκρουση – και όσοι τα υποστηρίζουν – πρέπει να τερματίσουν και να αποτρέψουν τις σοβαρές παραβιάσεις κατά των παιδιών. Τα παιδιά δεν μπορούν να υποστούν τις συνέπειες του πολέμου που δεν είναι δική τους ευθύνη.
2. Όλα τα εμπλεκόμενα μέρη στη σύγκρουση πρέπει να τηρούν το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο, συμπεριλαμβανομένων των αρχών της διάκρισης, της αναλογικότητας και των προφυλάξεων κατά τη διάρκεια στρατιωτικών επιχειρήσεων. Αυτό σημαίνει επίσης την προστασία των παιδιών και των υποδομών στις οποίες βασίζονται.
3. Όλα τα εμπλεκόμενα μέρη στη σύγκρουση και όσοι τα υποστηρίζουν πρέπει να δώσουν προτεραιότητα στον τερματισμό της χρήσης εκρηκτικών όπλων σε κατοικημένες περιοχές. Αυτό περιλαμβάνει την παύση της μεταφοράς εκρηκτικών όπλων σε εμπόλεμες πλευρές που είναι πιθανό να τα χρησιμοποιήσουν σε πυκνοκατοικημένες περιοχές με καταστροφικές επιπτώσεις στα παιδιά και στις υποδομές στις οποίες βασίζονται.
4. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να καταδικάζουν απερίφραστα τις επιθέσεις κατά των παιδιών, να απορρίπτουν την ομαλοποίησή τους και να θεωρούν τους δράστες υπόλογους. Αυτό σημαίνει επένδυση του πολιτικού κεφαλαίου και της χρηματοδότησης που απαιτείται για τη διευκόλυνση της παρακολούθησης και της αναφοράς παραβιάσεων κατά των παιδιών, ενίσχυση των μηχανισμών λογοδοσίας που καταπολεμούν την ατιμωρησία, παρέχουν βοήθεια στα θύματα και διασφαλίζουν ότι τα παιδιά που έχουν επιβιώσει μπορούν να αναζητήσουν δικαιοσύνη και να έχουν πρόσβαση σε αποζημιώσεις.
5. Όλοι οι παράγοντες που εμπλέκονται άμεσα ή έμμεσα σε συγκρούσεις πρέπει να υποστηρίζουν προληπτικά τη διαρκή διπλωματική δέσμευση για την ειρήνη και να διασφαλίζουν την ασφαλή, απρόσκοπτη και αειφόρο πρόσβαση στην ανθρωπιστική βοήθεια, κάτι που είναι κρίσιμο τόσο για την προστασία των παιδιών όσο και για τη μείωση των θανάτων, των εκτοπίσεων και των δεινών που μπορούν να αποφευχθούν για εκατομμύρια παιδιά που έχουν παγιδευτεί στον πόλεμο.